Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές: Τρία καθοριστικά διλήμματα και οι πιθανές απαντήσεις τους (του Χρ.Βερναρδάκη)

Υπάρχουν τρία μεγάλα διλήμματα που απασχολούν τον ΣΥΡΙΖΑ, από τη συγκρότηση του εναίου κόμματος εδώ και ένα χρόνο έως και σήμερα, λίγες ημέρες μετά το τεστ των ευρωεκλογών και των δημοτικών/περιφερειακών εκλογών. Θα προσπαθήσω να τα απαντήσω όσο το δυνατόν πιο καθαρά. Δεν ξεκινώ κατ’ανάγκην από το σημαντικότερο, υπογραμμίζω όμως ότι και τα τρία έχουν μεγάλη μεταξύ τους συσχέτιση και αλληλεξάρτηση.

Δίλημμα Νο 1: Επιασε ο ΣΥΡΙΖΑ «ταβάνι» στην ευρωεκλογές ή όχι;

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι εξόχως κρίσιμη, γιατί συνεπάγεται μια αντίστοιχη εκλογική στρατηγική (βεβαίως, πολλές φορές  η «απάντηση» προϋπάρχει και «χρησιμοποιεί» τα στοιχεία κατά το δοκούν. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία).

Αν κάποιος απαντήσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έπιασε «ταβάνι» μπορεί να δικαιολογήσει εύκολα μια στρατηγική «προσέλκυσης» μετριοπαθών ψηφοφόρων, επομένως μια προγραμματική μετακίνηση προς το «ρεαλισμό». Αν συμβεί αυτό τότε διαμορφώνεται μια οιονεί ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα πλαίσιο ελεγχόμενης συναίνεσης με το κεντρικό πολιτικό σύστημα. Αυτή η αλυσίδα σκεπτικού αποτελεί σήμερα την κεντρική ερμηνευτική και πολιτική διαχείριση του εκλογικού αποτελέσματος που προβάλλει το «σύστημα διακυβέρνησης». Κεντρική στρατηγική του είναι να «σύρει» τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια τυπικά εκλογικίστικη στρατηγική, και εφόσον το καταφέρει, να εκμεταλλευτεί τις επιπτώσεις που θα έχει κάτι τέτοιο στο πρόγραμμα, την ιδεολογία και τη δομή του κόμματος προς όφελός του.

Το «σύστημα διακυβέρνησης» γνωρίζει κάτι που πολλές φορές και στο εσωτερικό ακόμα του ΣΥΡΙΖΑ υποτιμάται, ή αγνοείται. Η εκλογική έκρηξη του ΣΥΡΙΖΑ το 2012 και η σταθεροποίησή του το 2014 δεν συνέβη γιατί το κόμμα «μετακινήθηκε» προς κάποιο δυνητικό «κέντρο», αλλά για τον ακριβώς αντίθετο λόγο: Ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε να αναδειχτεί σε κυρίαρχο κόμμα όχι γιατί «μετακινήθηκε» προς το κέντρο, αλλά γιατί,  αντίθετα, με την ριζοσπαστική του δύναμη κατάφερε να «μετακινήσει» το ίδιο το κέντρο προς τα αριστερά.

Επιβάλλεται λοιπόν για το σύστημα να πιέσει τον ΣΥΡΙΖΑ στην ακριβώς αντίστροφη κίνηση. Να μετακινηθεί ο ίδιος προς το «κέντρο», γιατί αν δεν γίνει αυτό θα μετακινείται το «κέντρο» όλο και πιο αριστερά και το συγκρότημα εξουσίας θα χάνει και κοινωνικές προσβάσεις, αλλά και παραδοσιακές «τάξεις-στηρίγματα» που πάντοτε διέθετε (μεσαοστικά και μικροαστικά στρώματα).

