//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

[ RUIN (2012) ]

ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ Cinema (HD) [Ξένη Ταινία Μικρού Μήκους]

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

[ Rough Diamond - Rock 'N' Roll, Studio Version, 1977 ]

ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ Music

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

[ Κωνσταντίνος Μητσοτάκης - Μιλώντας για το Δημόσιο Χρέος, 1989 ]

ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ Web TV (HD)

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Συναγερμός από τον Στίβεν Χόκινγκ: `Ζήτημα ζωής και θανάτου η κατασκευή βάσεων στη Σελήνη και τον Αρη`



Η εκποίηση του Πήγασου που βάζει τέλος στην παλιά διαπλοκή





Βασίλης Λεβέντης - Μιλώντας για ''Κόφτη''/''Υπερκόφτη''/Υπερταμείο (6/2017)







Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Η 'ακτινογραφία' του Ελληνικού - Τα επόμενα βήματα και οι θέσεις εργασίας

Ολοένα και πιο κοντά βρίσκονται οι μπουλντόζες από την έκταση του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, μετά και την κατάθεση, την περασμένη Πέμπτη, του Σχέδιου Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης (ΣΟΑ), ώστε να ξεκινήσει το μεγαλύτερο έργο αστικής ανάπλασης σε διεθνές επίπεδο.
Η δήλωση του Οδυσσέα Αθανασίου, διευθύνοντος συμβούλου της Lamda Development, εταιρίας που κέρδισε τον σχετικό διαγωνισμό και υποστηρίζεται από τη διεθνή κοινοπραξία επενδυτών Global Investment Group, ο οποίος αποτελείται από τον Όμιλο Λάτση, την κινεζική Fosun και την Eagle Hills με έδρα το Άμπου Ντάμπι, είναι χαρακτηριστική: «Είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε το έργο του Ελληνικού χθες» ανέφερε στη διάρκεια της γενικής συνέλευσης της περασμένης Πέμπτης.

Τα επόμενα βήματα

Ποια όμως είναι τα επόμενα πριν οι μπουλντόζες μπουν μέσα στην έκταση και ξεκινήσουν τα έργα μετά από 17 χρόνια από τότε που σταμάτησε η λειτουργία του αεροδρομίου;
Μιλώντας στη γενική συνέλευση ο κ. Αθανασίου επιβεβαίωσε πως κατατέθηκε το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης (ΣΟΑ), εκτιμώντας ότι είναι εφικτό να ολοκληρωθεί η διαδικασία έκδοσης του Προεδρικού Διατάγματος μέχρι τον Νοέμβριο, όπως ορίζει και ο νόμος.
Εκτίμησε επίσης ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον άλλοι τρεις μήνες για την έκδοση των απαραίτητων Κοινών Υπουργικών Αποφάσεων (ΚΥΑ), ενώ επισήμανε πως πρέπει να προχωρήσει από το ελληνικό Δημόσιο, ο διαγωνισμός για την παραχώρηση της άδειας καζίνο, για τον οποίον έχει εκδηλωθεί σοβαρό ενδιαφέρον από διεθνείς ομίλους.
Έμφαση έδωσε στο ζήτημα των 37 στρεμμάτων που χαρακτηρίζονται ως δασική έκταση από τον δασάρχη Πειραιά, αν και έχει κατατεθεί ένσταση από την Ελληνικό ΑΕ και το ΤΑΙΠΕΔ. «Έχουμε σχεδιάσει το intergrated resort 1.200 δωματίων, καζίνο, συνεδριακούς χώρους, που θα συνδέεται με γέφυρα με την παραλιακή οδό. Το κομμάτι αυτό είναι πολύ σημαντικό για το επιχειρησιακό σχέδιο που εκπονήθηκε από διεθνείς συμβούλους και έχουν δαπανήσει εκατομμύρια. Δεν μπορείς να πάρεις ένα κομμάτι και να το πας αλλού. Δεν είναι Legoland».

Η «ακτινογραφία» του έργου ανάπλασης

Πρόκειται όπως έχει ανακοινώσει η κοινοπραξία για το μεγαλύτερο έργο αστικής ανάπλασης διεθνώς που θα δημιουργήσει 70.000 θέσεις εργασίας και ολοκλήρωση του θα συμβάλει στην αύξηση της τουριστικής κίνησης της χώρα κατά περίπου 1 εκατ. τουρίστες σε ετήσια βάση.
Ποια θα είναι τα σημαντικότερα έργα και πότε θα παραδοθούν; Σε ποιος τομείς δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας;
Το έργο θα ξεκινήσει με την πλήρη εκκαθάριση της συνολικής έκτασης 6.200 στρεμμάτων του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού και σε χρονικό διάστημα 6 με 9 μήνες μετά την έναρξη των έργων η έκταση θα είναι έτοιμη προκειμένου να ξεκινήσουν οι αναπλάσεις, με πρώτο έργο τη δημιουργία του μεγαλύτερου παραλιακού πάρκου στην Ευρώπη, έκτασης 2.000 στρεμμάτων, που θα αποτελεί και ένα από τα μεγαλύτερο στο είδος τους διεθνώς. Το πράσινο του πάρκου, όπως έχουν αναφέρει στις παρουσιάσεις στελέχη της Lamda Development -αναφέρει ο κ. Αθανασίου-, θα κυριαρχεί στην έκταση του χώρου ανάπλασης.
Με την έναρξη των έργων δημιουργούνται θέσεις εργασίες σε κλάδους που έχουν πληγεί καίρια από την κρίση, όπως των κατασκευών, της τσιμεντοβιομηχανίας, της χαλυβουργίας, του κλάδου αλουμινίου, των προμηθευτών και μεταφορών από ευρύτατο τομέα προϊόντων αλλά και υπηρεσιών.

Πλήρης αναβάθμιση παραλιακού μετώπου

Όπως έχει αναφέρει ο κ. Αθανασίου, ταυτόχρονα ξεκινούν και τα έργα για την πλήρη αναβάθμιση του παραλιακού μετώπου, της μαρίνας, αλλά και της κατασκευής πέντε ξενοδοχειακών μονάδων.
Στην παραλία θα δημιουργηθεί ένα «επτάστερο» ξενοδοχείο, που δεν υπάρχει άλλο στην Ελλάδα, που θα δίνει την αίσθηση ενός «σκάφους» δυναμικότητας 250 κλινών, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα θα έχουν δυναμικότητα τουλάχιστον 2.200 κλινών. Τα ξενοδοχεία θα λειτουργούν όλο το χρόνο, δημιουργώντας τουλάχιστον 5.500 νέες θέσεις εργασίας από όλο το φάσμα των τουριστικών ειδικοτήτων.
Παράλληλα, θα προχωράει η κατασκευή υψηλού κτιρίου με χρήσεις κατοικίας, μοναδικής αρχιτεκτονικής που θα αποτελέσει τοπόσημο όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για όλη την Ευρώπη.
Το κτίριο θα είναι από τα ελάχιστα που βρίσκονται σε τόσο κοντινή απόσταση από το κέντρο μεγάλης πρωτεύουσας μπροστά σε παραλιακό μέτωπο, με περίπου 200 διαμερίσματα, για τα οποία έχει ήδη αρχίζει να εκδηλώνεται αγοραστικό ενδιαφέρον.
Τα παραπάνω έργα σύμφωνα με τον προγραμματισμό της κοινοπραξίας θα παραδοθούν εντός της πρώτης πενταετίας, καθώς θα έχουν διαμορφωθεί και ολοκληρωθεί παράλληλα όλα τα έργα υποδομών με συνέπεια το πάρκο και η παραλία να είναι αυτοτελώς προσβάσιμα.
Η ανάπλαση προβλέπει τη δημιουργία μιας νέας παραλίας ελεύθερης πρόσβασης, μήκους μεγαλύτερης του ενός χιλιομέτρου που στη μια άκρη της θα έχει τη μαρίνα και στην άλλη ένα διεθνούς εμβέλειας ενυδρείο, το μεγαλύτερο στην Ευρώπη που ένα μέρος του θα είναι και υποθαλάσσιο.

Δημιουργία νέων θέσεων εργασίας-Οι τομείς και οι κλάδοι

Οι ανάγκες νέων θέσεων εργασίας εστιάζονται επίσης στο εμπορικό κέντρο που θα δημιουργήσει 4.500 θέσεις εργασίας, καθώς και στην απορρόφηση 2.000 θέσεων εργασίας από την κατασκευή και λειτουργία του Διεθνούς Ιατρικού Κέντρου και 2.500 θέσεων εργασίας από την κατασκευή και λειτουργία του Διεθνούς Πανεπιστημιακού Κέντρου.
Νέες θέσεις εργασίας από ευρύ φάσμα ειδικοτήτων δημιουργούνται από τις νέες χρήσεις, όπως από τη δημιουργία πρότυπου επιχειρηματικού πάρκου, συνεδριακό κέντρου, νέου γηπέδου γκολφ, της αξιοποίησης του Ολυμπιακού Κέντρου κανό -καγιάκ κλπ.
Όπως έχουν επισημάνει στελέχη της Lamda Development, η ένταξη στο Σχέδιο Γενικής Διάταξης (Master Plan) σημαντικών εκτάσεων για κοινόχρηστες και κοινωφελείς χρήσεις, όπως παιδικοί σταθμοί, εγκαταστάσεις πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, διοικητικές εγκαταστάσεις, πολιτισμικοί χώροι, εγκαταστάσεις πρόνοιας/υγείας για την εξυπηρέτηση τόσο του πληθυσμού της περιοχής όσο και άλλων περιοχών του λεκανοπεδίου θα συμβάλει όχι μόνο στην διατήρηση υφιστάμενων θέσεων εργασίας αλλά και στην ανάγκη νέων προσλήψεων.

Οφέλη για το περιβάλλον και την κοινωνία

Τα οφέλη έχουν ανακοινωθεί εκτενώς από τον επενδυτή (την Lamda Development) αλλά και από την Πολιτεία.
Αναφορικά με τις επιπτώσεις στο περιβάλλον δίνεται έμφαση στο γεγονός ότι πρόκειται για μία πρότυπη αστική ανάπλαση με πολύ χαμηλό μέσο συντελεστή δόμησης, μικρότερο του 0,5 συντελεστή κάλυψης μικρότερο του 30% και εισφορά σε γη. Μια πολεοδόμηση, όπως αναφέρει ο επενδυτής, πολύ πιο ήπια όχι μόνο από τη συνηθισμένη στους όμορους δήμους και στην Αττική, αλλά και σε συμφωνία με τα υψηλότερα πρότυπα παγκοσμίως.
Σημαντικά θα είναι τα οφέλη και για τον τουρισμό. Σημειώνεται ότι η δημιουργία του Marina Bay Sands στην Σιγκαπούρη, που αποτελεί έργο υποπολλαπλάσιας σημασίας σε σχέση με την ανάπλαση του Ελληνικού, αύξησε τον τουρισμό της πόλης κατά 20%.
Εκτιμάται ότι η συμβολή της ανάπλασης του Ελληνικού θα είναι καθοριστική για το μέλλον της Αθήνας αλλά και της χώρας, καθώς θα προσελκύσει παραπάνω από ένα εκατομμύριο τουρίστες και θα διευρύνει την παραμονή τους στην πρωτεύουσα, από μόλις 2 διανυκτερεύσεις που παραμένει σήμερα.
Τα έσοδα για το ελληνικό Δημόσιο κατά την 25ετή επενδυτική δραστηριότητα του έργου (κατασκευή και λειτουργία), που υπολογίζονται σε σύνολο φόρων (εισοδήματος, εταιρικών, ασφαλιστικές εισφορές, φόροι ακινήτων, ΦΠΑ), ανέρχονται σε περισσότερα από 14 δισ. ευρώ. Επιπλέον έσοδα που θα έχει το ελληνικό Δημόσιο από τον επικείμενο διαγωνισμό αδειοδότησης του καζίνο, καθώς και από τους φόρους παιγνίων σε ετήσια βάση.

Το πλήρες έργο ολοκληρώνεται εντός 12 ετών

Το μεγαλύτερο μέρος του έργου προβλέπεται να ολοκληρωθεί σε βάθος δωδεκαετίας, με τον ακριβή χρόνο ολοκλήρωσης του να εξαρτάται από την οικιστική ανάπτυξη και ειδικότερα την κατασκευή 8.000 κατοικιών.
Όπως έχει επισημανθεί από τα στελέχη της Lamda Development, η ζήτηση τους είναι τελικά εκείνη που θα καθορίσει τον χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης της ανάπλασης. Εάν η ζήτηση των κατοικιών είναι σημαντική, η πλήρης ανάπλαση του έργου θα ολοκληρωθεί πολύ νωρίτερα, και σε καμιά περίπτωση δεν επηρεάζονται τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης των υπόλοιπων έργων που προαναφέρθηκαν.

Το μέγεθος του νέου Μητροπολιτικού Πάρκου στην περιοχή του Ελληνικού

- Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού: 2.000 στρέμματα, όταν:
- Πεδίο του Άρεως: 270 στρέμματα
- Εθνικός Κήπος: 160 στρέμματα
- Κτήμα Συγγρού: 950 στρέμματα
- Πάρκο Τρίτση: 1.000 στρέμματα
- Hyde Park Λονδίνου: 1.420 στρέμματα.

