Το μυστήριο με καταθέσεις 1 τρισ.: Γιατί λιμνάζουν στις τράπεζες (2/2022)

Επιστροφή στην κανονικότητα και άλλα παραμύθια

Δεν χρειάζεσαι κληρονομικό χάρισμα για να προβλέψεις το προφανές. Αρκεί η κοινή λογική. Αντιθέτως, χρειάζεσαι πολιτικό χάρισμα για να το συσκοτίσεις. Βέβαια, ένας από τους στόχους του πολιτικού λόγου είναι και το να καθησυχάζει τους πολίτες σε δύσκολες καταστάσεις, για να αποφευχθεί ο πανικός. Όμως πόσες μοίρες μπορεί να αποκλίνει από την πραγματικότητα, ώστε να μην θεωρείται καραμπινάτη παραπλάνηση; Πόσο, ας πούμε, είναι κοντά στην αλήθεια η εκτίμηση πρωτοκλασάτου υπουργού πως είμαστε στο 87’ και παίρνουμε την πρόκριση, αρκεί να μην φάμε γκολ στο 90’; Τόσος λίγος αγώνας απόμεινε; Και πού ακριβώς θα προκριθούμε;

(γράφει ο Θάνος Τζήμερος)

Από τις 4 Μαΐου, διαβάζουμε, θα αρχίσουν να αίρονται προοδευτικά τα μέτρα και μέσα σε δύο μήνες, ξαναδιαβάζουμε, θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα. “Μέτρα αντιμετώπισης της πανδημίας του κορονοϊού COVID-19” είναι η επίσημη ονομασία των μέτρων που θα αρθούν. Γιατί; Αντιμετωπίστηκε μήπως ο κορονοϊός και δεν το ξέρουμε; Όχι μόνο δεν αντιμετωπίστηκε, αλλά προελαύνει ακάθεκτος. Όταν έκλεισαν τα σχολεία, στις 11 Μαρτίου, υπήρχαν 99 κρούσματα, 10 ασθενείς και 2 νεκροί. Στις 16 Μαρτίου, όταν αποφασίσθηκε να κλείσουν τα καταστήματα, είχαμε 331 κρούσματα και 4 νεκρούς. Στις 23 Μαρτίου, όταν κλειστήκαμε στα σπίτια, είχαμε 695 κρούσματα και 17 νεκρούς. Χθες, 24 Απριλίου, είχαμε 2490 κρούσματα και 130 νεκρούς. Στις 4 Μαΐου θα είναι ακόμα περισσότεροι. Πώς λοιπόν τα 695 κρούσματα θεωρούνται επικίνδυνος αριθμός που επιβάλλει τον εγκλεισμό στα σπίτια και τα 2700 plus που θα έχουμε στις 4 Μαΐου, με πολλαπλάσιο αριθμό φορέων του κορονοϊού, θα θεωρηθούν… καθησυχαστικός αριθμός που επιτρέπει τη χαλάρωση των μέτρων;

Η απάντηση έχει ήδη δοθεί αρμοδίως: διότι δεν είναι δυνατόν να είμαστε κλεισμένοι στα σπίτια μέχρι να περάσει η πανδημία. Θα καταρρεύσει η οικονομία και οι επιπτώσεις θα είναι ακόμα μεγαλύτερες: οι άνθρωποι θα πεθαίνουν από πείνα. Άρα ο λόγος της σταδιακής άρσης των μέτρων δεν είναι η επιτυχία τους, αλλά ακριβώς το αντίθετο: η αναγνώριση της αποτυχίας τους! Θα μου πεις πως δεν γίναμε Ιταλία και οι έννοιες “επιτυχία” και “αποτυχία” είναι σχετικές και εξαρτώνται από τον στόχο που έχεις βάλει. Να το δεχτώ. Αν τα μέτρα τα ονομάσουμε όχι “αντιμετώπισης” αλλά “προσωρινής επιβράδυνσης της εξάπλωσης” και ο στόχος ήταν ο αριθμός των βαριά ασθενών να μην είναι μεγαλύτερος από τις διαθέσιμες ΜΕΘ, όντως τα καταφέραμε, παρά τις σημαντικές αστοχίες, τις οποίες δεν μπορώ παρά να επισημάνω.

Πρώτον: όταν αποφασίζεις πως το γενικό lockdown είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος αντιμετώπισης, το εφαρμόζεις μπαμ και κάτω. Και για όλους. Όχι σταδιακά και βλέπουμε. Μέχρι τις 20 Μαρτίου, τουρίστες ερχόντουσαν από παντού χωρίς κανείς να τους ελέγχει, η καραντίνα για τους επαναπατριζόμενους ήταν ένα απλό χαρτί με συστάσεις που αν δεν τις εφάρμοζες δεν έτρεχε τίποτε, στο εσωτερικό ο ιός ταξίδευε με αεροπλάνα και βαπόρια και κουρσάκια ιδιωτικά προς κάθε χωριό και νησί της χώρας, ενώ κάποιες “ευπαθείς” και “ευάλωτες” ομάδες, από αυτές που έχουν ως κύρια επαγγελματική απασχόληση το έγκλημα, σουλατσάριζαν και γλεντοκόπαγαν ανά την Επικράτεια διότι ο οιστρήλατος γαμπρός δεν άντεχε να περιμένει. Ούτε φυσικά οι εν δομαίς φιλοξενίας ευρισκόμενοι εισβολείς, που τους βαφτίσαμε μετανάστες και πρόσφυγες, χαμπάριαζαν από #μενουμεσπιτι. Τα πρόστιμα έπεφταν βροχή στα γεροντάκια που βγαίναν να λιαστούν στο πάρκο, αλλά τους “ευάλωτους” που πετροβολούν τους αστυνομικούς και πυροβολούν όποτε γουστάρουν, δεν τολμάμε ούτε να τους αγριοκοιτάξουμε.

Και βέβαια, ο κορονοϊός απέδειξε πόσο γυμνό είναι το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Ό,τι πετύχαμε οφείλεται στον προσωπικό, υπεράνθρωπο αγώνα γιατρών και νοσοκόμων, που το σύστημα τους έριξε ξυπόλητους στ’ αγκάθια, χωρίς μάσκες, χωρίς στολές, χωρίς απολυμαντικά, χωρίς καθοδήγηση. Έτσι, τα νοσοκομεία και τα κέντρα φροντίδας ηλικιωμένων έγιναν κέντρα εκκόλαψης κορονοϊού κι αυτό ας το κρατήσουμε να το κουβεντιάσουμε ξανά, όταν κάποτε περάσουμε στην κανονική… κανονικότητα. Όλα αυτά φάνηκαν και στη στατιστική. Η πασίγνωστη πλέον “επιπεδοποίηση της καμπύλης” αφορά τον ρυθμό διάδοσης του ιού κι όχι τον αριθμό κρουσμάτων, που τραβάει σταθερά την ανηφόρα. Ας δεχθούμε όμως ότι σε σχέση με άλλα κράτη τα πήγαμε, μέχρι στιγμής, καλά. Τι θα γίνει από δω και μπρος;

Είναι προφανές: της Ιταλίας. Και της Ισπανίας και της Νέας Υόρκης. Κάθε χαλάρωση μέτρων θα συνοδεύεται από νέα έξαρση, και μάλιστα με αυξανόμενο ρυθμό, κρουσμάτων, ασθενών και νεκρών. Το πρόβλημα ΔΕΝ ΛΥΝΕΤΑΙ διότι εμπεριέχει αντιφατικά ζητούμενα. Από τη μία θέλουμε ο ιός να “μπλοκαριστεί” κι από την άλλη να πάρει μπρος ξανά η Οικονομία και ο Τουρισμός. Πώς θα γίνουν αυτά ταυτοχρόνως;

Όταν με αυστηρή καραντίνα τα κρούσματα μέσα σε έναν μήνα υπερτριπλασιάστηκαν (23/3: 695, 23/4: 2463), τι θα συμβεί με την άρση των μέτρων όταν, λόγω καλοκαιριού, ο συγχρωτισμός των ανθρώπων θα είναι αναπόφευκτα αυξημένος;

Πολλά ΜΜΕ πρόβαλλαν με περισσή περηφάνεια την προτροπή της Bild στους Γερμανούς να προτιμήσουν την Ελλάδα για διακοπές διότι είναι “ασφαλής” από κορονοϊό.

Υποθέτω ότι το ίδιο θα σκεφθούν και αρκετοί υποψήφιοι τουρίστες παντού στον κόσμο. Ανάμεσά τους δεν θα υπάρχει κανένας φορέας, έστω ασυμπτωματικός; Ένας να βρεθεί μια Κυριακή μεσημέρι στο Μοναστηράκι ή στα σοκάκια της Μυκόνου, δεν χρειαζόμαστε τίποτε άλλο. Άσε που θα έχει μολύνει ερχόμενος κι όλο το αεροπλάνο. Τους θέλουμε; “Όχι” θα πει ο συνταξιούχος 70χρονος διαβητικός. “Ναι” θα πει ο ξενοδόχος μπροστά στην οικονομική καταστροφή, που θα κάνει και την καταβολή της σύνταξης στον 70χρονο διαβητικό προβληματική. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Στον αντίποδα, πολλοί Έλληνες, αντιλαμβανόμενοι τον κίνδυνο, θα συνεχίσουν να τηρούν τα μέτρα παρά την άρση τους, και βουτιές θα κάνουν μόνο στην μπανιέρα του σπιτιού τους. Μπαίνεις σε θάλασσα πατείς με πατώ σε; Κι ας πούμε ότι στις οργανωμένες πλαζ μπορεί να ορισθεί αριθμός εισερχομένων. Στις άλλες; Πόσες ερημικές παραλίες υπάρχουν και πόσο ερημικές θα μείνουν όταν όλοι βάλουν πλώρη για εκεί;

Τι προκύπτει λοιπόν από αυτόν τον συνδυασμό; Μια παραπαίουσα τουριστική σεζόν. Ξενοδοχεία – εστιατόρια με πληρότητα κάτω από 20% και με έκθεση στον ιό 100%. Τι θα συμβεί αν διαπιστωθεί κρούσμα σε ένα ξενοδοχείο με 200 τουρίστες και 30 άτομα προσωπικό; Θα μπουν όλοι σε καραντίνα; Για πόσες μέρες; Ποιος θα τους πληρώνει; Ποιος θα τους ανεφοδιάζει; Πόσοι μπορούν να είναι τελικά οι υγιείς που θα προσφέρουν υπηρεσίες στους νοσούντες όταν τα κρούσματα όλο και θα αυξάνονται; 

Τι θα συμβεί στις “δομές”, που είναι τίγκα στον κορονοϊό; Λόγω του ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού των δομών είναι μικρής ηλικίας, ο ιός μπορεί να κυκλοφορεί ασυμπτωματικά. Τι θα γίνει όμως όταν υπάρξουν βαριά κρούσματα και νεκροί; Τι άλλο; Εξέγερση! Οι εισβολείς θα ρίξουν τους φράχτες και θα φύγουν. Ήδη το κάνουν σποραδικά. Θα το κάνουν ομαδικά. Τι σχήμα θα πάρει μετά η καμπύλη εξάπλωσης του ιού; 

Η πανδημία είναι σαν την πλημμύρα. Στην αρχή της νεροποντής, όταν τα νερά του ποταμού έχουν φουσκώσει λίγο, βάζοντας τσουβάλια στις όχθες κάτι μπορείς να συγκρατήσεις. Μετά, όταν κατεβεί το πολύ νερό, δεν μένει κολυμπηθρόξυλο.