Ο ΣΥΡΙΖΑ για να έχει στις σημερινές συνθήκες μια επιτυχημένη εκλογική και νικηφόρα στρατηγική οφείλει να κάνει το αντίθετο από αυτό που «σκέφτονται» οι οργανικοί διανοούμενοι του συστήματος. Καταρχήν πρέπει να γνωρίζει ότι το εύρος της εκλογικής του επιρροής βρίσκεται σήμερα, ακόμα, σε τροχιά ανόδου. Δεν έπιασε δηλαδή «ταβάνι». Οι ευρωεκλογές έδειξαν, πρώτον, τη σταθεροποίηση σε υψηλά ποσοστά της εκλογικής του δύναμης και, δεύτερον, τη σταθεροποίηση και εμβάθυνση της κοινωνικής διαστρωμάτωσης της ψήφου του. Και μάλιστα σε τύπο εκλογών β’τάξεως, δηλαδή σε εκλογές χωρίς διακύβευμα κυβέρνησης. Επομένως, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να σταθεροποιήσει και να εμβαθύνει την εκλογική γεωγραφία που σήμερα καταγράφει, και η οποία είναι μια εκλογική συμμαχία των μισθωτών και άνεργων στρωμάτων με τα μεσαία και μικροαστικά στρώματα που έχουν φτωχοποιηθεί. Είναι πολύ πιο εύκολο για τον ΣΥΡΙΖΑ να διευρύνει αυτήν την εκλογική κοινωνική συμμαχία και να της δώσει σαφές προγραμματικό και ιδεολογικό στίγμα, γιατί ξεκινά από θέση μεγάλης υπεροχής. Αντίθετα, με δεδομένες τις συνθήκες της έντονης ταξικής και ιδεολογικής πόλωσης που επικρατούν σήμερα στη χώρα, είναι εντελώς αδύνατον να αποκτήσει αξιόλογα εκλογικά ακροατήρια στα αστικά στρώματα, και πολύ δύσκολο να διευρύνει θεαματικά τις προσβάσεις του στα μεσοαστικά στρώματα. Επομένως, ο τρόπος για να κερδίσει τις εκλογές και να αυξήσει την εκλογική του δύναμη είναι να ενισχύσει τα ριζοσπαστικά και ανατρεπτικά του χαρακτηριστικά και να τα μορφοποιήσει σε ένα σαφές πολιτικό πρόγραμμα ανατροπής υπέρ των λαϊκών τάξεων.

Το συμπέρασμα των ευρωεκλογών είναι κατά τη γνώμη μου καθαρό. Δεδομένου ότι οι οικονομικές – κοινωνικές συνθήκες που δημιούργησε το Μνημόνιο όχι μόνο δεν έχουν αλλάξει προς το καλύτερο αλλά έχουν επιταθεί, η δέουσα στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να κερδίσει τη μεγάλη πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία δεν είναι να «κινηθεί» προς το «κέντρο», αλλά αντίθετα να παραμείνει προσηλωμένος στο πολιτικό του σχέδιο για μια μεγάλη ανατροπή των δεδομένων και να λειτουργήσει ως «κόμμα-μαγνήτης», ριζοσπαστικοποιώντας «κεντρώες» ή «κεντροαριστερές» ομάδες. Να μετακινήσει δηλαδή ολόκληρο το κέντρο βάρους του κομματικού συστήματος προς τα αριστερά, με άξονα ένα «καθαρό» πρόγραμμα, ταυτόχρονα, ανατρεπτικό και εφικτό.

Δίλημμα Νο 2:  Τι είναι όμως πιο συγκεκριμένα αυτό το «πρόγραμμα»; Πώς μπορεί να υπάρξει αυτή η σύνθεση «ανατρεπτικότητας» και «εφικτότητας» στις σημερινές συνθήκες;

Για να απαντηθεί το ερώτημα αυτό πρέπει να υπάρξει μια σοβαρή υπέρβαση του διλήμματος που ταλανίζει το σύνολο της Αριστεράς, προφανώς και τον ΣΥΡΙΖΑ: χρειάζεται κυβερνητικό πρόγραμμα, ναι ή όχι, και αν ναι τι είδους πρόγραμμα είναι αυτό, αν όχι με τι μπορεί να αντικατασταθεί; Στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, και γενικότερα στην κουλτούρα της Αριστεράς, συγκροτούνται πάνω στο ζήτημα αυτό –προφανώς με παραλλαγές και «πολυφωνίες»– δύο γενικές κουλτούρες.

Η πρώτη θεωρεί ότι το «πρόγραμμα» εξ’ορισμού σχεδόν αποτελεί μια «τεχνοκρατική» και «κυβερνητικίστικη» αντίληψη. Κατ’αυτήν, πρόγραμμα είναι τα κοινωνικά και κινηματικά αιτήματα, και κάθε άλλη προσέγγιση συνιστά «δεξιό ολίσθημα». Η αντίληψη αυτή είναι αρχαϊκή. Τείνει να υποτιμά καταρχήν το ρόλο του κόμματος ως «συλλογικού διανοούμενου των μαζών». Το κόμμα δεν είναι ένας απλός «μεταφραστής» ή «διαμεσολαβητής» των επιμέρους κοινωνικών αιτημάτων στο πολιτικό επίπεδο. Το κόμμα είναι ο οργανισμός που ενοποιεί και ολοκληρώνει τα επιμέρους αιτήματα σε πολιτικό πρόγραμμα, δηλαδή εναρμονίζει τις επιμέρους στοχεύσεις, ιεραρχεί προτεραιότητες στο χρόνο και στο χώρο, δημιουργεί εναλλακτικούς δρόμους ώστε να φτάσει στην υλοποίησή τους. Κι’αυτό γιατί «πρόγραμμα» σημαίνει ουσιαστικά διαδικασία συγκρότησης και εμβάθυνσης κοινωνικών συμμαχιών. Απαιτεί επομένως, συγκεκριμένες και «βαριές» ενδεχομένως γνώσεις για τις κοινωνικές διαστρωματώσεις, συγκεκριμένες ιδέες, αποτελεσματικότητα στην υλοποίηση, κουλτούρα διαχείρισης εργαλείων, κατάλληλο στελεχιακό δυναμικό και πολλά άλλα.