(ΠΗΓΗ: http://news247.gr/)

Η ΒΙΑΣΘΕΙΣΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ

(του καθηγητή Ευριπίδη Μπίλλη)

Είναι θέμα πολιτικής και ιδεολογίας και όχι αν η ΝΔ θα εκλεγεί με τον Κυριάκο ή άλλον.
 

Σας θυμίζω την ιδεολογία της ΝΔ που την κουρέλιασαν όλοι τους οι νυν ακόμα στη ΝΔ. Που μόνη τους πλέον ιδεολογία είναι η κατοχική «γερμανοτσολιαδική» νεοταξική.

 

Η ΒΙΑΣΘΕΙΣΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΝΔ
Οι ιδέες της Νέας Δημοκρατίας εκφράζουν αυθεντικά την ελληνική κοινωνία. Είναι οι ιδέες του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού ο οποίος αποτολμά σύνθεση του κοινωνικού και του προσωπικού και αποτελεί «χρυσή τομή» του συλλογικού και του ατομικού.

O Κοινωνικός Φιλελευθερισμός είναι ανθρωποκεντρική ιδεολογία. Αποσκοπεί στην δημιουργική σύνθεση, αφ ενός της ελευθερίας του ατόμου να ορίζει και να διεκδικεί τους σκοπούς του και αφ’ ετέρου της εδραίωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης και της κατάκτησης των συλλογικών αγαθών. Έχει, δηλαδή, στο επίκεντρο της πολιτικής του θεωρίας την ανάπτυξη της προσωπικότητας του ανθρώπου, το ήθος της ευθύνης του, τις σχέσεις των ανθρώπων, τη συλλογική και την ατομική ταυτότητά τους.

Ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός δεν ολισθαίνει στις ακρότητες ούτε του σοσιαλισμού που βλέπει τους ανθρώπους σαν «γρανάζια» μιας μηχανής, ρυθμίζοντας τη ζωή τους εκ των άνω, ούτε του νεοφιλελευθερισμού που υποκαθιστά το κράτος -δυνάστη με την αυθαιρεσία του γιγαντωμένου ιδιώτη.

Ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός είναι:

• «Φιλελευθερισμός», γιατί έχει στόχο την απελευθέρωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, την απενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας, την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και την υπέρβαση του παρασιτισμού.

• «Κοινωνικός», γιατί παραπέμπει στη διαφύλαξη του κοινωνικού κράτους και λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας των πολιτών, ιδιαίτερα των αδύναμων και των ευπαθών κατηγοριών. Γιατί μόνον με τη σφυρηλάτηση της συλλογικής αλληλεγγύης, εδραιώνεται η αίσθηση της κοινής μας μοίρας στο πλαίσιο του εθνικού κράτους.

 

(ΠΗΓΗ: https://olympia.gr/)

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Σκάνδαλα "πόθεν έσχες Κούλη" και "Ερρίκος Ντυνάν": Η περιουσιακή εκτόξευση της Γκραμπόφσκι ταυτίζεται χρονικά με το συμφωνητικό διάστασης με τον Μητσοτάκη - ΠΡΟΣ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΛΟΒΕΡΔΟΥ-ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟΥ-ΒΟΡΙΔΗ

Σε πλήρη αναντιστοιχία με τα δημοσιεύματα που προσπαθούσαν να καλλιεργήσουν την εντύπωση πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης «αθωώθηκε» από την Επιτροπή «Πόθεν Έσχες» για τις δηλώσεις που δεν συμπεριέλαβε τα περιουσιακά στοιχεία της συζύγου του, ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ στην Επιτροπή, Σπύρος Λάππας, τονίζει πως ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μετά την τελευταία συνεδρίαση, κλήθηκε να δώσει συγκεκριμένες εξηγήσεις.
AdTech Ad
Μιλώντας αποκλειστικά στο koutipandoras.gr, ο βουλευτής της πλειοψηφίας που μετέχει στην Επιτροπή «Πόθεν Έσχες» αλλά και σε αυτή για τα σκάνδαλα στην Υγεία παρέθεσε σειρά ερωτημάτων που πρέπει να απαντήσει ο αρχηγός της ΝΔ.  «Τι θα πει τώρα ο κ. Μητστοτάκης; Ότι ήταν 10 τα χρόνια; Ότι δεν ήξερε; Ότι ήταν μικρό παιδί; Ότι πιέστηκε; Ότι απειλήθηκε; Τι θα πεί… Ότι έκανε λάθος; Το λάθος είναι όταν το λες μια φορά. Αν το λες μία, δύο, τρεις και τέσσερις παύει να είναι λάθος», είναι μερικά από τα καίρια ερωτήματά του.
Ως προς την Εξεταστική Επιτροπή για την Υγεία ξεκαθάρισε πως το προεδρείο έχει πάρει ήδη την απόφαση να κάνει το ανάλογο αίτημα στις αρμόδιες Αρχές για να ανοίξουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί των πρώην υπουργών Υγείας (Λοβέρδου, Γεωργιάδη και Βορίδη) που συνεισέφεραν στο να ξεπουληθεί το «Ντυνάν» -δια του πλειστηριασμού- στην τράπεζα Πειραιώς. 

Συνέντευξη στον Άγγελο Προβολισιάνο
Κάποια Μέσα σημείωναν την Τετάρτη πως αποδείχτηκε «άνθρακας» το σκάνδαλο για το ελλιπές «πόθεν έσχες» του Κυριάκου Μητσοτάκη, τονίζοντας πως μετά τη συνεδρίαση της Επιτροπής «Πόθεν Έσχες». Σήμερα, η κ. Χριστοδουλοπούλου εξέδωσε ανακοίνωση, δίνοντας άλλη ερμηνεία στα γεγονότα. Είστε μέλος της Επιτροπής «Πόθεν Έσχες», μπορείτε να μας αποσαφηνίσετε τι έγινε;
Η Επιτροπή απαρτίζεται κυρίως από νομικούς και δικαστές και μόνο δύο μέλη του Κοινοβουλίου. Πιο συγκεκριμένα, από έναν εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ και έναν της ΝΔ. Η εισήγηση του δικαστικού λειτουργού που είχε χρεωθεί την υπόθεση ήταν πως τα στοιχεία του φακέλου ήταν υπεραρκετά. Παρότι υπάρχουν αμφισημίες, αμφισβητήσεις και αμφιβολίες για μερικά θέματα, ο εισηγητής πρότεινε πως οι επίμαχες δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη είναι καθ’ όλα εντάξει.
Εγώ, είπα πως δεν μπορεί πως όταν ελέγχεται ένα πολιτικό πρόσωπο να κάνουμε συστολική ερμηνεία του νόμου, αλλά πρέπει να είναι διασταλτική η ερμηνεία. Με την έννοια πως αν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία από την Επιτροπή, τότε πρέπει να οδηγούμαστε στον έλεγχο και όχι στην απαλλαγή. Επίσης, είπα πως δεν μπορεί ο ίδιος ο ελεγχόμενος να λέει σε δηλώσεις του ότι η διάρκεια της διάστασης με τη σύζυγό μου ήταν πενταετής, δηλαδή από το 2006 έως το 2011, και να έρχεται η Επιτροπή και να λέει πως ήταν 9 ή 10 χρόνια. Δηλαδή, να υπερβαίνουμε τη βούληση του ίδιου του ελεγχόμενου. Είναι αντιφατικό. Πώς θα αντικρύσουμε και τους πολίτες στα μάτια; Ένα το κρατούμενο λοιπόν και πάμε στο δεύτερο: ο νομοθέτης υποχρέωνε τον πολιτικό να δηλώνει όλα τα περιουσιακά στοιχεία της συζύγου ακόμα και σε διάσταση να ήταν. Για να υπάρχει ένας καθρέφτης προς την κοινωνία για τα περιουσιακά στοιχεία, τις μεταβολές αυτών και σε πόσες εταιρίες συμμετέχει. Και πραγματικά έχουμε μια εκτόξευση των περιουσιακών στοιχείων της κ. Γκραμπόφσκι μετά το 2006. Άρα λοιπόν έπρεπε η Επιτροπή να ταχθεί οπωσδήποτε υπέρ του ελέγχου και αν ο έλεγχος δεν βγάλει τίποτα, τότε να πάει η υπόθεση το αρχείο. Όχι όμως χωρίς έλεγχο, να λέμε εκ των προτέρων ότι δεν προκύπτει κανένα στοιχείο και να πάει η υπόθεση στο αρχείο… Η κοινωνία αξιώνει τον έλεγχο του «πόθεν έσχες» του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και τελικά, είναι ευτύχημα που μετέβαλε την πρώτη της τοποθέτηση και οδηγήθηκε στην απόφαση να καλέσει τον κ. Μητσοτάκη να προσκομίσει στοιχεία που να αποδεικνύει δύο πράγματα:
Πρώτον, ότι ήταν πράγματι σε διάσταση και πως δεν ήταν εικονική η διάσταση. Δεύτερον, ποια είναι η διάρκεια της διάστασης. Και δεν καταλαβαίνω τι στοιχεία θα φέρει ο κ. Μητσοτάκης για τη διάρκεια της διάστασης όταν ο ίδιος επανειλημμένα μιλούσε για 5 χρόνια διάσταση. Τι θα πει τώρα; Ότι ήταν 10 τα χρόνια; Ότι δεν ήξερε; Ότι ήταν μικρό παιδί; Ότι πιέστηκε; Ότι απειλήθηκε; Τι θα πεί… Ότι έκανε λάθος; Το λάθος είναι όταν το λες μια φορά. Αν το λες μία, δύο, τρεις και τέσσερις παύει να είναι λάθος.
Κι αν έτσι έχουν τα πράγματα, ένα μεγάλο ερώτημα είναι γιατί -αφού ήταν πενταετής η διάσταση- δεν έκαναν κοινές δηλώσεις το 2011, 2012, 2013 και 2014; Μακάρι ο άνθρωπος να μην έχει τίποτα, αλλά εγώ υποψιάζομαι πάρα πολλά πράγματα γιατί η εκτόξευση της περιουσίας της κυρίας Μητσοτάκη ταυτίζεται με το συμφωνητικό διάστασης που υπογράφηκε το 2006. Εγώ, αν ήμουν δικαστής θα αναρωτιόμουν: μήπως είναι παρένθετο πρόσωπο η κ. Γκραμπόφσκι, εικονικό δηλαδή, και από πίσω είναι το πολιτικό πρόσωπο; Ένα αυτό και δεύτερο: Γιατί συνδυάζεται η εκτόξευση η επιχειρηματική της κ. Γκραμπόφσκι και ο πολλαπλασιασμός των περιουσιακών της στοιχείων αμέσως μετά το ιδιωτικό συμφωνητικό για τη διάσταση; Μήπως, για να αποκρυφτούν τα περιουσιακά στοιχεία και να μη γίνει κοινή δήλωση; Και ένα τρίτο για το μάθει ο ελληνικό λαός: Τι θα εμπεριέχει η κοινή δήλωση που θα κάνει τώρα ο κ. Μητσοτάκη; Τα περιουσιακά στοιχεία που απέκτησε μετά την υποχρέωση να κάνουν κοινή δήλωση; Θα αποκαλυφθεί η περιουσιακή κατάσταση της κ. Γκραμπόφσκι κατά το «νεκρό» διάστημα μετά το 2006; Ή θα πούμε ότι αυτό είναι στο σκότος και στην γκρίζα ζώνη και δεν θα λάβει κανείς την πληροφόρηση για το τι έγινε το επίμαχο διάστημα…
Κι εδώ πρέπει να απαντήσει ο κ. Μητσοτάκης. Δέχεται να ερευνηθούν όλα τα στοιχεία από το 2006 έως το 2014; Αν δέχεται λοιπόν να το δούμε τώρα στη δήλωση «πόθεν έσχες», η διορία της οποίας λήγει στις 30/6. Κι εκεί να δούμε όλη την επιχειρηματική δραστηριότητα της κ. Γκραμπόφσκι και όλα τα περιουσιακά στοιχεία που απέκτησε και πώς τα απέκτησε. Παραδείγματος χάρη, απέκτησε το ακίνητο του Βολτέρου στο Παρίσι έναντι 1.370.000 ευρώ. Πήρε δάνειο 900.000 ευρώ και γι’ αυτό πρέπει να δούμε αν το δάνειο καλυπτόταν από εμπράγματες εγγυήσεις… Από εκεί και πέρα, τα 470.000 ευρώ που έδωσε έναντι του υπόλοιπου τιμήματος, όπως επίσης τα 80.000 ευρώ που κατέβαλε για αμοιβή μεσιτείας και τις λοιπές χιλιάδες ευρώ για τα συμβολαιογραφικά έξοδα προέκυπταν από τις προηγούμενες φορολογικές δηλώσεις και τα εισοδήματά της; Εάν όχι, πού τα βρήκε; Εγώ, τα επισήμανα αυτά τα ερωτήματα στην Επιτροπή και περιμένω στην επόμενη συνεδρίαση να απαντηθούν.