Μα δεν κερδίζουμε έτσι χρόνο μέχρι να βρεθεί φάρμακο ή εμβόλιο; Κερδίζουμε, αρκεί να ξέρουμε ότι αυτή η προσπάθεια έχει πολύ δρόμο ακόμα και εντελώς αβέβαιο αποτέλεσμα. Βρέθηκε εμβόλιο για τα “ξαδερφάκια” του covid-19, τους κορονοϊούς SARS και MERS; Όχι, μολονότι από την εμφάνισή τους έχουν περάσει 17 και 8 χρόνια αντίστοιχα. Ούτε φάρμακο έχει βρεθεί. Ο λόγος δεν είναι αυτός που παρουσιάζουν οι καθησυχαστικές τοποθετήσεις των πανελιστών, ότι δηλαδή είχαν μικρή εξάπλωση στους ανθρώπους και γι΄αυτό η ιατρική κοινότητα δεν ενδιαφέρθηκε και πολύ! Ενδιαφέρθηκε τα μάλα, αλλά δεν κατάφερε τίποτε διότι πρόκειται για ιούς-transformers: μεταλλάσσονται συνεχώς και δεν ξέρεις σε ποιο σημείο του γονιδιώματος να τους χτυπήσεις, ενώ ακόμα και ο μηχανισμός μετάδοσής τους δεν έχει αποτυπωθεί ακριβώς.

Κι ενώ ένα φάρμακο για να εγκριθεί αρκεί να αποδείξει, σε ήδη νοσούντες, πως βελτιώνει, λίγο έστω, την κατάστασή τους, με το εμβόλιο τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Δεν μπορείς να εμβολιάσεις κάποιον και μετά να τον μολύνεις με covid-19 για να διαπιστώσεις αν προστατεύεται. Θα πρέπει να παρακολουθείς τους εθελοντές επί χρόνια, για να δεις πόσοι έτυχε να μολυνθούν και πώς αντέδρασε ο οργανισμός τους στη συνέχεια. Ούτε βγάζεις συμπέρασμα με 10 εθελοντές. Για παράδειγμα, το εμβόλιο ERVEBO για τον ιό του Έμπολα μελετήθηκε σε πολλές χώρες, σε χιλιάδες εθελοντές, επί πολλά έτη. Ο πρώτος πειραματικός εμβολιασμός έγινε το 2014. Στις δοκιμές συμμετείχαν στη Σιέρρα Λεόνε 8.651 άτομα, στη Γουινέα 9.096, στη Λιβερία 1.000 και άλλα 1.197 άτομα συμμετείχαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Ισπανία. Η τελική φάση της έρευνας κράτησε 2 χρόνια. (Πληροφορίες εδώ) Ο FDA, ο αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων, ενέκρινε το εμβόλιο μόλις πριν 4 μήνες: τον Δεκέμβριο του 2019. 

Όσοι προβλέπουν έγκριση και μαζική παραγωγή εμβολίου για τον covid-19 μέσα στο 2021 ή δεν έχουν ιδέα για το θέμα ή το κάνουν για να καθησυχάσουν τους πολίτες – σε βαθμό εξαπάτησης.

Άρα για ποια κανονικότητα μιλάμε; Προφανώς την κανονικότητα που επιβάλλει μια εξαπλούμενη πανδημία: άρση και επιβολή μέτρων κατά περιόδους, ανάλογα με τις αντοχές του συστήματος υγείας, μέχρι να διαπιστώσουμε ότι το παιχνίδι το κερδίζει πάντα η φύση. Διότι το ερώτημα δεν είναι αν θα προσβληθούμε, αλλά πότε. Αργά ή γρήγορα θα προσβληθούμε όλοι. Όσοι είναι να αποκτήσουν ανοσία θα αποκτήσουν, και όσοι είναι να πεθάνουν θα πεθάνουν. Αυτή, δυστυχώς, είναι και η μόνη κανονικότητα επί της γης.

Όμως δεν μεταλλάσσεται μόνον ο ιός. Μεταλλάσσεται και ο άνθρωπος. Το 8% περίπου του ανθρώπινου DNA προέρχεται από αρχαίους ιούς. Στο ανθρώπινο γονιδίωμα υπάρχουν υπολείμματα προγενέστερης λοίμωξης από εξωγενείς ρετροϊούς, τα οποία ενσωματώθηκαν στη γενετική αλυσίδα. Ονομάζονται HERVs (Human Endogenous Retroviruses = ανθρώπινοι ενδογενείς ρετροϊοί) και, φυσικά, περνάν από γενιά σε γενιά. Η λειτουργία τους ερευνάται. Ίσως κάποιοι σχετίζονται με αυτοάνοσα νοσήματα, όμως φαίνεται ότι αρκετοί από αυτούς όχι μόνο δεν μας απειλούν αλλά συμβάλλουν στην άμυνά μας, ρυθμίζοντας τη δράση γονιδίων του ανοσοποιητικού συστήματος. Κατά κάποιον τρόπο, τους εξημερώσαμε! (Η πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη εδώ)

Φυσικά, θέλουμε να σωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι, για να περάσουμε στη κανονικότητα, αλλά για να συμβεί αυτό θα πρέπει πρώτα να προσβληθούμε όλοι από τον κορονοϊό! Σκέψου μετά από κάποια χρόνια να είσαι ο μόνος που απέφυγε την μόλυνση, δηλαδή ο μόνος που δεν έχει αναπτύξει αντισώματα! Θα περάσεις όλη τη ζωή σου σε ένα δωμάτιο; Το ιδανικό σενάριο είναι να βρεθεί φάρμακο ώστε οι νοσούντες να μην πεθαίνουν. Έτσι, ξαναγυρνώντας στις επαγγελματικές και κοινωνικές σου δραστηριότητες να ξέρεις πως αν προσβληθείς δεν θα αποβεί μοιραίο και θα περάσεις στην αντίπερα όχθη, των “ασφαλών”. Με την προϋπόθεση, ο νοσήσας να αποκτάει αυτομάτως ανοσία, κάτι που η μέχρι τώρα εμπειρία από άλλους ιούς λέει ότι είναι αναμενόμενο, αλλά δεν έχει ακόμα επιβεβαιωθεί πλήρως για τον περίεργα μοχθηρό covid-19. Το φάρμακο χρειάζεται λιγότερο χρόνο έρευνας από το εμβόλιο, αλλά για φέτος ας μην ελπίζουμε.

Οι μόνοι, λοιπόν, που αυτό το καλοκαίρι θα βγουν έξω, θα πάνε διακοπές, θα βουτήξουν ανέμελα στη θάλασσα, θα καθήσουν χαλαρά στην ταβέρνα ή στο μπαρ θα είναι όσοι “τυχεροί” έχουν ήδη νοσήσει! Κάποιο μελλοντικό καλοκαίρι θα μπορούσε να είναι και όσοι έχουν κάνει εμβόλιο και δεν φοβούνται, αλλά αυτό, είπαμε, θα πάρει πολύ καιρό.

Οι υπόλοιποι θα έχουμε το δίλημμα: κινούμαι κανονικά, με την πιθανότητα να προσβληθώ, να πεθάνω ή να μολύνω δικούς μου ανθρώπους και να πεθάνουν εκείνοι ή το μοντέλο του εγκλεισμού το εφαρμόζω όσο σχολαστικότερα μπορώ, όσο αντέξω, ελπίζοντας ότι τουλάχιστον κάποιο φάρμακο θα βρεθεί; Σχεδόν όλοι θα επιλέξουν το δεύτερο. Αυτό είναι μια κανονική ανθρώπινη επιλογή, βασισμένη στους μηχανισμούς επιβίωσης, αλλά δεν είναι κανονικότητα.

Ακόμα περισσότερο, δεν είναι κανονικότητα αυτό που θα συμβεί στην Οικονομία, την ελληνική, την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια. Επειδή όμως τα περί Οικονομίας και κυρίως τα περί κυβερνητικών μέτρων στήριξης σηκώνουν πολλή κουβέντα, θα επανέλθω με επόμενο σημείωμα. 

(ΠΗΓΗ: https://www.capital.gr/ via https://kourdistoportocali.com/)

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ: Ως ιστολόγιο έχουμε ασκήσει ανελέητη κριτική για τις φασιστοειδείς αντιλήψεις με τις οποίες πολιτεύεται ο συντάκτης του παραπάνω άρθρου. Ταυτόχρονα, διαφωνούμε πλήρως με τις ακραίες νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες του. Ωστόσο, μας εντυπωσίασε η άψογη επιχειρηματολογία του στο παρόν άρθρο με το περιεχόμενο του οποίου συμφωνούμε 100% και το προσυπογράφουμε, γι'αυτό και το αναδημοσιεύουμε.

Kαμιά συναίνεση στο κυβερνητικό καθεστώς! (του Μενέλαου Γκίβαλου)

(γράφει ο Μενέλαος Γκίβαλος,

καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ)

Η αντιμετώπιση της επιδημίας, η διασφάλιση της υγείας και της ζωής των πολιτών, η, κατά το δυνατόν, αποτροπή των καταστροφικών συνεπειών της κρίσης αποτελούν μείζονες, απόλυτους στόχους για την ελληνική κοινωνία. Όμως για την κυβέρνηση και το ευρύτερο καθεστωτικό μπλοκ η επιδημία αυτή αποτελεί ένα «εργαλείο», ένα μέσον για να επιβάλει το καθεστώς αυτό την απόλυτη κυριαρχία του και να ικανοποιήσει τα άνομα συμφέροντά του.

Το ίδιο καθεστώς συμφερόντων που οδήγησε την χώρα στη  χρεωκοπία και στα μνημόνια, που διέλυσε την κοινωνία και την παραγωγική δομή της πατρίδας μας, επιδιώκει τώρα να εκμεταλλευθεί τη θανατηφόρο επιδημία προκειμένου να παγιώσει ένα ολοκληρωτικό πλέγμα εξουσίας και να «επαναφέρει» τη χώρα και την κοινωνία στη «χρυσή περίοδο» του 2010-2014. Ο πολιτικός κυνισμός, ο αμοραλισμός, η περιφρόνηση και ο εμπαιγμός που επιδεικνύει η σημερινή κυβερνητική – καθεστωτική εξουσία προς τη νοημοσύνη, το ήθος, την αξιοπρέπεια και τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας θα αποτελέσουν μελανό ιστορικό παράδειγμα στην πρόσφατη ιστορία μας.

Ακόμα και μέσα στο επίκεντρο της κρίσης η Ν.Δ. επιδιώκει όχι μόνο να διατηρήσει αλώβητη τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική της αλλά και να την διευρύνει. Δεν πήρε κανένα μακροπρόθεσμο μέτρο για την ενίσχυση του Ε.Σ.Υ. (μόνιμοι διορισμοί, διεύρυνση του αριθμού των Μ.Ε.Θ., ενίσχυση του προσωπικού), αλλά αντίθετα ενίσχυσε με δεκάδες εκατομμυρίων τον ιδιωτικό τομέα (30 εκ. για εργαστηριακούς ελέγχους, διπλασιασμός αμοιβής για ιδιωτικές Μ.Ε.Θ. , σκανδαλώδεις αναθέσεις για αγορές υλικών κ.λπ.).

Την ίδια ώρα όπου η κοινωνία δοκιμάζεται σκληρά οι φορείς της διαπλοκής, της κερδοσκοπίας και της ρεμούλας οργιάζουν. Καναλάρχες, «κουμπάροι», προμηθευτές, «ημέτεροι», όλων των κατηγοριών δρουν ελεύθερα και ασύδοτα με την πλήρη κάλυψη και «νομιμοποίηση» από την πλευρά της κυβέρνησης. Σήμερα, δεν τηρούνται καν τα προσχήματα. Ο χαρακτηρισμός «πλιάτσικο με διαφάνεια» και με τη «βούλα του νόμου» κρίνεται κι αυτός ανεπαρκής.

Ν.Δ.: Πόλεμος κατά της δημοκρατίας και της κοινωνίας

Είναι φυσικό ότι ο φόβος της ασθένειας και του θανάτου κυριαρχεί στην κοινωνία. Τα περιοριστικά μέτρα είναι ασφαλώς επιβεβλημένα, αποτελούν όμως αμυντικού χαρακτήρα επιλογή. Η κυβέρνηση αρκέσθηκε στη διαχείριση και στην «αξιοποίηση» του φόβου και της απόγνωσης. Δεν επιχείρησε να «εκλογικεύσει» το φόβο δίνοντας θετικές διεξόδους, όπως π.χ. με τη γενναία ενίσχυση του Ε.Σ.Υ., της πρωτοβάθμιας περίθαλψης κ.λπ. Αντίθετα πολιτικοποίησε τον φόβο και την απελπισία και επιχείρησε να τον μετατρέψει σε δικό της πολιτικό κεφάλαιο μέσω των καθεστωτικών ΜΜΕ που εμφανίζουν την κυβέρνηση ως σύγχρονη επελαύνουσα «Ελαφρά Ταξιαρχία» και τον Κυρ. Μητσοτάκη ως τον «Πατερούλη» του Ελληνικού λαού.

