"Σταθερότητα" και αναπτυξιακά παραμύθια διά του γύψου

(του Σταύρου Χριστακόπουλου)

Η προσπάθεια της κατοχικής ψευδοκυβέρνησης να κατασκευάσει την επι­θυμητή από αυτήν «εικονική πραγματικότητα» τόσο στο οικονομικό όσο και στο πολιτικό πεδίο δεν στέφε­ται με επιτυχία. Αρχικά προσπάθησε να «στιγματίσει» τον ΣΥΡΙΖΑ περίπου ως έκνομο κόμμα, φιλικό προς την τρομοκρατία και την «ανομία» - μια άθλια τακτική που άλλες εποχές, με πιο υγιή δημοσιογραφικά ανακλαστι­κά, σε ανάλογες απόπειρες, προερχόμενες από τον ίδιο πολιτικό και ιδεολογικό χώρο, ξεσήκωνε και τις πέτρες. 

Την ίδια τακτική η κυβέρνηση ακολούθησε, εμμέσως, με τις συλλήψεις συνδικαλιστών, εναντίον του ΚΚΕ, το οποίο ουδέποτε έδωσε δικαιώματα να θεωρηθεί «έκνομο» ή «άνομο». Την ίδια εφάρμοσε και σε όλες τις περιπτώσεις απεργιών ή άλλων κινητοποιήσεων. Κά­ποια δε φιλικά προς την κυβέρνηση ΜΜΕ εκτροχιάζονται καθημερινά αναπαράγοντας υπαγορευμένες ή και δικής τους έμπνευσης συκοφαντίες και απρεπείς χαρα­κτηρισμούς, των οποίων το αποτέλεσμα είναι να καταρ­ρακώνεται η δική τους αξιοπιστία και εγκυρότητα. 

Ο πρώτος στόχος αυτής της τακτικής είναι προφανής: Να συκοφαντηθεί κάθε απόπειρα αμφισβήτησης ή, έστω, αντίδρασης - ιδιαιτέρως όταν κινείται σε απολύτως νό­μιμο πλαίσιο και υπάρχει... κίνδυνος να θεωρηθεί αυ­τονόητη και επιβεβλημένη. Ο δεύτερος στόχος είναι να απομακρυνθούν πάση θυσία οι προβολείς της σκληρής δημοσιότητας από την πραγματική κατάσταση της οικο­νομίας και της χώρας. 

Το πρόβληµα αυτής της στρατηγικής παραπλάνησης, ωστόσο, έγκειται στο πολύ στενό όριό της. Κανείς δεν μπορεί να πείσει τον πεινασμένο ότι δεν πεινάει. Κα­νείς δεν μπορεί να πείσει τον άφραγκο ή τον άνεργο ότι μπορεί να θρέψει αξιοπρεπώς το σπιτικό του. Κα­νείς δεν μπορεί να πείσει τον φουκαρά ότι δικαίως του φορολογούν το καλύβι όταν μεγιστάνες φοροαποφεύ-γουν νομίμως. 

Τα παραµύθια περί επερχόμενης ανάπτυξης κανείς δεν τα πιστεύει όσο πληθαίνουν γύρω του οι ρακένδυτοι, οι άστεγοι, οι πεινασμένοι, τα έρημα κτήρια που κάπο­τε ήταν επιχειρήσεις (ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ: Σε όλα αυτά και ως προς το καθαρά πολιτικό επίπεδο, θα πρέπει να προστεθούν οι δηλώσεις εκπροσώπων της κατοχικής γερμανικής δύναμης που προσγειώνουν ανώμαλα τους άχρηστους ηλιθίους - "ελπίζοντες" σε απώτερη "λύση από τον ουρανό". Κατ'αρχάς, μιλάμε για τη χθεσινή και μάλιστα ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ -πλην αυτονόητου περιεχομένου- δήλωση του κυβερνήτη Ράιχενμπαχ ότι το..."λάθος" στο οποίο αναφέρθηκε το ΔΝΤ δεν πρόκειται ασφαλώς να διορθωθεί, αντιθέτως θα συνεχιστεί ως έχει. Επίσης, αναφερόμαστε στη δήλωση του σοσιαλδημοκράτη υποψήφιου καγκελάριου Στάινμπουρκ ότι δεν τίθεται ζήτημα νέου κουρέματος. Αν και κάτι τέτοιο ούτως ή άλλως δεν θα συνιστούσε λύση (αφού θα συνεπαγόταν άλλη μία επίσημη πτώχευση και μάλιστα με άμεση κατάσχεση της δημόσιας περιουσίας που ως ποσό θα αντιστοιχούσε στο κουρεμένο χρέος) υπενθυμίζει το αδιέξοδο του αποπνικτικού και καθημερινά πολλαπλασιαζόμενου χρέους, το οποίο με τη σειρά του θα οδηγήσει στο παλλαϊκό πνίξιμο, παρά την απόπειρα αποσιώπησης του μεγέθους του μέχρι τη στιγμή που οι βρωμιές των σαμαρικών περιττωμάτων θα αρχίζουν να ξεχειλίζουν από το χαλί που τις έκρυψαν -εν προκειμένω, ήδη έχουν αρχίσει να διαφαίνονται).  Τέλος, κανείς δεν πιστεύει στα σοβαρά ότι η χώρα «σταθεροποιήθηκε» όταν του απα­γορεύεται να απεργήσει, όταν του επιβάλλουν να δου­λέψει τζάμπα, χωρίς δικαιώματα και χωρίς προοπτική. Από μια άλλη οπτική, βεβαίως, η «σταθερότητα» επι­τυγχάνεται και διά του γύψου (ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ: Με τα υποτιθέμενα "αναπτυξιακά" σημάδια ούτως ή άλλως να μην προκύπτουν από πουθενά, ως αναμένετο άλλωστε). Όμως αυτή η περίπτωση δεν είναι για... «διαφήμιση».

(ΠΗΓΗ: http://topontiki.gr/)