Δεν θα έπρεπε να δώσει το «παρών» στην Επιτροπή η κ. Γκραμπόφσκι για να παράσχει η ίδια τις ανάλογες απαντήσεις;
Πολλοί το ρωτάνε αυτό. Δεν πρέπει να δώσει η κ. Γκραμπόφσκι απαντήσεις, αλλά το πολιτικό πρόσωπο που κάνει τη δήλωση για τη σύζυγό του. Ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να δώσει απαντήσεις. Την ευθύνη από το νόμο την έχει το πολιτικό πρόσωπο γιατί το ελεγχόμενο πρόσωπο δεν είναι η κ. Γκραμπόγσκι, είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Η θέση της ΝΔ στην Επιτροπή «Πόθεν Έσχες» που ήταν;
Η θέση του εκπροσώπου της ΝΔ, κ. Τσιάρα, ήταν πως τα στοιχεία ήταν επαρκή και πως έχει ο ίδιος προσωπική γνώση ότι ήταν σε διάσταση μέχρι το 2014, χωρίς όμως να παραθέτει άλλα στοιχεία. Μάλιστα, είπε και κάποιες προσωπικές εμπειρίες, τις οποίες δεν θέλω να αμφισβητήσω.

Ποιες ήταν αυτές;
Παραδείγματος χάρη είπε πως είναι κουμπάρος του κ. Μητσοτάκη και πως στις τρεις τελετές βάφτισης των παιδιών του ο κ. Μητσοτάκης πήγε μόνος του και όχι με τη σύζυγό του.

Πότε ήταν αυτές;
Νομίζω, ήταν το 2008, το 2009 και το 2011.

Οπότε, μέσα στα χρονικά πλαίσια που είχε αναφέρει ο κ. Μητσοτάκης…
Λογικό είναι αυτό από πλευρά τους κ. Τσιάρα, να λέει δηλαδή πως αφού ήρθε μόνος του ο κ. Μητσοτάκης, ήταν σε διάσταση. Σαφώς και είναι ένα επιχείρημα, αλλά δεν είναι αμάχητο επιχείρημα. Ίσα – ίσα πρόκειται για μαχητό επιχείρημα. 

Πάμε και στην Εξεταστική Επιτροπή για τα σκάνδαλα στην Υγεία. Σύμφωνα με τις δύο καταθέσεις του Ανδρέα Μαρτίνη, το «Ντυνάν» είχε μετατραπεί σ’ ένα Κοινωφελές Ίδρυμα ρουσφετιών και πελατειακών εξυπηρετήσεων. Πεθερές υπουργών διορίζονταν, ενώ πεθερές πρώην πρωθυπουργών διατηρούσαν στενή φιλία με επιτετραμμένους «μάνατζερ» του νοσοκομείου. Ποιες οι εντυπώσεις σας από τα έως τώρα λεγόμενα του Μαρτίνη στην Επιτροπή;
Κατ’ αρχήν, πρέπει να πούμε ότι ο Μαρτίνης είναι ένας κατηγορούμενος. Εκεί, εστιάζουν αποκλειστικά τα άλλα κόμματα που συμμετέχουν στην Επιτροπή. Δεν είναι όμως έτσι. Ο Μαρτίνης δεν έρχεται ως κατηγορούμενος στην Επιτροπή, έρχεται σαν μάρτυρας – καταγγέλλων. Και καταγγέλλει σημεία και τέρατα. Κατήγγειλε λόγου χάρη χθες πως το Ερρίκος Ντυνάν ήταν ένα «άντρο διαπλοκής», στο οποίο εντοπίζεται όλη η πελατειακή αντίληψη των τελευταίων δεκαετιών στην Ελλάδα. Έγιναν όργια…
Εμείς, αναζητούμε πέρα από τις πολιτικές ευθύνες που είναι προφανείς και τη διάσταση των ποινικών ευθυνών των πολιτικών προσώπων. Προσωπικά, θεωρώ ότι το τρίο: Λοβέρδου, Γεωργιάδη και Βορίδη συνετέλεσαν -με πράξεις και παραλήψεις τους- ένα νοσοκομείο υψηλού επιπέδου να μετατραπεί από Κοινωφελές Ίδρυμα Μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα σε περιουσιακό στοιχείο μιας ιδιωτικής εταιρίας. Δηλαδή, κατέληξε στην αγκαλιά του Σάλλα με πράξεις και παραλήψεις των ίδιων των υπουργών.
Πρέπει να επισημάνω το εξής: το λεγόμενο μνημόνιο που υπέγραψε η διορισμένη από τον Γεωργιάδη διοίκηση του «Ντυνάν», ο ίδιος ο Άδωνις Γεωργιάδη ως υπουργός Υγείας και ο τραπεζίτης, κ. Σάλλας, είναι ένα κατάπτυστο κείμενο, το οποίο πρέπει να αποτελέσει για όλους τους αξιωματούχους όλων των χωρών παράδειγμα προς αποφυγή. Το μνημόνιο αυτό, που συνοδεύεται με μια επιστολή του κ. Γεωργιάδη προς το ΔΣ του «Ντυνάν», στην οποία τους λέει ότι επιθυμία του Σάλλα είναι «να παραιτηθείτε», ντροπιάζει το ελληνικό κράτος, το πολιτικό σύστημα της χώρας, αλλά και την ελληνική κοινωνία. Είναι δυνατόν ένας υπουργός Υγείας σε μια σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα σε ένα Κοινωφελές Ίδρυμα Μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα, που προασπίζεται και ελέγχεται από το ελληνικό κράτος, και έναν τραπεζίτη να παίρνει εν ψυχρώ το μέρος του τραπεζίτη εις βάρος του Ιδρύματος; Σε ερώτησή μου, ως εισηγητής της πλειοψηφίας, ο κ. Μαρτίνης απάντησε πως στη σύγκρουση αυτή και οι τρεις υπουργοί πήραν το μέρος του τραπεζίτη. Αυτό δεν είναι ένα θέμα που θέλει περαιτέρω ποινική διερεύνηση; 

Θα ανοίξουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί των Λοβέρδου, Γεωργιάδη και Βορίδη;
Θα ανοίξουν οι λογαριασμοί όλων των εμπλεκόμενων. Το είπα από την πρώτη μέρα πριν αρχίσει η εξέταση του Ανδρέα Μαρτίνη ότι ως εισηγητής της πλειοψηφίας προτείνω από τώρα πως η Επιτροπή πρέπει να αποφασίσει το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών και συγκεκριμένα: της προσωρινής διοίκησης που υπέγραψε το μνημόνιο και των αρμόδιων προσώπων των ελεγκτικών μηχανισμών που είχαν την υποχρέωση να ελέγξουν το «Ερρίκος Ντυνάν» και οιωνδήποτε πολιτικών προσώπων εμπλέκονται. Όλων οι λογαριασμοί πρέπει να ανοίξουν τουλάχιστον από το διάστημα 2010 μέχρι και το 2014 που έγινε ο πλειστηριασμός. 

Εκτός από το αν πρέπει, βούληση υπάρχει για να ανοιχτούν οι λογαριασμοί;
Υπάρχει η βούληση από την Επιτροπή. Και εγώ ως εισηγητής και ο πρόεδρος, Αντώνης Μπαλωμενάκης, το εισηγηθήκαμε και αποτελεί απόφαση της Επιτροπής. Κανένας δεν έφερε αντίρρηση και να σας πω γιατί; Δεν τολμάει κανένας πολιτικά να φέρει σε μια τέτοια εκδοχή γιατί όποιος πει «όχι» ουσιαστικά θα απονομιμοποιείται και θα μεταφράζεται στη συνείδηση του ελληνικού λαού ως υπαίτιος και βασικός συντελεστής αυτής της θλιβερής κατάστασης. 

Τσίπρας σε Παυλόπουλο για Eurogroup: Κάναμε ένα αποφασιστικό βήμα για έξοδο από την κρίση


Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ενημερώνει ο πρωθυπουργός για τα όσα συμφωνήθηκαν στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου. Ο Αλέξης Τσίπρας πέρασε το κατώφλι του Προεδρικού Μεγάρου λίγο μετά τις 11 το πρωί.
AdTech Ad
"Κάναμε ένα αποφασιστικό βήμα για την έξοδο της χώρας από την πολυετή κρίση", ανέφερε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο στο Προεδρικό Μέγαρο.
"Δόθηκε ένα σαφές βήμα σήμα προς τις αγορές", είπε ο πρωθυπουργός. "Ο ελληνικός λαός που έχει υποστεί με ιώβεια υπομονή τις θυσίες δόθηκε ένα σήμα για το τέλος του προγράμματος σε ένα χρόνο από σήμερα. Πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας και να μην χαλαρώσουμε", είπε ο κ Τσίπρας.
Δόθηκε το σήμα για την έξοδο της χώρας από την κρίση και από τις θυσίες, τις άδικες θυσίες του λαού μας, είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην αντιφώνησή του.
Θα στηρίξω αυτή την προσπάθεια με όλες μου τις δυνάμεις τόνισε ο Προκόπης Παυλόπουλος χαρακτηρίζοντας την απόφαση του Eurogroup ως αφετηρία για την έξοδο της χώρας από την κρίση. «Είμαι εδώ για να στηρίξω την προσπάθεια της κυβέρνησης και των υπόλοιπων δημοκρατικών κομμάτων, μέχρι το τέλος» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Παυλόπουλος.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε ειδική μνεία στην αλληλεγγύη των χωρών της Ευρώπης, η οποία «αποδείχθηκε ότι εξακολουθεί να λειτουργεί, παρά τα προβλήματα και τις ιδιαιτερότητες». Παράλληλα, απηύθυνε έκκληση για την επίσπευση της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ενοποίησης, σημειώνοντας ότι το ελληνικό ζήτημα αποτελεί ένα δίδαγμα τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την Ευρώπη.
Υπενθυμίζεται πως ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει και κατ’ ιδίαν συναντήσεις και με τους πολιτικούς αρχηγούς στο Μέγαρο Μαξίμου προκειμένου να τους ενημερώσει για τα αποτελέσματα του Eurogroup. Εν τω μεταξύ, κυβερνητικοί κύκλοι, σχολιάζοντας τα όσα αποφασίστηκαν στο Eurogroup τονίζουν πως η ελληνική πλευρά πήρε αυτά που ήθελε αφού σε σχέση με την απόφαση του Eurogroup της 22ας Μαΐου υπάρχουν ριζικές αλλαγές. Επισημαίνουν επίσης τα 8 βασικά σημεία της συμφωνίας.
Αξίζει να σημειωθεί πως πριν τη συνεδρίαση του κρίσιμου για την Ελλάδα Eurogroup, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε κάνει, ουκ ολίγες φορές, δημόσιες παρεμβάσεις και τοποθετήσεις, μερικές εκ των οποίων μάλιστα σε ένα πιο "επιθετικό" κλίμα όσον αφορά τις απόψεις και τις εμμονές του γερμανού υπουργού οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.
Τελευταία, "παρέμβαση" του Προκόπη Παυλόπουλου πριν το Eurogroup της 15ης Ιουνίου, ήταν η συνέντευξη που παραχώρησε στη γερμανική εφημερίδα, Handelsblatt. Εκεί, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε καλέσει τον Σόιμπλε μεταξύ άλλων να εγκαταλείψει την επίμονη στάση του κατά μιας ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους.

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης - Μιλώντας για το Δημόσιο Χρέος, 1989



[HD]






Μακρόν: Κυρίαρχος, Τυφώνας, Τσουνάμι κλπ με… 15%!!