Ταυτόχρονα μόνιμος στόχος παραμένει η πλήρης αγνόηση και, ει δυνατόν, η εξαφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα όχι μόνο από τα ΜΜΕ αλλά και από τη σκέψη και τη μνήμη των πολιτών. Το «ιστορικό ατύχημα» του 2015 – 2019 πρέπει να διαγραφεί από τις σελίδες της σύγχρονης Ιστορίας.

«Μη μιλάς, μη σκέπτεσαι, μην κρίνεις αλλά υποτάξου στις εντολές της καθεστωτικής προπαγάνδας». Αυτό τον τύπο κοινοβουλευτικής δικτατορίας εφαρμόζει η κυβέρνηση.

Υπάρχει σοβαρό θέμα Δημοκρατίας στη χώρα. Το κράτος έκτακτης ανάγκης, ο αυταρχισμός και ο ολοκληρωτισμός καλλιεργούνται και «ριζώνουν» σήμερα για να καταστείλουν και να υποτάξουν πλήρως την κοινωνία κατά την επόμενη περίοδο της επερχόμενης καταστροφής.

Ήδη οι μνημονιακές πολιτικές, η μαζική φτωχοποίηση, η ραγδαίως αυξανόμενη ανεργία, η εκ νέου διάλυση της παραγωγικής δομής, η κατάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, η «υποκατωτατοποίηση» των αμοιβών δεν έχουν προσωρινό χαρακτήρα αλλά αποτελούν την κυβερνητική στρατηγική της «επόμενης μέρας». Το τοπίο είναι ακόμη πιο ζοφερό, εάν όντως το απόθεμα των 37 δισ. ευρώ που άφησε ο Σ.Υ.Ρ.Ι.Ζ.Α. τινάζεται στον αέρα και μετατρέπεται σε λεία της διαπλοκής και των κερδοσκόπων - πελατών της Ν.Δ. Στην περίπτωση αυτή, η αναπόφευκτη άνοδος των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων καθιστά νομοτελειακή την προσφυγή στον ESM και στα μνημόνια που την συνοδεύουν.

Και η επάνοδος στο γνωστό τοπίο των μνημονίων – η τροχιοδρόμηση των οποίων ήδη έχει ξεκινήσει- θα διαλύσει και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις της περίφημης μεσαίας τάξης, των μικρομεσαίων, των ελεύθερων επαγγελματιών που αρχίζουν να συνειδητοποιούν σήμερα ότι τις γραβάτες που κρεμούσαν στα δέντρα της πλατείας Συντάγματος το κυβερνητικό καθεστώς τις μετέτρεψε ήδη σε θηλιές γύρω από το λαιμό τους…

Επιδημία- νεοφιλελευθερισμός- αυταρχισμός

Πρώτος και απόλυτος στόχος θα πρέπει να είναι η προστασία της υγείας, της ζωής των πολιτών και η ομαλή επάνοδος στην καθημερινότητα. Από εκεί και πέρα δεν μπορεί να υπάρξει καμιά συναίνεση, καμιά ανοχή, καμιά υποταγή σε πολιτικές που οδηγούν σε μια νέα μνημονιακή τραγωδία.

Το κυβερνητικό καθεστώς προπαγανδίζει ότι το τρίπτυχο «πανδημία – νεοφιλελευθερισμός – αυταρχισμός» είναι άρρηκτα και οργανικά συνδεδεμένο. Ότι δηλαδή τα νεοφιλελεύθερα μέτρα και ο αυταρχισμός προκύπτουν λογικά και αναπότρεπτα από την επιδημιολογική κρίση.

Θα πρέπει πριν απ’ όλα να «σπάσουμε», να ακυρώσουμε και να απογυμνώσουμε τη «λογική» αυτή. Τα νεοφιλελεύθερα μέτρα, ο αυταρχισμός, ο ολοκληρωτισμός αποτελούν ταυτοτικά, συστατικά στοιχεία του καθεστωτικού μπλοκ και όχι μόνο δεν απορρέουν νομοτελειακά από την επιδημία, αλλά αντίθετα καθορίζουν και τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης και σε υγειονομικό και σε κοινωνικό – θεσμικό και σε οικονομικό επίπεδο.

Πίσω από τον φόβο και την απόγνωση που σήμερα φαίνεται να κυριαρχούν, συσσωρεύεται σταδιακά η αγανάκτηση, η αντίθεση και η οργή, όταν οι εργαζόμενοι και η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία συνειδητοποιούν ήδη το καταστροφικό τοπίο που διαγράφεται μπροστά στα μάτια τους.  Αυτή η συνειδητοποίηση επιβάλλεται να αποκτήσει άμεσα φωνή και δράση. Και τότε το κυβερνητικό καθεστώς θα βρεθεί μπροστά σε οδυνηρές εκπλήξεις…Από τη σκοπιά αυτή η «επόμενη μέρα» ήδη έχει ξεκινήσει…

(ΠΗΓΗ: https://thefaq.gr/)

Ο Ελληνισμός βουλιάζει... Η μοιραία κυβέρνηση είναι εδώ

Μην έχετε καμία αυταπάτη κύριοι. Η κυβέρνηση ουσιαστικά έχει καταρρεύσει, κι αυτή η εξέλιξη δεν μπορεί πλέον να ανακοπεί...

(του Κ. Κυριακόπουλου)

Η ανικανότητά της να χειριστεί με αξιοπρέπεια και με την απαιτούμενη εθνική ευθύνη, τον απόλυτο εκτροχιασμό του μεταναστευτικού, επιβεβαίωσε πως η χώρα παραμένει ακυβέρνητο σαπιοκάραβο στα χέρια ανίκανων διεκπεραιωτών, σε μια εποχή που η υβριδική επίθεση κλιμακώνεται. Οι ανησυχίες ότι πάρα πολύ σύντομα αυτή η επίθεση θα προσλάβει υπέρθερμα χαρακτηριστικά, δεν είναι διόλου αβάσιμες. Την ίδια στιγμή...

Οι χειρότεροι φόβοι μας, επιβεβαιώθηκαν ήδη, με όσα απαράδεκτα διαδραματίζονται στο Αιγαίο και στην διαχείριση του Κυπριακού. Η υπόθεση των F-16 δεν ήταν μια απλή διαχειριστική αστοχία. Ήταν το λάθος μήνυμα... Που εξέπεμψαν την λάθος στιγμή... Και που ουσιαστικά προσφέρθηκε σ έναν αντίπαλο, βουλιμικό και πρόθυμο να καταπιεί στο πέρασμά του τα πάντα.

Η Ελλάδα με ευθύνη ενός αμήχανου και ελάχιστου πρωθυπουργού, με την απόφασή της να ακυρώσει την πτήση των F-16, όχι μονάχα επισφράγισε την οριστική εγκατάλειψη της Κύπρου, αλλά εγκαινίασε μια αποφράδα τακτική ενδοτικότητας και ραγιαδισμού, που δυστυχώς δεν μαζεύεται, γιατί ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο οι ίδιες οι εξελίξεις.

Η Τουρκία από χθες, αναβάθμισε στο έπακρο τα χαρακτηριστικά της εισβολής που κλιμακώνει στην επικράτεια της κυπριακής Δημοκρατίας, και η Ελλάδα δυστυχώς αυτοπαγιδεύτηκε σε σειρά αστοχιών, με αποκορύφωμα την ολέθρια απόφαση του πρωθυπουργού για την ακύρωση της πτήσης των F-16, και περιορίζεται να παρακολουθεί τις εξελίξεις αμήχανη και ανίκανη να αντιδράσει.

Το λάθος μήνυμα προφανώς το πήραν ΚΑΙ οι Γάλλοι, οι οποίοι δεν έχουν λόγο να εμπλακούν στην όποια αντιπαράθεση, από την στιγμή που αισθάνονται πως μεταξύ των δύο, ο αποφασισμένος θα είναι αυτός που θα προσδώσει ταυτότητα στην κυριότητα, και οι ίδιοι σε κάθε περίπτωση θα διατηρήσουν το δικαίωμα στην νομή της. Το επιχειρηματικό «όνειρο» που τροχοδρόμησε η Κυπριακή Δημοκρατία, ελάχιστα απέχει από το να αποτελέσει ένα ολοκληρωμένο λάφυρο, μέρος του συνολικότερου γεωπολιτικού πλιάτσικου που υλοποιεί η τουρκική γεωπολιτική πειρατεία.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, απέτυχε να διαχειριστεί τον επιθετικό συνδυασμό των δύο κρίσιμων εθνικών προκλήσεων, και στην ουσία έχει ήδη καταρρεύσει υπό το βάρος της αναποφασιστικότητας και της ατολμίας της...

Με την ολέθρια διαχείριση του μεταναστευτικού, οδηγεί την χώρα σε απόλυτη παράλυση, ενώ σύντομα με τις επιλογές της, πρόκειται να πυροδοτηθούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις, σε μια πολυεστιακή κρίση με προεκτάσεις απρόβλεπτες...

• Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εγκατέλειψε αμετάκλητα την Κύπρο, υποκύπτοντας ταπεινωτικά στις απειλές των Τούρκων εκβιαστών...
• Επιτάχυνε τον εκφυλισμό του συνόλου των δήθεν στρατηγικών συμμαχιών της χώρας, και κανείς πλέον δεν έχει λόγο να ασχοληθεί σοβαρά με μια χώρα, ανίκανη και απρόθυμη να υπερασπιστεί τα αυτονόητα...
• Διχάζει τον λαό...
• Καταγράφεται διεθνώς ως μια κυβέρνηση ανίκανη, που δεν διαθέτει στοιχειώδη στρατηγική για τον τόπο, με τους μισούς υπουργούς της να επενδύουν στην εξαπάτηση των πολιτών πουλώντας ημίμετρα και μαυρογιαλουρισμούς, και με τους άλλους μισούς να δηλώνουν αποφασισμένοι να ξεπουλήσουν, ότι έχει απομείνει ακόμη όρθιο σ αυτήν την χώρα...

Το μοιραίο της ολίσθημα συντελείται αυτή την στιγμή, με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ να υφαρπάζει ουσιαστικά και την τελευταία ικμάδα αυτού του τόπου, με την σύμφωνη γνώμη μιας κυβέρνησης, που θεωρεί πως μπορεί να επιβιώσει, η ίδια και η χώρα, εκεί που θυσιάζονται Ιφιγένειες, και η εθνική αξιοπρέπεια αντικαθίσταται από την νοσηρή αντίληψη του παρασιτικού προστατευτισμού.

Εναποθέτουν τα πάντα σε μια ψευδαίσθηση. Στην ψευδαίσθηση που λέει πως οι απαιτήσεις της ενεργειακής ασφάλειας και της ασφάλειας του Αμερικανικού περιφερειακού σχεδιασμού, θα διασφαλίσουν μοιραία και την ακεραιότητα της χώρας.

Η πραγματικότητα ωστόσο, είναι πολύ διαφορετική από τον τρόπο που θέλει να την αντιλαμβάνεται η νοσηρότητα των φοβικών τους σεναρίων.

• Ο Ελληνισμός βουλιάζει στα νερά της Κυπριακής ΑΟΖ, παραδομένος στο έλεος της Τουρκικής πειρατικής αλητείας…
• Με το «Πρωτόκολλο Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας» (Mutual Defense Cooperation Agreement - MDCA) που υπογράφεται σήμερα στην Αθήνα, κρίσιμη εθνική υποδομή τίθεται και τυπικά υπό τον απόλυτο έλεγχο των Αμερικανών. Ο στρατηγικός τους σχεδιασμός λοιπόν μπορεί να προχωρήσει απρόσκοπτα, χωρίς να έχουν πλέον ανάγκη τους πρόθυμους πολιτικούς σαλτιμπάγκους της Αθήνας.
• Και η πολυσυζητημένη ισορροπία στο πλαίσιο της ενεργειακής ασφάλειας, είναι προφανές ότι μπορεί να διασφαλίζεται, ΚΑΙ με τροποποιημένους όρους, αλλά ΚΑΙ με τροποποιημένη την σύνθεση των πρωταγωνιστών και των κομπάρσων που θα την υπηρετήσουν.