 

 

Όταν οι λαοί παραδίδουν υπερεξουσίες με την αδιαφορία τους. Οι μισοί Γάλλοι δεν πάτησαν στην κάλπη και όμως θα κυβερνηθούν από τον «κυρίαρχο»…

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Φάκελος "Ερρίκος Ντυνάν": Μια ακόμη ημέρα ντροπής για την ελληνική δημοσιογραφία

Ο Ανδρέας Μαρτίνης προχώρησε χθες κατά την κατάθεσή του στην Εξεταστική Επιτροπή για την Υγεία στη Βουλή σε βαρύτατες καταγγελίες για πρώην υπουργούς Υγείας οι οποίες βεβαίως θα αποδειχθεί από τις εργασίες της Επιτροπής αν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή όχι.
AdTech Ad
Στο στόχαστρο του υπόδικου πρώην προέδρου του ιδρύματος «Ερρίκος Ντυνάν» βρέθηκαν ως επί το πλείστον οι Δημήτρης Αβραμόπουλος, Ανδρέας Λοβέρδος και Άδωνις Γεωργιάδης, με τον Ανδρέα Μαρτίνη να αναφέρει μεταξύ άλλων ότι είναι αυτοί οι τρεις που προκάλεσαν -καθένας με τον τρόπο του- την κατάρρευση του ιδρύματος.
Ο Ανδρέας Μαρτίνης κατέθετε επί οκτώ ολόκληρες ώρες ενώπιον των μελών της Εξεταστικής, έλεγε ονόματα, αποκάλυψε την εμπλοκή του Ανδρέα Βγενόπουλου στο σκάνδαλο του «Ντυνάν» έκανε λόγο για προσπάθεια του Δημοσίου (επί υπουργίας Λοβέρδου) να στηρίξει τον αποθανόντα τραπεζίτη σε βάρος των συμφερόντων του και πολλά άλλα. Λεγόμενα που σε κάθε περίπτωση, θα έπρεπε να έχουν κινήσει το ενδιαφέρον και την περιέργεια του δημοσιογραφικού κόσμου, πράγμα το οποίο δεν συνέβη, αφού αν εξαιρέσει κανείς ορισμένες ιστοσελίδες (το koutipandoras.gr είχε πλήρη κάλυψη της κατάθεσής του) κανένα άλλο μέσο δεν ασχολήθηκε έστω για το τυπικό της υπόθεσης.
Τα δε τηλεοπτικά κανάλια (πλην της ΕΡΤ) που τόσο κόπτονται για τη διαφάνεια και την πολυφωνία και αναπαράγουν διαρκώς τις έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ του Άδωνη Γεωργιάδη και του Παύλου Πολάκη στη Βουλή, δεν αφιέρωσαν ούτε μισό δευτερόλεπτο στην Εξεταστική και στις καταγγελίες Μαρτίνη. Παρότι κι αυτά αναγνωρίζουν -καθώς αποτελεί κοινή παραδοχή- ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας βρίθει σκανδάλων σχεδόν από τη γέννησή του.
Όπως ακριβώς επί χρόνια δεν αφιέρωναν μισό ρεπορτάζ στις αποκαλύψεις για τον Ανδρέα Βγενόπουλο παρά φρόντιζαν να τον διαφημίζουν (βλ. ΣΚΑΪ) μεταδίδοντας σε ζωντανή σύνδεση της συνεντεύξεις Τύπου που παραχωρούσε και αφήνοντας να αιωρείται ότι όποιος μιλάει για τον τραπεζίτη χωρίς διάθεση να τον εκθειάσει, τον συκοφαντεί.

Πολύ σκληρή για να "πεθάνει" η Μέι – Κυβέρνηση συνεργασίας και ολοταχώς για Brexit

Πρωθυπουργός της Βρετανίας θα παραμείνει η Τερέζα Μέι, που παρά τις φήμες για παραίτηση μετά την προσωπική ήττα στις πρόωρες εκλογές (σ.σ. δεν κατάφερε να οδηγήσει τους Συντηρητικούς στην αυτοδυναμία), πήρε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, θα συνεργαστεί με τους Βορειοϊρλανδούς (που έκοψαν το δρόμο στον Κόρμπιν) και θα αναλάβει να οδηγήσει τη Βρετανία στο Brexit. Αν αυτό θα είναι "σκληρό" ή όχι, θα το δείξει η ιστορία. Όπως και το αν θα βγάλει 5ετία.

Ήταν ένα δύσκολο βράδυ για την Τερέζα Μέι. Κι ακόμη ένα πιο δύσκολο πρωινό. Αλλά η Τερέζα Μέι αποδεικνύεται πολύ σκληρή για να "πεθάνει" πολιτικά. Μπορεί η απόφαση να προκηρύξει εκλογές για να κερδίσει την αυτοδυναμία και να κάνει το Brexit όπως το θέλει να της γύρισε μπούμερανγκ, μπορεί η πολυπόθητη αυτοδυναμία να μην ήρθε, μπορεί το αποτέλεσμα των εκλογών να θεωρήθηκε προσωπική της ήττα, μπορεί να έβαλε ξανά στο κάδρο τον αντίπαλό της Τζέρεμι Κόρμπιν και η πολιτική της να "χάρισε" στους Εργατικούς 31 έδρες περισσότερες, αλλά είναι εκείνη που θα σχηματίσει κυβέρνηση και θα αναλάβει να βγάλει τη Βρετανία από την Ε.Ε.
«Ώρα να πιάσουμε δουλειά». Με αυτή τη φράση έκλεισε τη σύντομη δήλωσή της έξω από το Νο10 της Ντάουνινγκ Στριτ η Τερέζα Μέι, όπου ανακοίνωσε ότι πήρε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, με τη συνεργασία του Δημοκρατικού Ενωτικού Κόμματος της Βόρειας Ιρλανδίας, το οποίο προσφέρει στους Συντηρητικούς τις 10 έδρες του για να ξεπεράσουν το όριο των 326 της αυτοδυναμίας. Και κυρίως θα κόψει το δρόμο προς την εξουσία στον Τζέρεμι Κόρμπιν, τον οποίο θεωρεί υποστηρικτή του IRA.
Η φράση αυτή μπορεί να ερμηνευτεί και ως μήνυμα στην εσωκομματική αντιπολίτευση, που όλες τις προηγούμενες ώρες, από την ώρα των πρώτων αποτελεσμάτων, πίεζαν για την παραίτησή της, για όλους εκείνους, ακόμη και τους κορυφαίους υπουργούς της που δεν βγήκαν να τη στηρίξουν δημόσια. Βέβαια, εξαιτίας της πολιτικής της για ένα «σκληρό Brexit» οκτώ από τα μέλη της κυβέρνησής της, έχασαν την επανεκλογή τους. Και την έχασαν κυρίως από υποψηφίους των Εργατικών. Αλλά η Μέι, η γυναίκα που θέλει να γίνει η νέα Θάτσερ, είναι αποφασισμένη να πέσει μαχόμενη.
Ήταν λίγο πριν τις 14:20 το μεσημέρι της Παρασκευής (09.06.2017) όταν συνοδευόμενη από τον σύζυγό της Φίλιπ βγήκε, φορώντας ένα μπλε έντονο σακάκι και τις αγαπημένες της λεοπάρ γόβες, βγήκε από την πρωθυπουργική κατοικία, μπήκε στην ασημί Τζάγκουαρ και κατευθύνθηκε στο παλάτι του Μπάκιγχαμ. Το γεγονός πως συνοδευόταν από τον σύζυγό της προκάλεσε νέες φήμες περί παραίτησης. Λέγεται πως όταν ο πρωθυπουργός πάει με τον σύζυγό του στο παλάτι, πάει για παραιτηθεί. Όχι η Μέι.
Η συνάντηση με τη Βασίλισσα ήταν σύντομη. Κράτησε λιγότερο από 20 λεπτά και ήταν η συντομότερη απ’ όλες. Ενημέρωσε την Ελισάβετ πως έχει συμφωνήσει με το κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας να τη στηρίξει και άρα μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση. Ποτέ στα χρονικά μονάρχης δεν έχει αρνηθεί εντολή σχηματισμού κυβέρνησης σε έναν ηγέτη κόμματος, δεν θα το έκανε η Ελισάβετ στα 91 της χρόνια.
Η Μέι επέστρεψε στη Ντάουινινγκ Στριτ κι εκεί έκανε ένα σύντομο διάγγελμα. Δεν ξεπέρασε τα τρία λεπτά. Δεν είναι πολλά να πει. Σταθερότητα, Brexit και ενότητα. Και μήνυμα πως δεν φεύγει. «Συνάντησα τη Βασίλισσα και τώρα θα σχηματίσω κυβέρνηση» ήταν οι πρώτες της λέξεις. Μια κυβέρνηση, είπε, που «μπορεί να προσφέρει σιγουριά και θα οδηγήσει τη Βρετανία μπροστά, σε αυτή την κρίσιμη ώρα για τη χώρα μας».
Είπε πως η κυβέρνηση που θα σχηματίσει θα είναι κυβέρνηση πενταετίας (όσο δύσκολο κι αν ακούγεται αυτό τη δεδομένη χρονική στιγμή), υποσχέθηκε να αντιμετωπίσει την ισλαμιστική ιδεολογία και όσους την υποστηρίζουν και να δώσει στην αστυνομία και τις αρχές τις εξουσίες που ζητούν για να αποφευχθούν νέες αιματηρές επιθέσεις.
«Αυτή η κυβέρνηση θα καθοδηγήσει τη χώρα στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις για το Brexit που θα ξεκινήσουν σε μόλις 10 μέρες και θα εκπληρώσουν τη βούληση του βρετανικού λαού για έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα εργαστώ για να κρατήσω το έθνος ασφαλές και να διασφαλίσω την αλλαγή που έθεσα ως στόχο μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Μάντσεστερ και το Λονδίνο, συντρίβοντας την ιδεολογία του ισλαμιστικού εξτρεμισμού και όλους όσους την υποστηρίζουν. Και δίνοντας στην αστυνομία και τις αρχές τις εξουσίες που χρειάζονται για να κρατήσουν τη χώρα ασφαλή.
Η κυβέρνηση της οποίας θα ηγηθώ, θα έχει στο επίκεντρο όσων κάνει τη δικαιοσύνη και τις ευκαιρίες, ώστε να εκπληρώσουμε την υπόσχεση του Brexit και μαζί, μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, να χτίσουμε μια χώρα στην οποία κανείς και καμία κοινότητα δεν θα μείνει πίσω. Μια χώρα στην οποία η ευημερία και η ευκαιρία θα είναι κοινό δικαίωμα σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο.
Αυτό που χρειάζεται η χώρα περισσότερο από ποτέ είναι σιγουριά και έχοντας εξασφαλίσει τις περισσότερες ψήφους και τις περισσότερες έδρες στις εκλογές, είναι σαφές πως μόνο οι Συντηρητικοί και το Ενωτικό Κόμμα (σ.σ. οι Βορειοϊρλανδοί) έχουν την νομιμότητα και την ικανότητα να εξασφαλίσουν αυτή τη σιγουρά, έχοντας την πλειοψηφία στη Βουλή των Κοινοτήτων. Όπως πάντα, θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε με τους φίλους και συμμάχους μας στο Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα.
Τα δυο κόμματά μας έχουν μια ισχυρή σχέση εδώ και πολλά χρόνια και αυτό με κάνει να πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να δουλέψουμε μαζί για το συμφέρον όλου του Ηνωμένου Βασιλείου. Θα μας επιτρέψει να ενωθούμε σαν χώρα και να διοχετεύσουμε την ενέργειά μας για μια επιτυχημένη συμφωνία για το Brexit, που θα είναι καλή για όλους στη χώρα, που θα διασφαλίσει μια νέα εταιρική σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία θα εγγυάται την μακροπρόθεσμη ευημερία μας. Αυτό είναι που ψήφισαν οι πολίτες τον περασμένο Ιούνιο. Και αυτό θα κάνουμε. Τώρα, ας πιάσουμε δουλειά».
Έτσι, μπήκε τέλος στα όνειρα του Τζέρεμι Κόρμπιν να σχηματίσει εκείνος κυβέρνηση μειοψηφίας. Οι Εργατικοί με 261 έδρες κέρδισαν 31 περισσότερες από τις εκλογές του 2015 (οι Συντηρητικοί έχασαν 12 και πήραν 318) και είναι ο μεγάλος νικητής των εκλογών. Αλλά παρά το γεγονός πως η… παράδοση που θέλει τον ηττημένο των εκλογών να παραιτείται, ο Κόρμπιν (κόντρα κι αυτός στην εσωκομματική του αντιπολίτευση που απαίτησε να παραιτηθεί και μετά το Brexit) είναι ο μεγάλος νικητής.
Αντίθετα από τον Κόρμπιν, ο Πολ Νάταλ του Εθνικιστικού κόμματος (ο διάδοχος του γνωστού και μη εξαιρετέου Νάιτζελ Φάρατζ) αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Άλλωστε, το UKIP έχασε και τη μια έδρα που είχε στη Βουλή των Κοινοτήτων και με το… «κουλούρι» δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι άλλο. Το θέμα τώρα είναι αν θα αποφασίσει ο Φάρατζ να επιτρέψει στην πολιτική σκηνή της Βρετανίας.
Πανωλεθρία και για το Εθνικιστικό κόμμα της Σκωτίας, που είδε τον πρώην ηγέτη του και πρώην πρωθυπουργό Άλεξ Σάλμοντ και τον Νο2 του κόμματος Άνγκους Ρόμπερτσον, να μην εκλέγονται. Το SNP έχασε 20 έδρες (αν και παραμένει πρώτο κόμμα στη Σκωτία) αλλά η εκλογική ήττα (γιατί αυτό είναι) "παγώνει" τα σχέδια της πρωθυπουργού Νίκολα Στέρτζον για ένα δεύτερο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία.
Ανάμεσα στους πολλούς χαμένους της εκλογικής αναμέτρησης και ο ηγέτης των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, Νικ Κλεγκ (ο άνθρωπος που στήριξε τον Ντέιβιντ Κάμερον για να κάνει κυβέρνηση στην πρώτη του θητεία το 2010), δεν κέρδισε την εκλογή του.
Ήταν αναμφίβολα οι πιο αμφιλεγόμενες, οι πιο περίεργες εκλογές που έχει ζήσει η Βρετανία τα τελευταία χρόνια. Μένει να δούμε αν η Μέι θα καταφέρει το «σκληρό Brexit» που ονειρεύεται, αν θα γίνει η νέα Θάτσερ και αν θα καταφέρει να βγάλει την πενταετία.