Και αυτή η εξέλιξη, είναι το τίμημα από τις επιλογές μιας κυβέρνησης που αντί να επενδύσει στην ανάγκη διαμόρφωσης μιας πραγματικής εθνικής στρατηγικής προστασίας, επιβίωσης και ενδυνάμωσης του Ελληνισμού… Αυτή επέλεξε για μια ακόμη φορά, να επενδύσει στον παρασιτισμό, στην δουλοπρέπεια και στις ανεπίτρεπτες αυταπάτες.

Αυτή η κυβέρνηση… Είχαμε προειδοποιήσει και δυστυχώς επιβεβαιωνόμαστε (βλέπε ΕΔΩ)... Θα είναι τελικά η μοιραία κυβέρνηση για τον τόπο.

Τα μηνύματα που εξέπεμψαν... Ο Πρωθυπουργός... Οι Υπουργοί του... Οι Σύμβουλοί του (εμφανείς και μη) που αβαντάρισαν αυτόν τον επικίνδυνο κατήφορο... Ακόμη και ο ανεκδιήγητος πρόεδρος της Δημοκρατίας, υπήρξαν καταστροφικά. Εχθροί και σύμμαχοι τα εισέπραξαν και σπεύδουν να τα εξαργυρώσουν, επιταχύνοντας το μεγάλο πλιάτσικο με θύμα την χώρα και την Κύπρο.

Για όλους εμάς η αγανάκτηση και η αποστροφή δεν αρκεί. Είναι η ώρα που οι συνειδητοποιημένοι πολίτες, θα πρέπει να αναλάβουν πολιτική  δράση...

• Πριν σύρουν την κοινωνία στον διχασμό…
• Πριν καταφέρουν να εμπλέξουν τις δεκάδες χιλιάδες των μεταναστών που κατέκλυσαν την χώρα με την ανοχή τους, σε σενάρια αποσταθεροποίησης…
• Πριν παραλύσουν οριστικά τα πάντα σ αυτόν τον τόπο…

Οι υγιείς δημοκρατικές – πατριωτικές δυνάμεις του τόπου μας, θα πρέπει να δρομολογήσουν την δική τους σθεναρή πολιτική περπατησιά, φιλοδοξώντας να παραμείνει η χώρα πραγματικά όρθια, μακριά από τις ψευδαισθήσεις της κίβδηλης και παραμυθένιας «ανάπτυξης» που σερβίρουν, για να ολοκληρώσουν την καταστροφή.

Οι ανατροπές που θα δρομολογηθούν σε ολόκληρη την Ευρώπη, θα είναι δραματικές. Και η πατρίδα μας, θα πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο αυτών των ανατροπών, με τους δικούς της πολιτικούς πρωταγωνιστές, όρθια και αποφασισμένη να επιβιώσει.

(ΠΗΓΗ: https://ellinikoforoum.blogspot.com/)

Πώς η στρατιωτική θητεία βλάπτει τους νέους

(του Τάκη Μίχα)

H συντεχνία των Ελλήνων πολιτικών έκανε ένα πολύ σημαντικό «δώρο» στη νεολαία της χώρας τα τελευταία χρόνια. Διασφάλισε ότι περίπου ένας στους δύο νέους θα είναι είτε άνεργος, είτε υποαπασχολούμενος, είτε θα ασχολείται με εργασία που δεν έχει καμία σχέση με τις σπουδές του. Και αυτό το «δώρο» ήταν το αποτέλεσμα δύο κυρίως επιλογών:

Α) της ένταξης στην ευρωζώνη που στέρησε στην χώρα το πιο αποτελεσματικό όπλο εξόδου από την κρίση μέσω της ωθούμενης από ένα φτηνό νόμισμα επίτευξης ρυθμών ανάπτυξης 4%, 5% και 6% που θα μετέτρεπαν την χώρα σε ένα τεράστιο εργοτάξιο.

Β) της αποδοχής της λιτότητας των «μνημονίων» που στερούνται κάθε οικονομικής λογικής και αντανακλούν απλά την ηθική μεταφυσική του Λουθηρανισμού ότι δηλαδή για τους «σπάταλους» δεν υπάρχει θέση στην Βασιλεία των Ουρανών.

Εξ ανάγκης λοιπόν -και δυστυχώς όχι λόγω ελεύθερης βούλησης- χιλιάδες νέοι κάθε έτος πάνε να δουλέψουν στο εξωτερικό ελπίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα εξασφαλίσουν μια πιο αξιοπρεπή και προσοδοφόρα θέση εργασίας. Και καλά κάνουν.

Ομως και σε αυτό το σημείο η συντεχνία των Ελλήνων πολιτικών ορθώνει εμπόδια, όπως την 9μηνη υποχρεωτική θητεία. (ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ: Την οποία ήδη ετοιμάζεται να αυξήσει το τσίρκο Κούλη, επιφέροντας ακόμα μία ολέθρια οπισθοδρόμηση) Με άλλα λόγια οι πολιτικοί υποχρεώνουν τους νέους μετά το πέρας των σπουδών τους να μην κάνουν απολύτως τίποτα για εννέα μήνες, ούτε βελτιώσουν τις δεξιότητες τους, ούτε να αποκτήσουν νέες. Με καταστροφικά αποτελέσματα για την ποιότητα του ανθρωπίνου κεφαλαίου που αντιπροσωπεύουν οι νέοι.

Γνωρίζουμε όλοι ότι σήμερα με την ταχύτητα με την οποία λαμβάνουν χώρα οι τεχνολογικές εξελίξεις, κάθε ημέρα που δαπανά ο νέος μετά το πέρας των σπουδών του χωρίς να ασχολείται με το αντικείμενο των σπουδών του οδηγεί σε αυξάνουσα απαξίωση του ανθρωπίνου κεφαλαίου το οποίο κατέχει. Επιπλέον ο Ελληνας νέος που θέλει να βρει εργασία στο εξωτερικό έχει να ανταγωνισθεί άλλους νέους, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων δεν αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα, καθ΄ όσον στη χώρα τους δεν υφίσταται ο θεσμός της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.

Και ποιον άραγε θα προτιμήσει ο ξένος εργοδότης (ceteris paribus): Ενα Ολλανδό νέο που δούλευε αμέσως μετά την απόκτηση του πτυχίου του ή ένα Ελληνα που επί 9 μήνες δεν έκανε απολύτως τίποτα;

Είναι κυριολεκτικά ανατριχιαστικό ότι οι διάφοροι οπαδοί του «εξευρωπαϊσμού» της χώρας ενώ δαπανούν ώρες μιλώντας για την ανάγκη βελτίωσης της «ανταγωνιστικότητας των Ελλήνων εργαζομένων δεν κάνουν ποτέ αναφορά στον παράγοντα της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και τις επιπτώσεις που έχει στη ανταγωνιστικότητα του Ελληνα νέου εργαζομένου.

Να τονίσω εδώ ότι αυτές οι παρατηρήσεις αφορούν μόνος το ανδρικό τμήμα του πληθυσμού καθ’ όσον οι γυναίκες, για άγνωστους λόγους, δεν έχουν να αντιμετωπίσουν αυτό το βάρος και την απαξίωση του ανθρώπινου κεφαλαίου που αντιμετωπίζουν οι άνδρες.

Δυστυχώς αν κρίνουμε από τις μέχρι σήμερα δηλώσεις των ιθυνόντων, στις οποίες κυριαρχεί η απόλυτη κοινοτοπία και το «μπανάλ», δεν πρόκειται να υπάρξει καμία νέα σκέψη σε οποιοδήποτε τομέα. Αλλα μπορεί κανείς πάντοτε να ελπίζει, αν και υποθέτω η υπομονή των νέων δεν πρόκειται να είναι αιώνια.

(ΠΗΓΗ: https://www.euro2day.gr/)

"Ταμείο" για τις εταιρείες δημοσκοπήσεων: Φιάσκο και πάλι για τις περισσότερες

Στην ιστορία πέρασε άλλη μία εκλογική αναμέτρηση, το ρεζουμέ των αποτελεσμάτων της οποίας συνίσταται, όπως είχαμε γράψει μία εβδομάδα πριν ως πρόβλεψη, στο εξής: στη χειρότερη φάση του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως λόγω των ανήθικων επιθέσεων της διαπλοκής αλλά και της φυσικής κυβερνητικής και δη μνημονιακής για τα τριάμισι πρώτα χρόνια φθοράς, η δημοκρατική παράταξη του Αλέξη Τσίπρα κατάφερε κάτι εντυπωσιακό που υπερβαίνει ακόμα και την αξία της αναμενόμενης πλην αδικαιολόγητης νίκης της συμμορίας Κούλη: βελτίωσε τα ποσοστά της σε σχέση με τις ευρωεκλογές, διατήρησε το ποσοστό της και κυρίως τον απόλυτο αριθμό ψηφοφόρων της σε σχέση με τη θριαμβευτική νίκη του Σεπτεμβρίου του 2015 και συρρίκνωσε τη διαφορά από το ακροδεξιό γκρουπούσκουλο στα επίπεδα της δικής της νίκης τον Ιανουάριο του 2015. Το προδιαγεγραμμένο κυβερνητικό φιάσκο του τσίρκουλου μητσοτάκη με υπουργούς τον μπουμπούκο στην...ανάπτυξη και το Θεοχάρη στον τουρισμό θα επιφέρει ραγδαία αύξηση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ που ήδη βρίσκεται από θέση ισχύος.

Τη συγκεκριμένη πρόβλεψη, την οποία ονομάζουμε "ακροδεξιά παρένθεση", την είχαμε διατυπώσει με βάση τα αποτελέσματα μίας δημοσκόπησης: της τελευταίας προεκλογικής της Metron Analysis. Δεν είναι τυχαίο ότι επιλέξαμε να παρουσιάσουμε ελάχιστες έρευνες στο Ιδίοις Όμμασι θεωρώντας αυτές μόνο ρεαλιστικές και αξιόπιστες. Όπως αποδείχθηκε, είχαμε απόλυτο δίκιο, όπως και ο Στράτος Φαναράς, στον οποίο έχουμε κάνει σκληρή κριτική κατά το παρελθόν. Μόνο η Metron Analysis για τον Alpha (αλλά και για το εχθρικό Βλήμα του εθνικού ναρκέμπορα) και η Pulse για λογαριασμό του...χοιροστάσιου του Φαλήρου και άνδρου του μαύρου μετώπου ΣΚΑΪ αποτύπωσαν, προς τιμήν τους, την εκλογική εικόνα που πράγματι επιβεβαιώθηκε. Φαναράς και Γιώργος Αράπογλου προτίμησαν την επιστημονική αξιοπιστία από την ικανοποίηση των αφεντικών τους, αν και είναι αξιοσημείωτο ότι τα εν λόγω ΜΜΕ, παρά την προκλητική στάση τους, δεν απέκρυψαν τις έρευνες αυτές. Ναι μεν τα αποτελέσματα αποτύπωναν αυτό που ήθελαν, ήτοι μία άνετη νίκη Κούλη, όχι όμως στο βαθμό που όλοι οι υπόλοιποι, θλιβεροί κομπογιανίτες, έκαναν.