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Ο πρωθυπουργός που κατάφερε μέσα σε δύο χρόνια να διπλασιάσει το δημόσιο χρέος

Την ώρα λοιπόν που ο Κώστας Μητσοτάκης μέσα σε δύο μόλις χρόνια πρωθυπουργίας «κατάφερε» να διπλασιάσει το δημόσιο χρέος, γεγονός πρωτοφανές στην ιστορία, «προφήτευε» ότι θα υπαχθεί η χώρα στο ΔΝΤ!  Κάτι παρόμοιο με τον Σημίτη, που αφού χρέωσε 10 γενιές για τις συμβάσεις με τις μίζες, προφήτευε κι αυτός ότι έρχεται η ώρα του Δ.Ν.Τ.! Μόνο θυμηδία προκαλεί λοιπόν η υμνολογία σε τ. Πρωθυπουργούς ελέω «μαντείας». 

 

Διότι αν θέλουμε να μιλήσουμε περί προφητειών, θυμηθείτε την προφητεία του Μητσοτάκη για το όνομα των Σκοπίων. Είχε προφητέψει λοιπόν το 1992, ότι «μετά από 10 χρόνια κανείς δεν θα θυμάται το όνομα»! Έλα μου όμως που κοντεύουν 30 χρόνια και ακόμα το όνομα είναι πρώτο ατζέντα!

 

Ας τιμούμε λοιπόν τις μνήμες των ανθρώπων με την αλήθεια και όχι με καραγκιοζιλίκια. Εάν πραγματικά θέλουμε να τιμήσουμε μνήμες και όχι να ασελγήσουμε σε αυτές.

 

(ΠΗΓΗ: https://olympia.gr/)

Ο Μαρινάκης αγόρασε τους τίτλους του ΔΟΛ, ΟΧΙ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ (Οι αμαρτίες που πληρώνει το «Συγκρότημα»…)

(γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος)

Για περισσότερο από οκτώ -ένδοξες- δεκαετίες το «Συγκρότημα» ήταν ο ΔΟΛ. Μετα έγινε ΔΟΨ και παρήκμασε. Τώρα γίνεται ΔΟΜ. Λαμπράκης, Ψυχάρης, Μαρινάκης – σχεδόν ένας αιώνας.
Η  τελευταία εξέλιξη  για πολλούς  είναι σοκ. Αλλά δεν είναι ούτε πρωτοφανής, ούτε απαραιτήτως κακή. Και το άλλο μεγάλο και ιστορικό δημοσιογραφικό συγκρότημα, πέρασε από τη Βλάχου στον Κοσκωτά και από εκεί στους Αλαφούζους.
Το κράτησαν στο ύψος του. Αναβάθμισαν μάλιστα την «Καθημερινή», διατηρώντας την πολιτική γραμμή της και το στρατηγικό ρόλο της στη συντηρητική παράταξη  αλλά και  διευρύνοντας τολμηρά την πολιτική γεωγραφία των συνεργατών της. Για πρώτη φορά τόσοι πολλοί αριστεροί έγραφαν, ελεύθερα, σε μια «Δεξιά» εφημερίδα. Αλλά «τα ιερά και τα όσια» του πολιτικού προσανατολισμού της παρέμειναν ανέγγιχτα.
Στον ΔΟΛ -ΔΟΜ πλέον- τα πράγματα εξελίχθηκαν ανάποδα και γι’ αυτό έγιναν περίπλοκα  εσχάτως. χρόνια. Επί Ψυχάρη δηλαδή-, παρότι όσοι είναι στα πράγματα ξέρουν ότι στην τελευταία φάση, λόγω υγείας, διοικούσε μέσω τρίτων, που τον «κρέμασαν». Στα καλά του δεν θα ήταν εύκολο να τον βάλει κάτω κανείς.
Δεν ήταν ο δανεισμός που οδήγησε σε αδιέξοδο, όπως λανσάρουν κάποιοι. Η κρίση προϋπήρχε και ήταν δημοσιογραφική.  Πρώτα χρεοκόπησε ενώπιον μιας μεγάλης μερίδας του κοινού του και μετά ενώπιον των τραπεζών.
Με άλλα λόγια έγιναν λάθη και άνοιξαν πληγές  και αυτά  παραλαμβάνει ο νέος αγοραστής των τίτλων.  Για να  έχει  μέλλον το Συγκρότημα θα χρειαστεί   αναστροφή.  Παρέμβαση στις πηγές της κακοδαιμονίας και στα σημεία που γέννησαν το πρόβλημα. Εκδότική παρέμβαση- τα λεφτά δεν κάνουν απο μόνα τους εφημερίδες…
Για παράδειγμα  η στελεχιακή  διαχείριση  τελευταίων χρόνων εκκένωσε το Συγκρότημα από όσους κρατούσαν  στην πρώτη γραμμή  τις εφημερίδες του. Από τους  περισσότερους για την ακρίβεια,- γιατί και όσοι έμειναν έκαναν κάτι ηρωικότερο: δούλευαν με επάρκεια χωρίς λεφτά και τις κράτησαν ζωντανές.  
Αλλά  πρόσωπα που ανέλαβαν ρόλους  -ή έπαιζαν  ρόλους χωρίς να τους έχουν αναλάβει- έγιναν αφορμή να αποχωρήσουν κορυφαίοι «γραφιάδες» από τις δυο εφημερίδες. Στον καιρό του ο Ψυχάρης, ως «εφημεριδάς» που ήταν, δεν θα έχανε εμβληματικές υπογραφές, όπως τον Νικολάου, τον Παπαχελά, τον Ευθυμίου ή τον Χατζόπουλο. Έτσι στρώθηκε το χαλί στην αλαζονεία και τον όψιμο -πλην φαιδρό  και  μικρομεγαλίστικο- «πατερναλισμό».
Το μεγαλύτερο λάθος  ήταν η -ακήρυκτη- αλλαγή πολιτικής γραμμής που ισοδυναμούσαμε άτυπη προσχώρηση στο μηχανισμό των υποστηρικτών πρώτα του Σαμαρά και εν συνεχεία του Μητσοτάκη -κατά τρόπο ανιστόρητο και προκλητικό για το παραδοσιακό κοινό του ΔΟΛ, που ήταν στην πλειοψηφία του ενταγμένο στη Δημοκρατική Παράταξη, το χώρο που καλύπτει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ.
Εφημερίδες που λοιδορούν το κοινό που τις στήριζε, ή τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ που στήριξαν οι ίδιες και σαλιαρίζουν με το Νεομητσοτακισμό και τη Δεξιά που πολεμούσαν, μοιραία χάνουν. Ειδικά αν η αλλαγή καταλήγει σε βάρος της εγκυρότητας, της αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας, της υποστήριξης της κοινωνίας από την πλευρά τους με την άκριτη υποστήριξη -όχι του Μνημονίου- των μνημονιακών καιροσκόπων…
Αρνητική – ψυχολογική- έξελιξη ηταν η  διάψευση της προσδοκίας που είχαν πολλοί ότι ο «δημοσιογραφοπατέρας» Ψυχάρης, εκ χαρακτήρος και …εκ καταγωγής, αποχωρώντας θα έβρισκε τρόπο να ξοφλήσει, ακόμη  απο τα ιδιωτικά…αμπάρια, τα δεδουλευμένα των ανθρώπων που εργάσθηκαν γι αυτόν τους τελευταίους μήνες. Δεν το έκανε και μέχρι στιγμής δεν υπάρχει  εξήγηση. Αυτό απογοήτευσε και  διευκόλυνε τη λεηλασία του ΔΟΛ σε προσωπικό.
Τα τελευταία χρόνια διερράγη ο ιστός που συνέδεε εσωτερικά τους ανθρώπους που εργάζονταν το Συγκρότημα. Όποιος περνούσε τις πόρτες του και έμενε, είχε συναίσθηση του κοινωνικου αντίκτυπου της δουλειάς τους και τη βεβαιότητα ότι είναι καλυμένος από έξωθεν παρεμβάσεις.  Λογοδοτούσε στη συνείδησή του και στον διευθυντή του – σε κανέναν άλλον.
Αν ένας Πρωθυπουργός ζητούσε να απολυθεί ένας κλητήρας, ο Λαμπράκης και ο πρώιμος Ψυχάρης θα απέλυσαν τον… Πρωθυπουργό. Αλλά τα τελευταία χρόνια οι Σαμαράς – Μητσοτάκης πλήρωναν τα μαλλιά της κεφαλής τους στην …τηλεφωνία.  Η αόρατη προστασία της δημοσιογραφικής εργασίας κατέρρευσε και η αίσθηση της ιδιαιτερότητας του Συγκροτήματος, που ήταν η δύναμή του, χάθηκε.

Και τώρα τι;

Είναι προφανές οτι  η εποχή Μαρινάκη δεν αρχίζει με καλές προϋποθέσεις.  Υπάρχουν όμως ακόμη προοπτικές, λόγω εναπομείνασας κεκτημένης ταχύτητας και της επιμονής μιας μερίδας του προσωπικού να δεθεί στο κατάρτι. Πρωτίστως  όσοι  έμειναν και  χρειάζονται τη δουλειά τους και  την ξέρουν – οι μεγαλοστομίες είναι για τους δήθεν.
Αλλά παρότι η κατάσταση που δημιουργήθηκε  έδωσε ευκαιρίες  να αναδειχθούν ως ευχάριστες εκπλησεις  νέες » υπογραφές» – τα κένά παραμένουν και η απόσταση απο παλαιότερες εποχές είναι ολοφάνερη.  Στα ΜΜΕ δεν αρκεί να ειναι το μοναστήρι να είναι καλά. Χρειάζονται και καλόγεροι…
Δεν ξέρουμε τι σχεδιασμούς έχει ο νέος ιδιοκτήτης- ούτε καν για ποιο λόγο έγινε ιδιοκτήτης. Αλλά για το Συγκρότημα οι  προοπτικές θα εξασθενίσουν αν πιστέψει -όπως ο Ψυχάρης- ότι μπορεί να αντικαταστήσει τον Χρήστο Λαμπράκη ως ενεργός παράγων στη Δημοκρατική παράταξη. Ή αν κάνει το αντίθετο και εντάξει τις εφημερίδες επισήμως στην υπηρεσία του μάρκετινγκ ανάδειξης του Κυριάκου στην πρωθυπουργία.
Υπάρχει και κάτι ακόμη που ψιθυρίζεται: να γίνουν μοχλός εκκαθάρισης λογαριασμών ανάμεσα στον πρόεδρο της ΝΔ και τη Ντόρα Μπακογιάννη. Η  μεταφορά του βρετανικού δράματος «Μίλιμπαντ εναντίον Μίλιμπαντ» -με τον ΔΟΛ από τη μια και το συγκρότημα Αλαφούζου από την άλλη- θα είναι άχαρη για  εφημερίδες  σαν το ΒΗΜΑ και τα ΝΕΑ.
Από τα λάθη του ΔΟΛ πάντως υπάρχει ένα κέρδος  για όσους θα αναλάβουν επιτελικά την ανόρθωσή του: το συμπέρασμα ότι αναγνώστες δεν χειραγωγούνται πολιτικά, με δημοσιεύματα. Γιατί απλούστατα η επιλογή κόμματος προηγείται της επιλογής εφημερίδας.
Ο Μαρινάκης αγόρασε τους τίτλους. Δεν αγόρασε και τους αναγνώστες.  Για να τους κρατήσει  και να τους αυξήσει  πρέπει οι εφημερίδες να σεβαστούν την ιστορία του φυσικού χώρου τους, τα βιώματα, τις ευαισθησίες, τη δημοκρατική κουλτούρα, ακόμη και την αισθητική και τις προσλαμβάνουσες του παραδοσιακου κοινού τους.
Αυτό σημαίνει ότι ο ΔΟΛ -ΔΟΜ πλέον- θα αναστηθεί εκδοτικά μόνο αν επιστρέψει στο παρελθόν του, ήτοι αν εξελιχθεί σε πραγματική επένδυση στο μιντιακό χώρο. Παράγοντας ένα ελκυστικό ενημερωτικό προϊόν. Κινούμενος στις φυσικές  ράγες του – αντί να εκληφθεί ως σκεύος πολιτικής ηδονής.
Με απλά λόγια «Συγκρότημα» υπέρ της Δεξιάς και κόντρα στη Δημοκρατική παράταξη -και τα ιστορικά της συμφραζόμενα- δεν υπάρχει.

Βιος και Πολιτεία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη που δεν θα σου πει ο (κουμπάρος) #SKAI_xeftiles


Ανήκω σε μια γενιά που πολιτικοποιήθηκε βίαια και απότομα κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Έχοντας περάσει όλη την παιδική μας ηλικία, δημοτικό και γυμνάσιο, στην πρώτη 8ετία του ΠΑΣΟΚ, ένα είδος εποχικής dolce vita στην ελληνική ιστορία, ακούγοντας κάποιοι από εμάς ιστορίες για την «δεξιά», την ταυτίζαμε εκείνη την εποχή με τις βιντεοταινίες του Ψάλτη και τις επιθεωρήσεις στο Δελφινάριο. Και μια μέρα ξυπνήσαμε με το μελανιασμένο πρόσωπο του Νίκου Τεμπονέρα στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων. Και με την αστυνομία να δέρνει κόσμο στις στάσεις του ΗΣΑΠ. Και με τον πατέρα του συμμαθητή μας να απολύεται.
Μπορώ να καταλάβω ότι για όποιον/αν γεννήθηκε μετά το 1976 ή το 1977, όλα αυτά δεν σημαίνουν πολλά. Αφηρημένες ή συγκεκριμένες έννοιες, όπως αρχαιοκάπηλος, πλαστογράφος, συκοφάντης μοιάζουν με θραύσματα ενός γενικευμένου βερμπαλισμού, άλλες πάλι, όπως το βρυκόλακας, μπορεί να μοιάζουν γκροτέσκ.
Χωρίς να ελπίζω ότι οποιαδήποτε σύνοψη μπορεί να αντικαταστήσει το βίωμα, θέλω να προσπαθήσω να ανακαλέσω τον βίο του ανδρός.
Γεννημένος μέσα στην οικογένεια Βενιζέλου (του Ελευθέριου, όχι του άλλου του χλεχλέ), δηλαδή αυτήν που ανέλαβε να πάρει τον ελληνικό καπιταλισμό από το χέρι και να τον βγάλει στο δρόμο, ο Μητσοτάκης είχε ίσως περισσότερο από κάθε άλλον πολιτικό στην Ελλάδα ανεπτυγμένη την αίσθηση της ταξικής συνείδησης. Μόνο που, αντίθετα από το στερεότυπο που θέλει τον «πραγματικό αστό» να είναι ένας καλλιεργημένος ευπατρίδης, η αληθινή ταξική συνείδηση του αστού περιλαμβάνει όλη τη βρώμα και τη δυσωδία, τη βία, τη μικροψυχία, την εκδικητικότητα και την ελεεινότητα που κουβάλησε σε όλη της τη ζωή η μορφή του Μητσοτάκη.
Πολιτευτής στην Κρήτη στη νεανική του ηλικία, ο Μητσοτάκης είναι αυτός που θα συνδεθεί στον πόλεμο με τις ομάδες των κρητικών ταγμάτων ασφαλείας του Μπαντουβά και του Γύπαρη, θα συμμετάσχει ενεργά στην απόφαση να μην αφοπλιστούν οι γερμανικές δυνάμεις μετά τη συνθηκολόγηση και θα οργανώσει την εξόντωση των αριστερών της Κρήτης, την οποία θα προπαγανδίζει μέσω της εφημερίδας που αρχίζει να εκδίδει τον «Κήρυκα των Χανίων» (ναι, ναι, τον ίδιο αυτόν με τα τραπεζικά δάνεια), στον οποίον αρθρογραφεί σταθερά και ο ίδιος ο Παύλος Γύπαρης, ο διαβόητος μαχαιροβγάλτης φονιάς των «Δημοκρατικών Ταγμάτων Ασφαλείας».
Χρόνια αργότερα, ο Μητσοτάκης θα καταπιαστεί με αφοσίωση στην προσπάθεια να ξαναγραφτεί η ιστορία, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως συμφιλιωτή και πλαστογραφώντας το έγγραφο ειρήνευσης μεταξύ του ΕΑΜ Κρήτης και της ΕΟΚ, προκειμένου να προστεθεί το όνομά του.
Στη δεκαετία του ’60, ο Μητσοτάκης αναλαμβάνει ρόλο «χρυσού παιδιού» της δεξιάς πτέρυγας του Κέντρου, η οποία υπερασπίζεται με θέρμη τη στενή συνεργασία όλου του αστικού πλέγματος (παλάτι, αμερικανική πρεσβεία, δεξιά, κέντρο) ενάντια στο ΚΚΕ, σε αντιπαραβολή με ιδέες που προτείνουν χαλάρωση του μετεμφυλιακού κράτους. Όταν μετά την εκλογική νίκη του Κέντρου το 1963, ο ελεεινός κατά τα άλλα Γιώργος Παπανδρέου θα βρεθεί σε σύγκρουση με το υπερ-αντιδραστικό σύμπλεγμα που εξουσιάζει πραγματικά (παλάτι, ακροδεξιά κλιμάκια του στρατού που εκφράζονται μέσω του ΙΔΕΑ, μετεμφυλιακά «τζάκια», ακροδεξιό παρακράτος, ηρακλείς του Ψυχρού Πολέμου κ.ά.), ο Μητσοτάκης θα οργανώσει την περίφημη επιχείρηση της αποστασίας 50 βουλευτών της Ένωσης Κέντρου, προκειμένου να επιστρέψει την εξουσία στο παλάτι και τη Φρειδερίκη -και από εκεί στη φασιστική χούντα του ΙΔΕΑ.
Η αποστασία του ’65 είναι κάτι περισσότερο από ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, όπως μπορεί να μοιάζει σήμερα. Είναι κατά κύριο λόγο η ανακοπή ενός κλίματος που επιτρέπει στην ελληνική κοινωνία, και ιδιαίτερα στην αριστερά, να αρχίζει να συνέρχεται από την ήττα του εμφυλίου σε όλα τα επίπεδα: από το άδειασμα των ξερονησιών μέχρι το ανέβασμα πολιτικών θεατρικών έργων. Η ανατροπή αυτή γεννά την πρώτη μεγάλη κινητοποίηση μετά την ήττα: τα Ιουλιανά. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται με συγκρουσιακή διάθεση στους δρόμους, αμφισβητώντας ολόκληρο το μετεμφυλιακό πρόσωπο του ελληνικού κράτους και όχι απλά την αποστασία. Κεντρικό σύνθημα του κινήματος όμως είναι το «Μητσοτάκη κάθαρμα!». Στις διαδηλώσεις δολοφονείται ο φοιτητής Σωτήρης Πέτρουλας από την αστυνομία. 1,5 χρόνο μετά η χούντα θάβει οριστικά κάθε απόπειρα άλλης κίνησης της ελληνικής κοινωνίας και ο Μητσοτάκης αυτοεξορίζεται (sic) στο Παρίσι, με την πολιτική του καριέρα κατεστραμμένη. Φευ…
Η μεταπολίτευση τον βρίσκει να προσπαθεί να αναστήσει την πολιτική του καριέρα ως πολιτευτής -ξανά- της Κρήτης, κάτι το οποίο καταφέρνει χάρη σε ένα τεράστιο σύμπλεγμα κουμπαριών και πελατειακών σχέσεων. Το 1980 τον περιμαζεύει η Δεξιά στις τάξεις της και το 1985 τον εκλέγει αρχηγό της, ως τον μόνο που μπορεί να τα βάλει με τον Ανδρέα. Πράγματι ένας άνθρωπος που ακούει εκατομμύρια άλλους ανθρώπους να τον αποκαλούν ομοθυμαδόν «κάθαρμα» και δεν ιδρώνει το αυτί του, είναι ικανός για τα πάντα.
Ως πρόεδρος της ΝΔ, ο Μητσοτάκης αποστρατεύει την κουρασμένη ακροδεξιά μιας άλλης εποχής και την αναγεννά με όρους πολιτικής ανακύκλωσης που έχει διδαχθεί από τη θητεία του στο Κέντρο. Στη δεξιά του χωράνε όλοι: χουνταίοι, φασίστες, βασιλόφρονες, κεντρώοι και πεφωτισμένοι φιλελεύθεροι, αλλά όχι πλέον με τη σκονισμένη προβιά της δεκαετίας του ’50, αλλά με την νέα μορφή της Θάτσερ και του Ρίγκαν. Η ξεχασμένη δεξιά των μαχαιροβγαλτών και των συνεργατών των ναζί θα αποκατασταθεί στην κολυμβήθρα των ιδιωτικοποιήσεων. Αναβαπτισμένοι φασιστοκομματάρχες της παλιάς εποχής, θα μπουν δυναμικά στη νέα, ετοιμάζοντας το 1985 και το 1989 στην επαρχία φέρετρα για να βάλουν μέσα τους αντιπάλους τους μετά τις εκλογές.
Για να κυβερνήσει ο Μητσοτάκης θα περάσει, ξανά πάνω από το πτώμα της αριστεράς, στην οποία θα δώσει το 1989 το αποτελειωτικό κτύπημα, με την κυβέρνηση Τζαννετάκη. Θα το πληρώσει ακριβά δύο χρόνια αργότερα, όταν θα βρει μπροστά του ένα κοινωνικό κίνημα χειραφετημένο και απελευθερωμένο από την ημιθανή μετεμφυλιακή αριστερά. Ωστόσο, ας έχουμε στο μυαλό μας, ότι πάντοτε, το ’45, το ’65, το ’89, ο Μητσοτάκης είναι κατεξοχήν ο πολιτικός ο οποίος υποστηρίζει και το υπερασπίζεται με τις πράξεις του, ότι η καπιταλιστική σταθερότητα στην Ελλάδα περνάει μέσα από την ολοκληρωτική συντριβή των οργανωμένων δυνάμεων του εργατικού κινήματος: Σφαγή – περιθωριοποίηση – διαπόμπευση δια της ενσωμάτωσης, τρία στάδια μέσα σε 45 χρόνια, στα οποία είναι ο πρωταγωνιστής.
Τα τρία χρόνια εξουσίας του μένουν αξέχαστα σε όσους τα έζησαν. Ο Μητσοτάκης ασκεί ένα πρόγραμμα θατσερισμού που ιδιωτικοποιεί τα πάντα και απολύει κατά συρροή, το οποίο αναλαμβάνουν να υπερασπιστούν οι Γυπαραίοι τραμπούκοι της σύγχρονης εποχής. Σε διεθνές επίπεδο η Ελλάδα συνάπτει συμφωνία με τον Μιλόσεβιτς και τον Κάρατζιτς που πνίγουν τη Βοσνία στο αίμα. Στο επίπεδο της ασφάλειας, το περιβάλλον Μητσοτάκη θα φτιάξει ένα σύστημα επικηρύξεων σχετικών με την «τρομοκρατία» γύρω από το οποίο θα στηθεί ένα κατασταλτικό πάρτι. Αγωνιστές όπως ο Γιάννης Μπουκετσίδης, ο Γιώργος Μπαλάφας, ο Νώντας Σκυφτούλης θα περάσουν μήνες στις φυλακές, όντας απεργοί πείνας, θύματα εμφανών σκευωριών που έχουν στηθεί με στόχο τις επικηρύξεις.
Στο ζήτημα της οικονομίας, το κλείσιμο μιας σειράς εργοστασίων βυθίζει ολόκληρες πόλεις (Πάτρα, Νάουσα κ.ά) στην ανεργία και τη φτώχεια από την οποία δε βγήκαν ποτέ. Ιδιωτικοποιείται όλος ο τραπεζικός τομέας, για να μπορεί να κερδοσκοπεί και να ανακεφαλαιοποιείται ανενόχλητος την επόμενη 25ετία. Η ιδιωτικοποίηση των αστικών λεωφορείων με ταυτόχρονη απόλυση όλων των εργαζόμενων σε αυτά αποτελεί ακόμα και σήμερα το πιο επιθετικό κρατικό λοκ-άουτ της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, αλλά οδηγεί και σε μια από τις σκληρότερες απεργίες της μεταπολίτευσης: όλον τον Αύγουστο του 1992, η Αθήνα είναι το θέατρο συγκρούσεων μέσα και έξω από τα αμαξοστάσια. Ο Μητσοτάκης συναντάται με τις γυναίκες των απολυμένων και την επομένη δηλώνει: «Γελάω με τις γυναίκες των απολυμένων που έρχονται και με παρακαλάνε ότι οι άνδρες τους δεν έχουν δουλειά και δεν έχουν να φάνε».
Στα σχολεία ο νόμος-πλαίσιο του Κοντογιαννόπουλου επιχειρεί, μεταξύ άλλων, να επαναφέρει τις σχολικές ποδιές (!), καταργώντας κάθε δικαίωμα που κατακτήθηκε μετά το 1974 και εγκαθιστώντας ένα δρακόντειο πόιντ-σίστεμ πειθάρχησης. Η απάντηση είναι το μαζικότερο κίνημα καταλήψεων όλων των εποχών, από την πρώτη γενιά ανθρώπων που δεν έχει καμία αναφορά, ούτε στην ΕΣΣΔ ούτε στο ΚΚΕ ούτε σε κανέναν άλλον. Το σύνθημα «οι καταλήψεις είναι παράνομες και οι ανακαταλήψεις νόμιμες» που λανσάρουν κυβερνητικοί αξιωματούχοι αποτελεί σήμα για να ξαμοληθούν οι τραμπούκοι δολοφόνοι της μητσοτακικής ΟΝΝΕΔ στα σχολεία για να κυνηγήσουν μαθητές.
Ο μαθηματικός Νίκος Τεμπονέρας θα πέσει νεκρός από τα πολλαπλά χτυπήματα με σιδερολοστούς της ηγεσίας της ΟΝΝΕΔ Πάτρας, τον Καλαμπόκα και τα πρωτοπαλλήκαρά του. Μετά τον Σωτήρη Πέτρουλα, ο Μητσοτάκης «υιοθετεί» και τον δεύτερο πιο συμβολικό νεκρό της μεταπολεμικής Ελλάδας. Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι φτιάξαμε την κοινωνική και την πολιτική μας συνείδηση, εκείνες ακριβώς τις μέρες που ακολούθησαν την 9η Ιανουαρίου 1991 και τις συγκρούσεις στον δρόμο, όπως εκατοντάδες χιλιάδες από τους γονείς μας έχτισαν τη συνείδησή τους στις μέρες που ακολούθησαν την 21η Ιουλίου 1965 και τη δολοφονία του Πέτρουλα. Αν πολλά άλλαξαν σε αυτά τα 25 χρόνια, έμεινε εκεί εκείνος ο κρητικός πολιτευτής που οργάνωσε τη σφαγή του ΕΑΜ Κρήτης το 1945 για να αναγνωρίζουμε ο ένας τον άλλον.
Ο Μητσοτάκης έχασε τις εκλογές του 1993 και παρά τις επίμονες προσπάθειές του, δεν επέστρεψε ποτέ στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής. Το όνομά του ωστόσο παρέμεινε στην επικαιρότητα με διάφορους τρόπους: άλλοτε γιατί εμπλέκονταν σε υποθέσεις αρχαιοκαπηλείας, άλλοτε γιατί έβγαινε από το λαγούμι του για να ζητήσει περισσότερο αίμα εργατών και απολύσεις, άλλοτε γιατί όλη η οικογένειά του εμφανιζόταν να πολιτεύεται με χορηγό τη Siemens, οι σχέσεις με την οποία ανάγονται στην περίοδο διακυβέρνησής του, άλλοτε γιατί η εφημερίδα του εμπλέκονταν σε σκάνδαλο παράνομης δανειοδότησης και άλλοτε γιατί όποτε κάποιος συνομήλικός του πέθαινε, έβγαινε και έκανε -απόντος του πλέον- «αποκαλύψεις» για το κοινό παρελθόν τους, στις επαναλαμβανόμενες προσπάθειές του να πλαστογραφήσει και να ξαναγράψει την ιστορία. Κάπως έτσι απέκτησε στο λαϊκό θυμικό τον τίτλο του Δράκουλα και του Βρυκόλακα. Μοιάζει ίσως γραφικό σήμερα, αλλά είναι απλά η έκφραση ενός εύλογου κοινωνικού μίσους απέναντί του.
Κάποτε, μιλώντας για τη ζωή του, ο Μητσοτάκης είχε αποκαλύψει γελώντας ότι πέρασε σχετικά εύκολα την περίοδο της Κατοχής, γιατί είχε κατορθώσει, παρά τον σχετικό περιορισμό, να γραφτεί σε τρία διαφορετικά συσσίτια (των Κρητών, των φοιτητών Νομικής και των δικηγόρων). Αυτή η ιστορία είναι η ιστορία της ζωής του Μητσοτάκη: ενός ανθρώπου που πλούτιζε πάντα την ώρα που ο κόσμος δίπλα του βυθιζόταν στην απόγνωση και φώναζε με όλη την αλαζονεία του οικονομικού φιλελευθερισμού ότι χρειάζεται κι άλλη απόγνωση στην κοινωνία για να πλουτίσει κι άλλο αυτός και η τάξη του. Ένας από τους πιο πλούσιους και σκοτεινούς ανθρώπους στην Ελλάδα, στην ισόβια υπηρεσία των υπόλοιπων πλούσιων και σκοτεινών -κατά παράβαση του παροιμιώδους εγωισμού των πλούσιων και σκοτεινών.
Με αυτά και με αυτά, ο Μητσοτάκης έφτασε καλοζωισμένος τα 99, για να μηδενίσει λίγο πριν τα 100. Μας καλούν να τον σεβαστούμε σήμερα ως νεκρό και ως σοβαρό αντίπαλο. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση. Για να φτάσει τα 99 ο Μητσοτάκης χρειάστηκε να μη φτάσει τα 50 ο πολύ αξιότερός του Γιάννης Μπουκετσίδης που πέθανε με την υγεία του κατεστραμμένη από την απεργία πείνας. Για να φτάσει τα 99 ο Μητσοτάκης πέθανε στα 50 του από καρδιά ο θείος της φίλης μου της Αλεξάνδρας, οδηγός λεωφορείου, ένας γλυκύτατος άνθρωπος που απέκτησε το πρόβλημα την εποχή της απόλυσής του. Για να φτάσει τα 99 ο Μητσοτάκης χρειάστηκε να αποδεκατιστούν τα νοσοκομεία και τα σχολεία για να χρηματοδοτηθούν οι τράπεζες που άφησε ανεξέλεγκτες και σήμερα ακόμα να πεθαίνουν άνθρωποι από τις ελλείψεις και να ταξιδεύουν τα παιδιά στην επαρχία 50 χιλιόμετρα τη μέρα για να κάνουν μάθημα. Για να φτάσει τα 99 καλοζωισμένος ο Μητσοτάκης χρειάστηκε να πέσουν νεκροί ο Σωτήρης Πέτρουλας και ο Νίκος Τεμπονέρας, να μείνουν άνεργοι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, να εξοντωθεί η αριστερά της Κρήτης.
Μας ζητάνε να σεβαστούμε τον νεκρό Μητσοτάκη. Να πάνε να δουν αν ερχόμαστε. Και, guess what: ερχόμαστε. Εκατομμύρια άνθρωποι, εξουθενωμένοι και αποδεκατισμένοι από τις πολιτικές του Μητσοτάκη κι έπειτα των επιγόνων του, των οποίων παρέμεινε ο αιώνιος νονός, προσθέτοντας στα αναρίθμητα βαφτιστήρια του.
Δεν υπάρχει περίπτωση. Δεν ξεχνάμε. Δεν συγχωρούμε. Δεν σεβόμαστε. Ο αγώνας για ζωή, ο αγώνας για ελευθερία, ο αγώνας για δικαιοσύνη, ο αγώνας για έναν κόσμο όπου θα δημιουργούμε αντί να πολεμάμε με τη φτώχεια, θα περάσει πάνω από την πραγματική dolce vita, όλων αυτών των καθαρμάτων που οργανώνουν την καπιταλιστική αθλιότητα με το αζημίωτο.
Κάθε αγώνας για κοινωνική απελευθέρωση, θα είναι αγώνας ενάντια σε αυτούς που σε κάθε στιγμή της ιστορίας βρέθηκαν απέναντι από την κοινωνία για λογαριασμό του Κεφαλαίου. Και κάθε σύνθημα σε κάθε έναν από αυτούς τους αγώνες, θα κάνει ηχώ με το σύνθημα του ’65 και του ’91:
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΘΑΡΜΑ!