Metron Analysis και Pulse, λοιπόν, έφεραν τη διαφορά των δύο κομμάτων γύρω στις 8,5 μονάδες, όταν το τελικό αποτέλεσμα κατέγραψε 8,3%. Επίσης, η Pulse έδειχνε και τάση μείωσης της διαφοράς, όταν οι άλλοι έδειχναν αύξηση, κατασκευάζοντας φρούδες ελπίδες στα αφεντικά τους περί "στρατηγικής ήττας" του κόμματος που έσωσε την Ελλάδα από την ολοκληρωτική καταστροφή Σαμαρά. Επειδή η δημοσκοπική έρευνα είναι ιδιαιτέρως σοβαρός επιστημονικός τομέας και θα πρέπει να θυμόμαστε ποιοι κάνουν σωστά τη δουλειά τους και ποιοι παίζουν παιχνίδια εις βάρος των Ελλήνων ψηφοφόρων και άρα της Δημοκρατίας, σημειώνουμε συνοπτικά τι έδειξαν οι υπόλοιποι, δύο και τρεις ημέρες πριν τις χθεσινές κάλπες:

• MRB για Star, διαφορά στο 10%: Η αποτυχία δεν είναι και τόσο μεγάλη, όσο σ'αυτά που θα δούμε στη συνέχεια, ωστόσο ο Δ.Μάρκος προκάλεσε την κοινή λογική με "ποιοτικές" ερωτήσεις που προσπαθούσαν να αποδείξουν λυσσασμένα ότι έχει δημιουργηθεί ρεύμα ελπίδας υπέρ της ακροδεξιάς χαβούζας και τάση περαιτέρω αύξησης.
• Alco για Open: Οριακά διψήφια διαφορά παρουσίαζε ο Κ.Παναγόπουλος περιχαρής στο δελτίο ειδήσεων του καναλιού που προοριζόταν για υποστηρικτικό του ΣΥΡΙΖΑ και βγήκε νέο...Mega λόγω της απειρίας του Ιβάν Σαββίδη στα μιντιακά, προσπαθώντας να φτιάξει κλίμα με σειρά ψευδεπίγραφων ποιοτικών ερωτήσεων.
• Interview για Βεργίνα TV: Συνδυασμός που σκοτώνει. Περιττή η περιγραφή για τη συνεργασία των δύο κορυφαίων του είδους τους, στο 10,7% η φερόμενη διαφορά.
• Rass για Action24: Εδώ αρχίζουν τα πανηγύρια. Με...12 μονάδες φέρεται να προηγείται η συμμορία Κούλη, η αστοχία ξεπερνάει κάθε άκρο στατιστικού σφάλματος και θυμίζει πλέον το μέγα φιάσκο του 2015.
• Marc για Ant1: Με 11% και διεύρυνση σε σχέση με την προηγούμενη μέτρησή του, ο Γεράκης απεδείχθη μπούφος στον τομέα του.
• Prorata για newpost.gr: Η εταιρεία που μέχρι πρότινος μας είχε συνηθίσει σε έγκυρες μετρήσεις, μία από τις ελάχιστες που το 2015 είχαν σταθεί αξιοπρεπώς, αυτή τη φορά ξεσάλωσε για χάρη του εντολέα της, το σίχαμα του ΣΚΑΪ Χατζή που απεδείχθη βασιλικότερος του βασιλέα και του παρακάναλου στο οποίο προς το παρόν εργάζεται. Τη διαφορά την ανέβασε στις 13 μονάδες, τέσσερις μόλις μέρες πριν τις εκλογές.
• Πάντως για άλλη μια φορά, άλλος είναι αυτός που τερμάτισε την καφρίλα. Γιάννης Μαυρής και Public Issue, αυτοεξευτελιζόμενοι πολλάκις, σε ένα ρεσιτάλ φιάσκου ανέβασαν τη διαφορά στις 15 μονάδες, προαναγγέλοντας ιστορική διαφορά. Προφανώς ιστορική απεδείχθη για άλλη μια φορά η αποτυχία του να κάνει σωστά τη δουλειά του, μη συνεργαζόμενος μάλιστα με κάποιο ΜΜΕ της συμφοράς.

Στις επόμενες εκλογές που δεν θα αργήσουν να΄ρθουν (θέτουμε ως απώτατο όριο τη διάρκεια της κατάπτυστης διακυβέρνησης σαμαροβενιζέλων, ήτοι 2,5 χρόνια, και ως ρεαλιστικό σενάριο τη βίαιη πτώση της συμμορίας στο χρόνο που άντεξε και ο Γιωργάκης Παπανδρέου), θα πρέπει να θυμόμαστε επιτέλους ποιους να εμπιστευόμαστε. Στην ψήφο η σχετική πλειοψηφία την πάτησε αυτή τη φορά και θα το συνειδητοποιήσει με άγριο τρόπο, ωστόσο ποτέ δεν είναι αργά για τη διόρθωση των πραγμάτων. Το ίδιο έγινε, άλλωστε, και το 2015.

Μπάμπης ο Ανυπέρβλητος

PhD in Commmunication and Media Studies

Τι πρέπει να γνωρίζεις και να θυμάσαι πριν (ξανα)ψηφίσεις Μητσοτάκη

Οι Μητσοτάκηδες παρασιτούν επί δεκαετίες σε βάρος του ελληνικού δημοσίου και τους πληρώνεις εσύ για να έχουν τη άνεση να κάνουν τις δουλειές τους ανενόχλητοι πλουτίζοντας σε βάρος του ελληνικού λαού, δηλαδή σε βάρος σου 

(του Δημήτρη Μπεκιάρη)

 

Αγαπητέ ψηφοφόρε. Εσύ που είσαι Δημοκράτης, εσύ που είσαι προοδευτικός έστω κι αν δεν είσαι Αριστερός, εσύ που είσαι κεντρώος, εσύ που έχεις πατριωτική συνείδηση, αλλά δεν είσαι πατριδοκάπηλος, εσύ που δεν είσαι ακροδεξιός οπαδός του Άδωνι Γεωργιάδη, εσύ που ενδεχομένως έχει απογοητευτεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, που είσαι προοδευτικός και νοιώθεις φυσική απέχθεια για την αισθητική «Μπογδάνου» που λανσάρει η Νέα Δημοκρατία, εσύ που για χίλιους δύο λόγους μπορεί να ψήφισες τη Νέα Δημοκρατία στις ευρωεκλογές του Μαΐου, ίσως επειδή έπεσες θύμα της προπαγάνδας των ΜΜΕ της διαπλοκής, εσύ που είσαι εργαζόμενος, ελεύθερος επαγγελματίας, μισθωτός, άνθρωπος παραγωγικός και προκομένος και όχι φορέας του νεοφιλελεύθερου παρασιτισμού, έχεις ένα χρέος απέναντι στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία: Πρέπει να επιβεβαιώσεις ότι λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά και κυρίως τι σημαίνει Οικογένεια Μητσοτάκη. 

Η οικογένεια Μητσοτάκη ευθύνεται για κάποια από τα μεγαλύτερα δεινά σε αυτόν τον τόπο: Από την αποστασία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη που οδήγησε στη Χούντα μέχρι την καταστροφική τριετία 1990 – 93 και από τις πλάτες που έβαλαν οι Μητσοτάκηδες ώστε να διαφύγουν οι κολλητοί τους, βασικοί κατηγορούμενοι στο σκάνδαλο με τις μίζες της SIEMENS, μέχρι τα δανεικά κι αγύριστα του Κυριάκου Μητσοτάκη στις τράπεζες και τις αμαρτωλές offshore της Μαρέβας, οι Μητσοτάκηδες επιβεβαιώνουν πως είναι συνώνυμο της Εθνικής Καταστροφής. Τους Μητσοτάκηδες τους έχει πληρώσει πολλές φορές ο ελληνικός λαός τα τελευταία 60 χρόνια. 

Αγαπητέ ψηφοφόρε πρέπει να γνωρίζεις και να θυμάσαι τα εξής: 

• Οι Μητσοτάκηδες παρασιτούν επί δεκαετίες σε βάρος του ελληνικού δημοσίου και τους πληρώνεις εσύ για να έχουν την άνεση να κάνουν τις δουλειές τους ανενόχλητοι πλουτίζοντας σε βάρος του ελληνικού λαού, δηλαδή σε βάρος σου. Είναι μία οικογένεια τα μέλη της οποίας έχουν κάνει κατάληψη σε θέσεις του δημοσίου, ενώ ταυτόχρονα τα μέλη της έχουν το θράσος να κατηγορούν τους δημόσιους υπαλλήλους και παράλληλα να λειτουργούν διαχρονικά βλαπτικά για το δημόσιο συμφέρον και το συμφέρον της Πατρίδας. 

• Οι Μητσοτάκηδες είναι εντολοδόχοι ξένων συμφερόντων και ντόπιων επιχειρηματιών. Είναι «εκπαιδευμένοι» ώστε να τοποθετούνται σε θέσεις εξουσίας για να προωθούν τα συμφέροντα ξένων και εγχώριων οικονομικών και πολιτικών κέντρων. Αυτό συμβαίνει πάντοτε σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, αλλά προς όφελος μιας στρατιάς στελεχών και δημοσιογράφων που ταΐζουν με διαφόρους τρόπους.

• Οι Μητσοτάκηδες είναι το απόλυτο παράδειγμα οικογενειοκρατίας. Φέρουν μεγάλη ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας και τώρα ετοιμάζονται ξανά σαν ακρίδες, οι πατεράδες, οι μετανοημένες σύζυγοι, οι αδερφές, τα ανίψια, οι νύφες, οι γαμπροί, οι σώγαμπροι και τα εγγόνια, να καταστρέψουν τη σοδειά της εξόδου από τα μνημόνια και σαν βδέλλες να πιούν το αίμα της Πατρίδας και του λαού μας. 

• Οι Μητσοτάκηδες εκπροσωπούν το πιο παλιό και από το παλιό. Είναι ο πολιτικός βραχίονας του παλιού, χρεοκοπημένου καθεστώτος της διαπλοκής που έριξε τη χώρα στα βράχια. Αυτό θα κάνουν και τώρα, αν εσύ τους ψηφίσεις και τους δώσεις τη δυνατότητα να κυβερνήσουν.

• Είναι οι εκφραστές της πιο αντιδραστικής, αντιδημοκρατικής και αντιλαϊκής στρατηγικής που ανά περιόδους επιχειρείται να υλοποιηθεί στη χώρα (Βλέπε 1990-93)

• Έχουν συνδέσει την παρουσία τους στα πολιτικά πράγματα με πολιτικές σκευωρίες (βλέπε αποστασία και παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο), με παρακρατικές μεθόδους (υποθέσεις υποκλοπών και δολοφονία Τεμπονέρα), με σκάνδαλα (βλέπε τη Siemens, το σπίτι του Βολταίρου, τις χρηματοδοτήσεις μέσω offshore, τα εκατομμύρια του Αλαφούζου, τις χορηγίες του Μαρινάκη, τον "Κήρυκα Χανίων", τις χορηγίες και τα δώρα από τον Χριστοφοράκο κλπ) και σχεδιάζουν να συνεχίσουν. Τώρα ετοιμάζουν χοντρές μπίζνες δισεκατομμυριων, των δικών σου δισεκατομμυρίων, των χρημάτων του ελληνικού λαού. 

• Δεν νοιώθουν καμία ντροπή να υποστηρίζουν δημόσια υπόδικους για υποθέσεις ναρκωτικών και καταδικασμένους για παιδεραστία. 

• Δεν νοιώθουν καμία ντροπή ο Κυριάκος Μητσοτάκης να είναι υποψήφιος πρωθυπουργός, η αδελφή του να είναι υποψήφια βουλευτής, ο γιός της αδελφής του Κυριάκου Μητσοτάκη να είναι δήμαρχος, η σύζυγος του γιου της αδελφής του υποψήφιου πρωθυπουργού να είναι δημοσιογράφος σε τηλεοπτικό σταθμό, η αδελφή του γιού της αδελφής του υποψήφιου πρωθυπουργού να παίρνει «χρυσές» δουλειές πολλές φορές από το Δημόσιο, ο σώγαμπρος, σύντροφος της αδελφής του γιού της αδελφής του υποψήφιου πρωθυπουργού να παριστάνει κι εκείνος τον δημοσιογράφο κλπ, κλπ. 

• Οι Μητσοτάκηδες έρχονται για να εφαρμόσουν το πιο σκληρό αντιλαϊκό πρόγραμμα, με περικοπές συντάξεων, θέσπιση επταήμερης εργασίας, μειώσεις μισθών, απορρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, κατάργηση των ελέγχων για τους φοροφυγάδες, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας κλπ, κλπ.. Το γνωρίζεις κι εσύ κατά βάθος: Ο Μητσοτάκης θα φέρει το τέταρτο μνημόνιο. 