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Κυνική ομολογία του γυρολόγου Β.Οικονόμου: «Όλα θα γίνονται από τις ΤοΜΥ, ποιος θα πάει στα Ιδιωτικά»

Με αρκετά κυνικό τρόπο αλλά και αποκαλυπτικό των προθέσεων του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης για την Υγεία, ο τομεάρχης Υγείας της Ν.Δ. Βασίλης Οικονόμου κατά την ομιλία του στο 1ο συνέδριο που διοργάνωσε η Ναυτεμπορική με τίτλο «Ο ρόλος της υγείας στην ανάπτυξη», άσκησε κριτική στην πολιτική της κυβέρνησης στον τομέα της υγείας χαρακτηρίζοντας την ως αδιέξοδη.
Ο Οικονόμου τόνισε ότι το σχέδιο για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας είναι ένα κρατικής προσέγγισης σχέδιο όπου δεν υπάρχει πουθενά ο ιδιωτικός τομέας. "Είναι φανερό", σημείωσε, "ότι αυτή η κυβέρνηση συνθλίβει τον ιδιωτικό τομέα" και έθεσε το ερώτημα: "Όταν όλα θα γίνονται από τις ΤοΜΥ, ποιος θα πάει στο διαγνωστικό κέντρο?"
Συνεχίζοντας ο Οικονόμου κατηγόρησε την κυβέρνηση για πολιτική ιδεοληψία που το μόνο που θα πετύχει είναι να σπαταλήσει χρήματα. "Είναι αδιέξοδη η τοποθέτηση της κυβέρνησης και η μεροληψία της υπέρ του δημοσίου συστήματος και δεν συνεισφέρει στην αναπτυξιακή πορεία της χώρας."
Συνεχίζοντας, το κρεσέντο «Έχουμε ήδη 420 δημόσιες δομές Υγείας στη χώρα μας και το υπουργείο Υγείας σχεδιάζει τη δημιουργία άλλων 240. Δηλαδή 670 (πρωτότυπη αριθμητική) δημόσιες δομές για να καλύψει μόλις το 30% της περιφέρειας και αυτό το σπάταλο κρατικό μόρφωμα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Στο δρόμο που χάραξαν οι πολέμιοι του ObamaCare...

Η φασιστοκουλτούρα της ψευδεπίγραφης "αριστείας" μητσοτακικής κοπής

(γράφει ο Αυγερινός Χατζηχρυσός)

Επειδή το βλέπω διαρκώς τα περί "Αριστείας" και "βιογραφικών" που συγκεντρώνει ο Μητσοτάκης, που δηλώνουν με βαρύγδουπους τίτλους και φωτογραφίζονται με κούπες του Harvard ή παριστάνουν τους Ιστορικούς, βλέπε Γεωργιάδης, και μετά εγκαλούν όλους του άλλους ότι "το λέει ο καθηγητής" τάδε, κι ας πέφτουν σε όλα έξω γιατί έκαναν λάθος πολλαπλασιαστή τόσα βιογραφικά στο ΔΝΤ ή έπεσαν έξω 200% εως 400% στα ποσοστά ανεργίας που "προέβλεπαν" κορύφωση στο 15% κι έχει φτάσει στο 60% στις δημιουργικές ηλικίες.
Λοιπόν στην εποχή του καταναλωτισμού έχουμε μπερδέψει της βούρτσες με τις φούστες και νομίζουμε ότι όλα είναι σαν την χλωρίνη στο S/M, ο,τι πληρώνεις παίρνεις και στα πτυχία και στην ευφυΐα και μετά σου βγαίνουν τύποι Harvard όπως Κουλης και Μιλτος που δεν θα τους έδινες ουτε λιστα για ψωνια στο περιπτερο.
Η γενιά του '30 μπορεί να μην είχε τόσα "χαρτια" αλλά είχε μια έκφραση που έχει εξαφανιστεί από τον νεοελληνικό λεξιλογιο. Την εκφραση "αυτός είναι καλλιεργημένος", αλήθεια, πόσα χρονια έχετε να την ακούσετε; Ταυτίζουμε την βεβαίωση σπουδών και την αποστήθιση με την γνώση και την γνώση με την σοφία.
Ενας Ιατρός ή ένας μηχανικός αυτοκινήτου με τίτλους που επιβεβαιώνουν την επάρκεια τους, δεν είναι κι απαραίτητα καλλιεργημένοι, όπως κι ο νομπελίστας Σαραμάγκου (ή ο Ελύτης που δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του) που δεν έχει τίτλους σπουδών, αλλά η καλλιέργεια του είναι πλεον παγκοσμίως αναγνωρισμένη. Το ότι ο Γεωργιάδης έχει αποστηθίσει του Θουκυδίδη δεν σημαίνει ότι έχει καταλάβει τον Ελληνικό πολιτισμό περισσότερο από έναν Κινέζο με την ίδια αποστήθιση, ίσως μάλιστα ο Κινέζος να είναι λιγότερο ανελλήνιστος.
Μιας κι είναι και της επικαιρότητας ο Παπαδήμος μπορεί να έχει BSc Φυσικής από MIT, MSc ηλ.μηχανικής, PhD στα οικονομικά, δίδαξε στο Columbia και πράγματι γνωρίζει πως γίνονται τεχνικά τα deals με τα fund, αλλά το μεγαλύτερο επίτευγμα του ήταν να δώσει ολο τον βιος των Ελλήνων, πετώντας 11εκ Ελληνες στην ανέχεια, για να σώσει την Deutsche Bank και 10-15 Γερμανούς Golden Boys χωρις καν να ανοιγοκλείσει βλέφαρο. Εντάξει, αυτό μπορουσε να το κάνει και μπακάλης (να βάλει χέρι στα έτοιμα λεφτά των αλλων από τα Ταμεία) αλλά ισως αυτός να ήταν αρκετά καλλιεργημένος ωστε να έχει ντροπή.
Λοιπον αλλό η βεβαίωση της επάρκειας κι άλλο το ηθος. Αλλο η αριστεία στα μαθηματικά κι άλλο η Αριστεία στην ζωή. Πόσο μάλλον να λέμε τους οικονομολόγους επιστήμονες, κάτι που είναι απο μονο του καταχρηστικό
Η Encyclopedia Britannica ορίζει την έννοια «επιστήμη» ως εξής: «οποιοδήποτε σύστημα γνώσης που συνεπάγεται αμερόληπτες παρατηρήσεις και συστηματικό πειραματισμό». Δηλαδή το πως δημιουργείς C02 απο C και O2 είναι αντικειμενικά παρατηρήσιμο κι αποδείξιμο σε όποιο μέρους του κόσμου κι από οποιον πειραματιστεί. Οι οικονομολόγοι, όπως κι οι κοινωνιολόγοι, κάνουν παρατηρήσεις αλλά ο κάθε ένας μπορεί να λέει οτιδήποτε κι αν του κάτσει μπορεί να πάρει και το νομπελ. Πόσο μάλλον αν είναι στρατευμένοι, όπως αυτοί που μας έλεγαν ότι το 2012 θα βγούμε στις αγορές ή ο Μητσοτάκης που μας λέει ότι αν γίνουμε Βουλγαρία θα ζούμε σαν...Ελβετοι.
Η ψευδεπίγραφη "Αριστεία" είναι η νεα αριστοκρατία που θέλει να συνεχίσει να ζει φοροδιαφεύγοντας στον Παναμά, ακόμη και για το τελευταίο Ευρώ (δεν είναι τυχαίο ότι Νο.1 θέμα στην αντιπολιτευτική γραμμή είναι οι φόροι που επιτέλους κάποιος τους έβαλε να πληρωσουν, ενώ στους κανονικούς 11εκ πολίτες είναι η ανεργία κι η φτώχεια) και τους υπολοιπους εμάς να πληρώνουμε για να έχουν δρόμους και φανάρια να κυκλοφορούν εις βάρος μας.

Ναρκέμποροι, δημοσιογράφοι και πολιτικά βαποράκια

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΤΑ ΨΕΥΔΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΗΡΩΪΝΗΣ ΠΟΥ Ο ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΕΓΚΕΡΟΓΛΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΑΝ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ.

 

ΜΑΥΡΗ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΘΛΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ ΝΑ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ.

 

Την περασμένη Κυριακή, ο μεγαλέμπορος τουρκικής ηρωΐνης φιλοξενήθηκε σε κυριακάτικη εφημερίδα και την δημοσιογράφο Άννα Κανδύλη, η οποία του αφιέρωσε σαλόνι, για να ξεδιπλώσει τους ισχυρισμούς του. Ο δολοφόνος χιλιάδων νέων και καταστροφέας χιλιάδων οικογενειών βρήκε φιλόξενο βήμα, χωρίς ουδείς να αντιδράσει, όπως λ.χ. συνέβαινε με τις συνεντεύξεις Κουφοντίνα όπου κάποιοι καταλαμβάνοντο από ιερά οργή.

 

Στην συνέντευξη αυτή λοιπόν, η δημοσιογράφος κυρία Άννα Κανδύλη, επέτρεψε στον μεγαλέμπορο τουρκικής ηρωΐνης να ισχυριστεί αναίσχυντα ότι «δεν γνωρίζει κανέναν Μαρινάκη»! Παρά το ότι ο ίδιος σε συνέντευξη του σε κανάλι πανελλαδικής εμβέλειας είχε παραδεχθεί αρκετές συναντήσεις με τον εν λόγω επιχειρηματία, σε Ελλάδα και εξωτερικό! Γεγονός που φυσικά όφειλε να γνωρίζει η κυρία Κανδύλη και αν μη τι άλλο να το επισημάνει (προς Θεού, όχι να φιμώσει τον μεγαλέμπορο τουρκικής ηρωΐνης), υπηρετώντας έτσι κατ’ ελάχιστον το λειτούργημα της. Αντ’ αυτού η κυρία Άννα Κανδύλη επέτρεψε στον μεγαλέμπορο τουρκικής ηρωΐνης να εξαπατήσει τους αναγνώστες της εφημερίδας, αφού δεν ήταν υποχρεωμένοι να θυμούνται τι είχε ομολογήσει ο ίδιος πριν 2 χρόνια.

 

Πριν από λίγο όμως, σύμφωνα με την ιστοσελίδα Zougla.gr, ο επιχειρηματίας Ευάγγελος Μαρινάκης παραδέχθηκε την ύπαρξη εμβασμάτων στην εταιρεία του εμπόρου τουρκικής ηρωΐνης, καταρρίπτοντας φυσικά τον ισχυρισμό του τελευταίου ότι «δεν τον γνώριζε».  Εκτός εάν ο μεγαλέμπορος ηρωίνης έβλεπε τα κολοσσιαία εμβάσματα στους λογαριασμούς του, και νόμιζε ότι τα έβαλε ο Άη Βασίλης. Ο κύριος Ευάγγελος Μαρινάκης αρνείται ότι τα εμβάσματα αυτά σχετίζοντο με το εμπόριο ηρωΐνης, αυτό άλλωστε είναι δουλειά της δικαιοσύνης να το τεκμηριώσει. Όταν όμως διαψεύδεται ο ισχυρισμός του συνεντευξιαζόμενου με τέτοιον παταγώδη τρόπο, οι ευθύνες αυτών που του επέτρεψαν να διαδώσει τα τερατώδη ψεύδη είναι τεράστιες.

 

Και ακόμα μεγαλύτερες είναι οι ευθύνες πολιτικών όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης ή ο Κεγκέρογλου που φρόντισαν όχι μόνο να υιοθετήσουν τους ισχυρισμούς του μεγαλέμπορου τουρκικής ηρωίνης, αλλά να της μεταφέρουν και στο κοινοβούλιο! Και εδώ θα πρέπει όλοι να απολογηθούν. Πως είναι δυνατόν, δημοσιογράφοι και πολιτικοί να γίνονται βαποράκια του ψεύδους ενός στυγερού εγκληματία. Ενός πάμπλουτου, στυγερού δολοφόνου, με ισχυρές διασυνδέσεις.

 

Η ντροπή δεν είναι αρκετή. Άλλωστε μέχρι στιγμής έχουν αποδείξει ότι δεν διαθέτουν καν αυτό το χαρακτηριστικό.

 

(ΠΗΓΗ: https://olympia.gr/)

«Δικαιώθηκε»; (του Ν.Μπογιόπουλου)

Ο θάνατος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη έδωσε την αφορμή σε ένα πλήθος διαμορφωτών της κοινής γνώμης να αναμηρυκάζουν: «Η πολιτική του δικαιώθηκε».
Ταυτόχρονα, κάθε ένας που προσπαθεί να αρθρώσει αντίθετο πολιτικό λόγο απέναντι σε αυτή την (εξόχως πολιτική) προσέγγιση, αντιμετωπίζεται περίπου σαν «υβριστής» που δεν σέβεται την μνήμη ενός ανθρώπου που έφυγε από τη ζωή και καταγγέλλεται σαν «ασεβής» διότι προσβάλλει ακόμα και τα ταφικά έθιμα του αρχαιοελληνικού πολιτισμού! Όμως οι αρχαίοι Έλληνες ήξεραν ότι μαζί με τον άνθρωπο δεν ενταφιάζεται και η αλήθεια. Ότι μαζί με τον νεκρό δεν πεθαίνει και το αποτύπωμά του στη ζωή. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο όταν πέθαιναν οι άνθρωποι «έστελναν» τους άξιους στα Ηλύσια Πεδία, στο σκοτάδι του Αδη εκείνον τον «λάθε βιώσας» που πέρασε μάταια από τον μάταιο τούτο κόσμο και τους εγκληματίες τους έριχναν στα υπόγεια του Αδη, στα Τάρταρα.     
Συνεπώς καλό είναι να αφήσουμε τους αρχαίους Έλληνες και τον πολιτισμό τους στην ησυχία τους και να έρθουμε στα δικά μας. Που προφανώς σχετίζονται απολύτως με την αρχαιοελληνική μας παράδοση. Για παράδειγμα στην Ελλάδα – πλην ταγματασφαλιτών και φασιστών (αλλά τη σχέση έχουν αυτοί με Ελλάδα;) που έστηναν χορούς γύρω από τα κομμένα κεφάλια του Αρη και του Τζαβέλα – δεν είδαμε ποτέ πολιτικούς αντιπάλους οιουδήποτε νεκρού να κάνουν πανηγύρια στους δρόμους, όπως συνέβη με τον θάνατο της Θάτσερ στην Αγγλία…..
Στα δικά μας, λοιπόν, ένα πράγμα είναι ο αυτονόητος σεβασμός στην απώλεια κάθε ανθρώπου και στον πόνο των οικείων του. Άλλο πράγμα είναι ο πολιτικός λόγος. Που ακόμα και η σφοδρότητά του όταν δεν αναιρεί την με ήθος άρθρωσή του, δεν συνιστά «προσβολή». Συνιστά δημοκρατία.  
Στον πολιτικό λόγο, επομένως, που αυτός θέλει – και μάλιστα εξόφθαλμα – να εκμεταλλευτεί τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ενός ανθρώπου που δέσποζε δεκαετίες στην πολιτική ζωή, για να «δικαιώσει» την κυρίαρχη πολιτική, αντιτείνουμε:    
  • Αν έχει «δικαιωθεί» το «0+0=14%», τότε είναι «δικαιωμένη» και η πολιτική της διαρκούς λιτότητας που βαφτίζεται «σωτηρία». Είναι;
  • Αν έχει «δικαιωθεί» η συνθήκη του Μάαστριχτ, δηλαδή ο «συνταγματικός χάρτης» του ευρωενωσιακού Κολοσσαίου, τότε είναι «δικαιωμένη» και η πολιτική των Μνημονίων που κατά τον υπερενενηντάχρονο τότε Κ.Μητσοτάκη δεν είχε σημασία αν ήταν δίκαιη ή άδικη, αλλά ότι είναι «αναγκαία», όπως έλεγε. Είναι;
  • Αν έχει «δικαιωθεί» η αποστολή ελληνικών φρεγατών στον Περσικό Κόλπο και η μετατροπή της βάσης της Σούδας σε προκεχωρημένο φυλάκιο του ιμπεριαλισμού στις επιδρομές του για την «εξαγωγή δημοκρατίας» στη Μέση Ανατολή, τότε είναι «δικαιωμένη» και η πολιτική της συμμετοχής και της συνενοχής στον χαμό των μικρών Αιλάν στο Αιγαίο. Είναι;
  • Αν έχει «δικαιωθεί» η πολιτική της μείωσης συντάξεων και της αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με τους νόμους Σιούφα – Σουφλιά, τότε είναι «δικαιωμένη» και η πολιτική των PSI, του «κουρέματος» συντάξεων και των μνημονιακών «Κατρούγκαλων». Είναι;
  • Αν έχει «δικαιωθεί» η πολιτική του «εσείς είστε το κράτος» προς τα ΜΑΤ και την Αστυνομία, τότε είναι «δικαιωμένη» και η καταστολή που ψεκάζει με χημικά τον Γλέζο και τον Θεοδωράκη, που ψεκάζει με χημικά τους συνταξιούχους, που μετατρέπει σε στόχο των γκλομπς και σε πεδίο βολής δακρυγόνων τις διαδηλώσεις του λαού κατά των Μνημονίων. Είναι;
  • Αν έχει «δικαιωθεί» η πολιτική της εκποίησης της ΑΓΕΤ και του ΟΤΕ, τότε είναι «δικαιωμένη» και η πολιτική του ξεπουλήματος του τόπου για 99 χρόνια. Είναι;
  • Αν έχει «δικαιωθεί» η πολιτική που καταγγέλλει τη «διαπλοκή» και τα «χαμαιτυπεία» αλλά μετά συμφιλιώνεται με τους καταγγελλόμενους ως φορείς της, τότε είναι «δικαιωμένη» η πολιτική των «νέων τζακιών», η πολιτική της «δικής μας καλής διαπλοκής» και οι συμπεριφορές «γλύφω εκεί που έφτυνα». Είναι;
  • Αν έχει «δικαιωθεί» η πολιτική των «δικών μας παιδιών», τότε είναι «δικαιωμένη» και η πολιτική μετατροπής του δημόσιου χώρου σε «κομματικό φέουδο», η πολιτική του ρουσφετιού, η πρακτική του νεποτισμού και της οικογενειοκρατίας. Είναι;
  • Αν έχει «δικαιωθεί» η περίοδος της «αποστασίας» ή η εξωτερική πολιτική του «μετά από 5 – 10 χρόνια κανείς δεν θα το θυμάται», τότε είναι «δικαιωμένη» και η τακτική της εργαλειοποίησης της Ιστορίας ως μέσο προώθησης της πολιτικής αφασίας δια της ιστορικής άγνοιας. Είναι;   
  • Αν έχει «δικαιωθεί» ως τακτική πολιτικής επιβολής η ανοχή σε ομάδες κρούσης που αντιλαμβάνονται την κοινωνική και πολιτική σύγκρουση ως προέκταση του λοσταριού πάνω στο κεφάλι του Τεμπονέρα, τότε είναι «δικαιωμένη» και η μεθόδευση διαγραφής από το προσκήνιο κάθε έννοιας «αντικειμενικής πολιτικής ευθύνης». Είναι;
Η απάντηση η δική μας – θα μας το επιτρέψουν οι περί «δικαίωσης» κήρυκες της ίδιας ταξικής όχθης που εκπροσώπησε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης- είναι προφανής.
Εξίσου προφανές το συμπέρασμα: Αν όσα πρέσβευε με την πολιτική του πριν από 30 χρόνια ο Κ.Μητσοτάκης εφαρμόζονται σήμερα από «αριστερούς» και δεξιούς, αυτό δεν «δικαιώνει» την πολιτική αυτή, ούτε τότε, ούτε σήμερα. Δικαιώνει εκείνους που επιμένουν ότι η αντίσταση, η αποτελεσματική αντίσταση απέναντί της, έχει καθυστερήσει. Δεκαετίες.