• Οι Μητσοτάκηδες θα λειτουργήσουν επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα. Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι είναι η αγαπημένη οικογένεια της σημερινής πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ στην Τουρκία. Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς το ντελίριο λαϊκισμού και τον ακροδεξιό κατήφορο στο κορυφαίο ζήτημα της Συμφωνίας των Πρεσπών.

• Όλα τα προηγούμενα χρόνια οι Μητσοτάκηδες έκαναν μία δουλειά: Δυσφημούσαν τη χώρα στο εξωτερικό και υπονόμευαν τις προσπάθειες της κυβέρνησης Τσίπρα για έξοδο της Ελλάδας στο ξέφωτο. 

• Την ίδια στιγμή έκαναν τα πάντα για να συγκαλύψουν σκάνδαλα όπως της Novartis και του ΚΕΕΛΠΝΟ. Ο λόγος; Οι κολλητοί τους έτρωγαν με δέκα μασέλες. Και τώρα ετοιμάζονται ξανά με τη δική σου υπογραφή, δηλαδή με τη δική σου ψήφο.

Θα μπορούσε κάποιος να γράψει πολλά ακόμη. Τα παραπάνω είναι ενδεικτικά. 

Θυμήσου ακόμη: Την τελευταία φορά που κυβέρνησε τη χώρα κάποιος Μητσοτάκης, ο ελληνικός λαός τον έδιωξε μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, έχοντας μετανιώσει φυσικά για την καταστροφική επιλογή του. Είναι μαθηματικά βέβαιο πως αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης γίνει πρωθυπουργός, ο ελληνικός λαός μετανοιωμένος θα του δείξει σύντομα την έξοδο. Μόνο που η ζημιά θα έχει γίνει και δεν είναι εποχές για πειράματα. 

Τέλος να θυμάσαι πάντοτε το εξής: "Μητσοτάκης" δεν είναι επώνυμο κάποιας πολιτικής οικογένειας, "Μητσοτάκης" είναι επάγγελμα. 

(ΠΗΓΗ: http://www.periodista.gr/)

Άρθρο του Αλέξη Τσίπρα: Η Δεξιά θέλει να επιστρέψει για να ξεπλύνει ένα καθεστώς 40 ετών που χρεοκόπησε τη χώρα

Ο πολιτικός χρόνος στην Ελλάδα της κρίσης ήταν πρωτόγνωρα πυκνός. Οι τεκτονικές αλλαγές που συνέβησαν στη χώρα από το 2010 μέχρι σήμερα μοιάζουν σαν να έχουν συμβεί πολλά χρόνια πριν.

Η Ελλάδα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά άλλαξε. Η Αριστερά έγινε αυτά τα χρόνια η κινητήρια δύναμη των εξελίξεων. Της συνέβησαν, μας συνέβησαν, μέσα σε λίγα χρόνια γεγονότα που απασχολούν επί αιώνες το αριστερό κίνημα. Μαχητική αντιπολίτευση, κυβέρνηση, συμβιβασμός, επανεκκίνηση, ξανά μάχες από θέσεις διακυβέρνησης, υλοποίηση πολιτικών για τη βελτίωση της θέσης των λαϊκών τάξεων. Ολα αυτά όχι σε δεκαετίες, αλλά σε λιγότερο από έξι χρόνια.

Ομως, μετά τον πρώτο σταθμό, στον οποίο φτάσαμε με μεγάλη προσπάθεια και θυσίες του λαού, έχουμε μπροστά μας νέες προκλήσεις. Η επιστροφή στην κανονικότητα φυσικά επιβραδύνει τον καταιγισμό των εξελίξεων και τα πράγματα γίνονται πλέον πιο σαφή, πιο συγκεκριμένα. Η νέα κατάσταση της μεταμνημονιακής Ελλάδας επιτάσσει νέα καθήκοντα για την Αριστερά, τον προοδευτικό κόσμο και κάθε δημοκρατικό πολίτη. Μέχρι σήμερα το πρώτιστο καθήκον ήταν να αποκρούσουμε την επίθεση, να κρατήσουμε όρθιες τις λαϊκές τάξεις, τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Το κάναμε στον δρόμο, στη Βουλή, στα υπουργεία. Τα μέσα άλλαζαν, αλλά ο σκοπός παρέμενε ίδιος.

Σήμερα αυτό έχει αλλάξει. Η Αριστερά δεν κρίνεται από την ικανότητά της μόνο να φυλάει Θερμοπύλες, αλλά κυρίως την ικανότητά της να δημιουργήσει. Να υλοποιήσει το δικό της πρόγραμμα, ένα σχέδιο προοδευτικής διακυβέρνησης, ριζοσπαστικών τομών και δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς.

Πολλές φορές αναφέρω στις ομιλίες μου ότι δεν ζητάμε δεύτερη ευκαιρία, αλλά την πρώτη, για να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε χωρίς το ασφυκτικό πλαίσιο των καταναγκασμών και των εξαρτήσεων ένα σχέδιο βασισμένο στις αρχές και τις αξίες μας αλλά και στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και της χώρας στην αυγή της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα.

Η Αριστερά έγινε η κινητήρια δύναμη των εξελίξεων

Αυτή η αναφορά μου δεν συνιστά ρητορική υπερβολή. Αλλά αποτυπώνει μια βαθιά πεποίθηση δικιά μου αλλά –πιστεύω– και κάθε αριστερού και προοδευτικού πολίτη.

Η Αριστερά κυβέρνησε με εντιμότητα και σεβασμό στις θυσίες του λαού, διαχειρίστηκε με επιτυχία πρωτοφανείς καταστάσεις, έκανε συμβιβασμούς, αναγκάστηκε να εφαρμόσει πολιτικές πέρα και έξω από τη δικιά της λογική, έδωσε όμως ανάσα στις λαϊκές τάξεις, προχώρησε σε σημαντικές τομές, έβγαλε τελικά τη χώρα από τα μνημόνια.

Επομένως, πιστεύω ότι η Αριστερά απέδειξε ότι μπορεί να κυβερνά. Αλλά τώρα ήρθε επιτέλους η ώρα να κυβερνήσει και με το δικό της πρόγραμμα.

Ενα πρόγραμμα που έχει στο επίκεντρο την εργασία. Με ακόμα περισσότερες δουλειές και με καλύτερους μισθούς και συνθήκες εργασίας για κάθε εργαζόμενο. Με σεβασμό στο 8ωρο, χωρίς απλήρωτες υπερωρίες και μαύρη εργασία.

Με μια ανάπτυξη για όλους με σεβασμό στο περιβάλλον. Ανάπτυξη δίκαιη και βιώσιμη, στην οποία η παραγωγή νέου πλούτου έχει την ίδια σημασία με την αναδιανομή του. Ανάπτυξη που έχει όρια στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και εναρμονίζεται με την παγκόσμια ανάγκη για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Με ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Οχι τον ανορθολογισμό των μνημονίων που φόρτωσε έμμεσους, άμεσους, έκτακτους φόρους χωρίς σχέδιο και χωρίς καμία δικαιοσύνη, απλά για να βγαίνουν οι αριθμοί. Δίκαιο σύστημα σημαίνει ελάφρυνση των βαρών και σταθερό φορολογικό πλαίσιο. Λιγότεροι φόροι, αλλά μεγαλύτερη συνεισφορά από τον μεγάλο πλούτο, μικρότερη από τη μεσαία τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Σταθερή ροή πόρων για να κατευθύνονται στην Υγεία, την Παιδεία, την Πρόνοια, τις κοινωνικές δομές. Για να τελειώνει το ράβε-ξήλωνε, οι περικοπές και τα μπαλώματα.

Τώρα έχουμε μπροστά μας μια απόφαση ζωής

Με ασφάλεια και αλληλεγγύη για όλη την κοινωνία. Ισχυρό κοινωνικό κράτος, δίκαιο και βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα που εξασφαλίζει ένα καλύτερο επίπεδο διαβίωσης για τους σημερινούς συνταξιούχους και διασφαλίζει το μέλλον των επόμενων.

Με ένα κράτος σύγχρονο, λειτουργικό και δημοκρατικό. Με παρεμβάσεις για τη βελτίωση της καθημερινότητας κάθε πολίτη αλλά και βαθιές ριζοσπαστικές τομές στο Σύνταγμα και τους νόμους σε προοδευτική κατεύθυνση.

Η προοπτική της υλοποίησης αυτού του σχεδίου, σήμερα απειλείται. Από μια Δεξιά που έχει πάψει εδώ και χρόνια να κρατά τα προσχήματα. Η Ν.Δ. του κ. Μητσοτάκη επί τρία χρόνια διεξήγε έναν πόλεμο χωρίς αρχές, με ψέμα, λάσπη, fake news, συντονισμένες επιθέσεις από έναν πρωτοφανή σε όγκο και σφοδρότητα καθεστωτικό επικοινωνιακό μηχανισμό. Διεξήγε έναν αγώνα με στόχο την εκδίκηση, με βαθιά ιδεολογικά χαρακτηριστικά, αλλά και ιστορικά κόμπλεξ.

Η Δεξιά σήμερα δεν θέλει να επιστρέψει απλά για να ισχυριστεί ότι δικαιώθηκε ιστορικά. Αλλά για να ξεπλύνει ένα καθεστώς 40 ετών που χρεοκόπησε τη χώρα και να ισχυριστεί ότι δεν υπάρχει καμία εναλλακτική. Για να επαναφέρει τον αυταρχισμό, όχι απλά με τη μορφή της καταστολής των αγώνων, αλλά και ως τρόπο άσκησης εξουσίας. Να ξηλώσει από τη ρίζα κάθε σπόρο κοινωνικής δικαιοσύνης που ρίξαμε αυτά τα χρόνια, στην εργασία, την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια, μέχρι τα δικαιώματα και την εξωτερική πολιτική.

Την Κυριακή, λοιπόν, οι Ελληνίδες και οι Ελληνες έχουν μπροστά τους δύο επιλογές.

Η μία οδηγεί σε μια σύγχρονη, δίκαιη και προοδευτική Ελλάδα. Μια νέα Ελλάδα που χτίζεται με καινούργια υλικά πάνω σε πιο γερά και συλλογικά θεμέλια. Η Ελλάδα που επενδύει στους ανθρώπους της και τη νέα γενιά της. Η Ελλάδα που χτίζει γέφυρες φιλίας και συνεργασίας στα Βαλκάνια και αναβαθμίζει τη θέση της στην Ευρώπη και τον Κόσμο.

Η ζωή μπορεί και πρέπει να νικήσει και πάλι

Η άλλη είναι η παλινόρθωση της Ελλάδας που κατέρρευσε το 2010. Είναι η Ελλάδα του τέλους του κοινωνικού συμβολαίου της μεταπολίτευσης, η χώρα που μηδένισε το κοντέρ των κοινωνικών δικαιωμάτων, των ατομικών ελευθεριών, της εργασιακής αξιοπρέπειας μέσα σε λίγα χρόνια. Είναι η Ελλάδα της νέας, γαλουχημένης στον κυνισμό της κρίσης, αδίστακτης ολιγαρχίας που δεν ενδιαφέρεται ούτε στο ελάχιστο για τη συναίνεση στις επιλογές της και την κοινωνική συνοχή, αλλά μόνο για τα κέρδη και την επιρροή της.

Είναι στο χέρι μας να κάνουμε το μεγάλο βήμα. Να κάνουμε πράξη αυτό που φαντάζει αδιανόητο στα μάτια αυτών που περιφέρονται με έπαρση και αλαζονεία από το βράδυ των ευρωεκλογών: Τη μεγάλη ανατροπή.

Τώρα έχουμε μπροστά μας μια απόφαση ζωής.

Η ζωή μπορεί και πρέπει να νικήσει και πάλι.

(ΠΗΓΗ: Εφημερίδα των Συντακτών)

Οι πατριδοκτόνοι

Θεωρούμε υποχρέωση μας να μην πάψουμε ποτέ να υπενθυμίζουμε πως το μεγαλύτερο έγκλημα στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας ήταν το PSI – με απόλυτη ευθύνη των δύο κομμάτων που το υπέγραψαν, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ή, καλύτερα, του Βενιζέλου και του Σαμαρά. Το αμέσως επόμενο έγκλημα ήταν το δεύτερο μνημόνιο που δρομολογήθηκε από τους ίδιους δράστες – αφού το πρώτο επιβλήθηκε ουσιαστικά από τον Παπανδρέου, ο οποίος έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο όλων των βουλευτών που το ψήφισαν.

.

Επικαιρότητα

Παραμονές εκλογών ο Σαμαράς, τον οποίο το 2014 επικροτήσαμε για την κατάργηση της πολιτικής των μνημονίων (ανάλυση), προσπάθησε να ξεπλύνει το παρελθόν του – ισχυριζόμενος σε εκπομπή φιλικά διακείμενου προς το κόμμα του τηλεοπτικού σταθμού (πηγή) ότι, η κυρία Merkel του είχε προτείνει την προσωρινή έξοδο από το ευρώ και αυτός αρνήθηκε σθεναρά! Υπενθυμίζουμε πως ακριβώς το ίδιο έχει αναφέρει ο κ. Βαρουφάκης, μετά την παταγώδη διαπραγματευτική αποτυχία του, για τον κ. Σόιμπλε – υπερηφανευόμενος επίσης πως δεν το δέχτηκε και πολέμησε για την πατρίδα του!

Στη συνέχεια ο Σαμαράς τόνισε πως είχε τότε να αντιμετωπίσει, προφανώς μαζί με το ΠΑΣΟΚ που συνεργαζόταν, δύο, για πολύ καιρό μόνιμους εχθρούς της Ελλάδας – το βουνό από τα χρέη και τα ελλείμματα, καθώς επίσης τα λόγια του προηγούμενου πρωθυπουργού, σύμφωνα με τα οποία η Ελλάδα είναι η πιο διεφθαρμένη χώρα στον πλανήτη. Αυτό που δεν είπε βέβαια είναι πως το κόμμα του, η ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ, δημιούργησαν αυτούς τους δύο μόνιμους εχθρούς της Ελλάδας – αφού οι δύο αυτές παρατάξεις κυβερνούσαν τη χώρα τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες, υπερχρεώνοντας την, εγκλωβίζοντας την στο ευρώ και χρεοκοπώντας την.

Τέλος, αυτό που απέκρυψε έμμεσα ήταν η συμφωνία και η υπογραφή του εγκληματικού PSI από τον ίδιο και από τον Βενιζέλο – με το οποίο κυριολεκτικά δολοφονήθηκαν οι Έλληνες, ενώ παραδόθηκαν αμαχητί και ανεύθυνα τα κλειδιά της χώρας στους Γερμανούς.

Στα πλαίσια αυτά, θεωρούμε υποχρέωση μας να μην πάψουμε ποτέ να υπενθυμίζουμε πως το μεγαλύτερο έγκλημα στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας ήταν το PSI – με απόλυτη ευθύνη των δύο κομμάτων που το υπέγραψαν, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ή, καλύτερα, του Βενιζέλου και του Σαμαρά. Το αμέσως επόμενο έγκλημα ήταν το δεύτερο μνημόνιο που δρομολογήθηκε από τους ίδιους δράστες – αφού το πρώτο επιβλήθηκε ουσιαστικά από τον Παπανδρέου, ο οποίος έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο όλων των βουλευτών που το ψήφισαν.

Όσον αφορά τώρα αυτούς που από το δεύτερο μνημόνιο και μετά τέθηκαν υπέρ, βουλευτές ή κόμματα, είτε είναι εντελώς ανόητοι, είτε υποχείρια της Τρόικα – αφού τα μνημόνια καταστρέφουν σταδιακά την Ελλάδα, επιτρέποντας στους Γερμανούς να υφαρπάξουν τα δημόσια και ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων, καθώς επίσης να μετατρέψουν τη χώρα σε αποικία τους (ήδη έχει δρομολογηθεί η απώλεια της εδαφικής της ακεραιότητας μέσω της Μακεδονίας, η αλλοίωση του πληθυσμού της με τη βοήθεια των μεταναστών κοκ.).

Περαιτέρω, η Ελλάδα είναι ασφαλώς μία χώρα που, λόγω της σημαντικής και ευαίσθητης αλλά εξαιρετικά πολύτιμης γεωπολιτικής της θέσης, καθώς επίσης του φυσικού, πολιτιστικού και υπόγειου πλούτου της, δεν πρέπει ποτέ να υπερχρεώνεται – αφού τότε κινδυνεύει η εδαφική της ακεραιότητα, επειδή είναι αδύναμη να αντισταθεί απέναντι σε αυτούς που νομοτελειακά την επιβουλεύονται.

Ως εκ τούτου είναι απαραίτητη η λιτή διαβίωση τόσο του κράτους, όσο και των Πολιτών του – κατά το παράδειγμα της αρχαίας Σπάρτης, η οποία δεν είχε υιοθετήσει μόνο έναν λιτό τρόπο διαβίωσης αλλά, επίσης, ήταν πάντοτε ετοιμοπόλεμη. Στη σημερινή εποχή βέβαια η έννοια «ετοιμοπόλεμη» για μία χώρα δεν απαιτεί μόνο τη στρατιωτική της ετοιμότητα σε αμυντικό επίπεδο αλλά, κυρίως, την οικονομική της ανεξαρτησία – η οποία δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να τίθεται σε κίνδυνο.

Δυστυχώς όμως η Ελλάδα έκανε μεγάλα λάθη στο παρελθόν, κυρίως μετά το 1980, όπου άρχισαν να αυξάνονται τα χρέη της – οπότε, για να μπορέσει να ανταπεξέλθει με τα υψηλά επιτόκια δανεισμού της, αναγκάσθηκε να υιοθετήσει το ευρώ, χωρίς όμως να είναι ανάλογα προετοιμασμένη η οικονομία της. Εν τούτοις, δεν ζούσε ποτέ πάνω από τις δυνατότητες της (ανάλυση) – ενώ όσον αφορά τα ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της, επρόκειτο για ένα μεγάλο μύθο (ανάλυση), χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως δεν είχε άλλα προβλήματα η χώρα.

Έτσι έφτασε η Ελλάδα στην εποχή της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης όπου, αντί να φροντίσει η τότε κυβέρνηση της (ΝΔ) να διατηρήσει τουλάχιστον την πολιτική σταθερότητα, η οποία ήταν απαραίτητη προϋπόθεση του βιώσιμου δανεισμού της από τις αγορές, διορθώνοντας σταδιακά τα μεγάλα λάθη του παρελθόντος (διόγκωση των δημοσίων δαπανών, εικονική αύξηση του ΑΕΠ με την πρόσθεση της παραοικονομίας, υπερβολικές εγγυήσεις του δημοσίου στις τράπεζες, μη έγκαιρη ανανέωση των ομολόγων που έληγαν μαζικά το 2010 κλπ.), προτίμησε να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές – ότι χειρότερο δηλαδή για εκείνη την εποχή και για την Ελλάδα.

Αργότερα, το 2012, το ίδιο κόμμα δια του Σαμαρά, σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, υπέγραψε την υπαγωγή των ομολόγων της χώρας στο αγγλικό δίκαιο, την απαγόρευση της μετατροπής του εξωτερικού χρέους σε εθνικό νόμισμα, καθώς επίσης την υποθήκευση ολόκληρης της Ελλάδας. Όλα αυτά σε μία χρονική στιγμή που οι δανειστές φοβόντουσαν όσο τίποτα άλλο μία ελληνική χρεοκοπία – η οποία μπορεί μεν να ήταν επώδυνη, αλλά θα οδηγούσε τη χώρα με ασφάλεια στην έξοδο από την κρίση, ενδεχομένως με ένα δικό της εθνικό νόμισμα. Ειδικότερα, τότε είχε τη δυνατότητα η χώρα να προβεί:

(α) είτε σε αναβολή πληρωμών διαπραγματευόμενη τη διαγραφή μέρους των χρεών της με τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες – κάτι που αποδέχθηκε ξανά ως σωστό το ΔΝΤ, αναφέροντας πως με το PSI διασώθηκαν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες, εις βάρος των Ελλήνων 

(β) είτε να μετατρέψει όλο το εξωτερικό χρέος της σε δραχμές και στη συνέχεια να το πληρώνει στο δικό της νόμισμα – οπότε η υποτίμηση του δεν θα επιβάρυνε μόνο την ίδια αλλά, επίσης, τους δανειστές της, ενώ το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος θα μειωνόταν πληθωριστικά.

Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, η Ελλάδα ήταν σε θέση να εξυπηρετήσει τα χρέη της και να μην καταλήξει στο σημερινό αδιέξοδο – ενώ είχε πολλές άλλες δυνατότητες, όπως τα εθνικά ομόλογα ή ο μηδενισμός του χρέους (ανάλυση). Επομένως, αυτός που δολοφόνησε την Ελλάδα ή, καλύτερα, αυτός που της έδωσε τη χαριστική βολή, δεν ήταν ούτε ο Παπανδρέου, ούτε οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ούτε η σημερινή – αλλά οι αρχηγοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Έκτοτε η Ελλάδα είναι έρμαιο των δανειστών, χάθηκε εντελώς η εθνική της κυριαρχία και η οικονομία της θα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, έως ότου αλλάξει το ιδιοκτησιακό της καθεστώς – ενώ οι Έλληνες έχουν εξουδετερωθεί πια, ελέγχονται από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής, συμβιβάστηκαν και έσκυψαν οριστικά το κεφάλι, αφού στις δημοσκοπήσεις στηρίζουν τους ίδιους τους δολοφόνους τους, τα κόμματα που τους κατέστρεψαν (αν και κανένας δεν μπορεί να ξέρει τι θα συμβεί στο μέλλον). Ως εκ τούτου, όσο και να προσπαθεί ο Σαμαράς να ξεπλύνει το παρελθόν του, δεν πρόκειται να τα καταφέρει – αφού η ιστορία δεν γράφεται κατά το δοκούν και οι «πατριδοκτονίες» αυτού του είδους αποδεικνύονται χωρίς την παραμικρή δυσκολία.

(ΠΗΓΗ: https://analyst.gr/)

Ατάλαντες καφετζούδες: Γιατί πέφτουν έξω διαρκώς οι δημοσκοπήσεις;

Γιατί πέφτουν διαρκώς έξω;...
 

Στον τοίχο του συγγραφέα Απόστολου Δοξιάδη δημοσιεύτηκε μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση που εκφράζει την ολοένα μεγαλύτερη δυσπιστία των ανθρώπων στην πλημμύρα από...
αντικρουόμενες προεκλογικές δημοσκοπήσεις ― που οι περισσότερες μοιάζουν κατευθυνόμενες. Αλλά και κατευθυνόμενες όταν δεν είναι, συνηθέστατα διαψεύδονται πανηγυρικά.

Γιατί συμβαίνει αυτό. Ο Απόστολος Δοξιάδης γράφει:

Μια ζωή διαφωνούσα με τους φίλους μου που "δεν πίστευαν τις δημοσκοπήσεις," και επί πολλά χρόνια έπεφτα ανατριχιαστικά κοντά στις προβλέψεις μου βγάζοντας τον μέσο όρο τους. Λυπάμαι που το λέω, αλλά δεν τις πιστεύω πια.

Οι κύριοι λόγοι είναι δύο: 
α) Το ότι εξακολουθούν να βασίζονται στα σταθερά τηλέφωνα, σε μια εποχή που τείνουν να γίνουν η εξαίρεση αντί ο κανόνας, κάνοντας όλο και πιο εξωφρενικές σταθμίσεις για να το αντιπαρέλθουν, 
β) Το ότι λίγο η συνήθεια και λίγο (αρκετά) η τρομοκρατία σε όσες εταιρίες έβγαζαν δημοσκοπήσεις που δεν τους άρεσαν, έχουν κάνει τον κλάδο τρομακτικά συντηρητικό, εις βάρος της αλήθειας: προτιμούν να κάνουν όλοι μαζί λάθος, παρά να ρισκάρει κάποιος να πετύχει το σωστό--με κίνδυνο να κάνει μεγαλύτερο λάθος από τους άλλους. Το ρίσκο όποιου βρίσκει κάτι που ξεφεύγει από τον μέσο όρο είναι πια κολοσσιαίο. Δεν θα το δημοσιεύσει, αλλά θα το φέρει στα μέτρα των άλλων. Αλλά αυτό πια δεν είναι επιστήμη.

Υπ' όψιν, η άποψή μου αυτή είναι πολιτικά ουδέτερη. Δεν λέω ότι η ψαλίδα θα είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη από ό,τι μας λένε, ούτε ότι κλείνει, ούτε ότι ανοίγει. Λέω απλώς, ότι γενικώς δεν πιστεύω πια τις δημοσκοπήσεις. Κάποτε, το τελευταίο επιχείρημά μου υπέρ τους ήταν "πάντως είναι καλύτερες από την πρόβλεψη μιας καφετζούς". Τώρα δεν είμαι τόσο σίγουρος. Υπάρχουν, άλλωστε, και ταλαντούχες καφετζούδες.

Από τα ενδιαφέροντα σχόλια που ακολουθούν, επιλέγουμε το σχόλιο του δημοσιογράφου Παύλου Παπαδόπουλου, που επισημαίνει μια διαφορετική πτυχή της αποτυχίας των δημοσκοπήσεων: "Έχετε δίκιο. Τα σταθερά τηλέφωνα είναι αναχρονισμός ενώ οι τετ-α-τετ συνεντεύξεις έχουν εγκαταλειφθεί λόγω κόστους. Η αδυναμία προσδιορισμού της σταθερά μεγάλης πλέον αποχής, η οποία πλήττει κυρίως τα «αστικά» κόμματα, συμβάλλει επίσης στην αποτυχία των μετρήσεων. Επίσης, κόμματα με ισχυρό συγκρουσιακό στοιχείο, που υποστηρίζουν ευθέως ή υπαινικτικά μια επιθετική, βίαιη προσέγγιση της πολιτικής όπως η ΧΑ, ψηφίζονται από πολίτες που συχνά δεν ομολογούν την προτίμησή τους παρά μόνο στην κάλπη - όχι στις παρέες τους, όχι στους δημοσκόπους. Έτσι, μια «ψαλίδα 8%» στις μετρήσεις, στην κάλπη μπορεί να είναι 3% ή και ισοπαλία.

Τελευταίο παράδειγμα η Αυστραλία όπου ο λαϊκισμός θριάμβευσε και οι δημοσκοπήσεις αστόχησαν. Επομένως, επειδή μπορεί μια καφετζού να είναι όντως πιο εύστοχη, η δική μου καφετζού ανησυχεί και προειδοποιεί για ... μια ελαφρά παγωμάρα των αντιτσιπρικών την άλλη Κυριακή..."


(ΠΗΓΗ: https://www.lifo.gr/)

Το «μαύρο καλοκαίρι» των δημοσκόπων: Αυτές θα είναι οι τελευταίες τους εκλογές

(του Δημήτρη Μπεκιάρη)

Όλες οι δημοσκοπήσεις που προηγήθηκαν των τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων και ενός δημοψηφίσματος έχουν ήδη οδηγήσει στο ασφαλές συμπέρασμα πως οι εταιρείες δημοσκοπήσεων είναι εντελώς αναξιόπιστες.

Την πεποίθηση αυτή ενισχύει ακόμη και το γεγονός πως τα στοιχεία που παρουσιάζουν σήμερα, διαφορετικές εταιρείες, εμφανίζουν τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ τους. Παράλληλα μεγάλο τμήμα της κοινής γνώμης είναι πεπεισμένο πως οι εταιρείες δημοσκοπήσεων και συγκεκριμένοι δημοσκόποι παίζουν χωρίς κανέναν ενδοιασμό το παιχνίδι του χρεοκοπημένου πολιτικού προσωπικού του «χθες» και του παρασιτικού Κεφαλαίου στηρίζοντας την αγωνιώδη προσπάθειά παλινόρθωσής τους. 

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, από την Πάτρα όπου μίλησε έκανε λόγο για «στημένες» δημοσκοπήσεις. «Από στημένες ειδήσεις, στημένες δημοσκοπήσεις, στημένα πρωτοσέλιδα, στημένους δήθεν Μακεδονομάχους στη Βόρεια Ελλάδα. Άλλωστε οι ολιγάρχες που τους στηρίζουν έχουν μια ειδικότητα στα στημένα. Όπως έστηναν ποδοσφαιρικούς αγώνες για το στοίχημα, ήθελαν να στήσουν και το κλίμα προς τις εθνικές εκλογές. Δεν τους κάναμε τη χάρη και έχουν αρχίσει να δυσανασχετούν και να αγχώνονται γιατί βλέπουν, ότι στις 26 Μάη θα πέσουν μέσα στη παγίδα που οι ίδιοι έστησαν. Γιατί ξέρουν, ότι από το 2015 έχουμε μάθει να χάνουμε στις δημοσκοπήσεις και να κερδίζουμε στην κάλπη», είπε ο Αλέξης Τσίπρας.

Ταυτόχρονα οργιάζουν οι φήμες για δημοσκόπους που διενεργούν έρευνες κατά παραγγελία για το ποσό ακόμη των 5.000 ευρώ, λόγω της κρίσης που χτύπησε και τον κλάδο. 

Αυτή τη φορά, όμως, οι δημοσκόποι που στηρίζουν το εγχείρημα του παλιού και διεφθαρμένου πολιτικού προσωπικού να έρθει στην εξουσία και την προοπτική της εκλογής του Κυριάκου Μητσοτάκη στην εξουσία βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα πραγματικό «Βατερλό». Εδώ και πολύ καιρό εμφανίζουν την εικόνα μίας Νέας Δημοκρατίας που οδεύει δήθεν προς την αυτοδυναμία, ενός Κυριάκου Μητσοτάκη που δήθεν τυγχάνει ευρύτατης αποδοχής από το σύνολο της κοινωνίας, ενός Κινήματος Αλλαγής που δήθεν θα καταλάβει την τρίτη θέση (ενώ είναι γνωστό πως παλεύει για την είσοδο στη Βουλή) και τέλος ενός ΣΥΡΙΖΑ που καταρρέει. 

Προσέξτε: Οι δημοσκόποι που εμφανίζουν αυτή την εικονική πραγματικότητα είναι οι ίδιοι που στις εκλογές του 2015 καλλιέργησαν την εντύπωση αμφίρροπης εκλογικής αναμέτρησης ή εκείνη της ΝΔ να προηγείται. Τελικά διασύρθηκαν διότι ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε με 7 μονάδες διαφορά. Οι δημοσκόποι αυτοί είναι οι ίδιοι που παρουσίαζαν εικόνα ντέρμπι ανάμεσα στο «ΝΑΙ» και το «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα του 2015, για να υπερισχύσει τελικά το «ΟΧΙ» συντριπτικά. 

Πριν από τις εκλογές του Μαΐου του 2012, κάποιοι από αυτούς τους δημοσκόπους είχαν πείσει το περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά – και με τη σειρά του το περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά τον ίδιο τον Αντώνη Σαμαρά – πως η Νέα Δημοκρατία, τότε, θα άγγιζε ή θα ξεπερνούσε το ποσοστό του 35% και θα κατακτούσε, πιθανότατα, την αυτοδυναμία. Παραμονές των εκλογών ακραιφνείς Σαμαρικοί εμφανίζονταν βέβαιοι για συντριπτική νίκη του Αντώνη Σαμαρά. Τελικά στις εκλογές του Μαΐου του 2012 η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά κατέγραψε ιστορικό χαμηλό ξεπερνώντας μετά βίας το 18%.

Σήμερα είναι οι ίδιοι δημοσκόποι που εμφανίζουν χωρίς ντροπή τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη να καταγράφει, δήθεν, διαφορές ακόμη και των 15 μονάδων και να φλερτάρει με την αυτοδυναμία. 

Όπως γράφτηκε παραπάνω οι δημοσκόποι της διαπλοκής οδεύουν σε πραγματικό «Βατερλό». Ήλπιζαν πως οι εθνικές εκλογές θα διεξάγονταν ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές. Ο λόγος; Αν η διαφορά ανάμεσα στη ΝΔ και στον ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές επιβεβαιώσει την κοινή λογική και εκείνους που κάνουν λόγο για μικρή απόσταση που χωρίζει τα ποσοστά των δύο κομμάτων (ας μην ξεχνά κανείς πως η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ακόμη χαμηλά), αυτόματα οι εταιρείες δημοσκοπήσεων θα αντιμετωπίσουν την μεγαλύτερη κρίση αξιοπιστίας της ιστορίας τους, η οποία θα επιφέρει στη συνέχεια και ενόψει των εκλογών τα αντίθετα αποτελέσματα για το χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό του χθες. 

Το κυριότερο, όμως, είναι πως θα ανατραπεί πλήρως ο σχεδιασμός που έχουν κάνει. Οι ευρωεκλογές δεν είναι δημοσκόπηση. Οι ευρωεκλογές είναι εκλογές. Αν η διαφορά ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στη ΝΔ είναι μικρή, είναι δύο, τρείς, τέσσερις, ακόμη και πέντε μονάδες ή αν τα δύο κόμματα είναι ισόπαλα ή αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτος, οι δημοσκόποι δεν θα τολμήσουν να εμφανίζουν ξανά έρευνες με τις εξωπραγματικές διαφορές των 11, των 15 ή των 17 μονάδων υπέρ της Νέας Δημοκρατίας στον δρόμο για τις εθνικές εκλογές. 

Ας περιγράψουμε σε μία πρόταση τι θα συμβεί: Θα περιμένουν να ανοίξει η γη για να τους καταπιεί. Και ενώ τώρα επιχειρούν αν δημιουργήσουν κλίμα, αυτή η δυνατότητα θα τους έχει αφαιρεθεί εν όψει των εθνικών εκλογών. Όπότε θα έχουν δύο επιλογές: Ή να αποσυρθούν ή, επιτέλους, να διενεργήσουν αξιόπιστες δημοσκοπήσεις, αφού πρώτα ομολογήσουν πως κορόιδευαν τον ελληνικό λαό, χωρίς να επικαλούνται την αδυναμία της μεθοδολογίας τους να παράγει αξιόπιστα αποτελέσματα.

Για τους ίδιους λόγους, η ΝΔ πίεζε εξαρχής την κυβέρνηση για πρόωρη προσφυγή στην κάλπη. Μόλις αντιλήφθηκε η ηγεσία της πως για πρώτη φορά από την εποχή της επιβολής της μνημονιακής στρατηγικής στην Ελλάδα η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα θα είναι η πρώτη που θα εξαντλήσει την τετραετία επαναφέροντας την πολιτική ομαλότητα στη χώρα, τότε βγήκε ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, Άδωνις Γεωργιάδης και έβαλε τον πήχη στις 3,5 μονάδες. 

Γνωρίζουν στη ΝΔ πολύ καλά, όσο και αν προσπαθούν να καλλιεργήσουν κλίμα, πως η αυτοδυναμία είναι όνειρο θερινής νυκτός. Ξέρουν πως ακόμη και αν η ΝΔ θα είναι πρώτη δεν θα της φτάνει ούτε το ΚΙΝΑΛ (αν τελικά μπει στη Βουλή) για να σχηματιστεί κυβέρνηση. 

Γνωρίζουν στη ΝΔ πως από την επομένη των ευρωεκλογών, εφόσον δεν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις, θα καλλιεργηθεί κλίμα εσωστρέφειας στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και θα εκδηλωθούν τάσεις αμφισβήτησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ ήδη οι δελφίνοι Άδωνις Γεωργιάδης και Νίκος Δένδιας (και όχι μόνο αυτοί) ετοιμάζονται να συγκρουστούν για την ηγεσία. 

Τότε οι δημοσκόποι δεν θα μπορούν να σώσουν την κατάσταση στο δρόμο για τις εθνικές εκλογές. Θα έχουν ήδη εκτεθεί. Ποια θα είναι η συνέχεια; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πάει στο σπίτι του ηττημένος και οι δημοσκόποι στο δικό τους δοκιμάζοντας τη χλεύη του λαού. 

(ΠΗΓΗ: http://www.periodista.gr/)