Η δεύτερη κουλτούρα εμφορείται θα έλεγε κανείς από την ακριβώς αντίθετη λογική. Το «πρόγραμμα» θεωρείται μεν απαραίτητο, αλλά εκλαμβάνεται ως ένα άθροισμα «κοστολογημένων» και «ρεαλιστικών» μέτρων. Στην αντίληψη αυτή κινδυνεύει πολλές φορές  να χαθεί το «μείζον» στρατηγικό διακύβευμα, ενώ η ανάγκη να ενσωματωθεί πλήρης και ισχυρή γνώση στη συγκρότηση του «προγράμματος» οδηγεί πολλές φορές στην υιοθέτηση μεθοδολογιών και ερωτημάτων του αντιπάλου. Στην ανάγκη να αναζητηθούν πρωτότυπες και έξυπνες λύσεις, υποβιβάζεται ο ρόλος του κόμματος και των κοινωνικών αιτημάτων / κινημάτων, επειδή θεωρούνται «κλασικής» ή παραδοσιακής αντίληψης. Η δεύτερη αυτή κουλτούρα είναι εκ διαμέτρου φαινομενικά αντίθετη από την πρώτη, ωστόσο μοιάζει πολύ μαζί της. Το «πρόγραμμα» θεωρείται γραμμικό άθροισμα παρεμβάσεων ή στόχων. Δεν συνδέεται με το ζήτημα των κοινωνικών συμμαχιών, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην πρώτη κουλτούρα. Στην αντίληψη αυτή δεν είναι παρούσες οι κοινωνικές συμμαχίες, αλλά μόνον οι πολιτικές συμμαχίες, οι οποίες όμως εκτρέπονται εύκολα σε εκλογικισμό και τακτικισμό.

Σε ένα κόμμα όμως όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το πρόβλημα δεν είναι οι διαφορετικές κουλτούρες ή απόψεις. Το μεγάλο πρόβλημα του «κόμματος» δεν είναι οι διαφορές, αλλά η «πολιτικοποίηση» των διαφορών. Η σαφής δηλαδή συναίσθηση και της συμφωνίας και της διαφωνίας, οι ακριβείς εννοιολογήσεις που πιθανόν υποκρύπτονται. Με άλλα λόγια, το πρόβλημα σήμερα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι άλλοι μεν συμφωνούν διαφωνώντας και άλλοι διαφωνούν συμφωνώντας. Αλλά σοβαρή σύνθεση και επομένως στρατηγική και τακτική δεν παράγεται υπό αυτές τις συνθήκες.

Ας διευκρινίσουμε λοιπόν ορισμένα απλά ζητήματα, με την ελπίδα να αναπροσαρμοστεί η συζήτηση. «Πρόγραμμα» δεν υπάρχει χωρίς την υλική δράση των μαζών. Επομένως τα κοινωνικά αιτήματα είναι παρόντα και οι κοινωνικές δυναμικές απαραίτητες. «Πρόγραμμα» δεν είναι ένα άθροισμα παρεμβάσεων και προτάσεων, πρόγραμμα είναι η υλική αποτύπωση των κοινωνικών συμμαχιών που εκφράζει ένα κόμμα. Χωρίς αυτή τη άμεση σχέση πολύ απλά είτε δεν υπάρχει οργανισμός είτε μεταβάλλεται σε ένα άμορφο σχήμα. Π.χ. δεν είναι δυνατόν μια Κυβέρνηση της Αριστεράς (που στηρίζεται στην κοινωνική συμμαχία των λαϊκών και μεσαίων τάξεων) να μην «κόψει το λαιμό» της για να αυξήσει τον κατώτατο μισθό και την κατώτατη σύνταξη, ανεξαρτήτως αν είναι «κοστολογημένο» ή όχι και ανεξαρτήτως αν θα έχει άλλου είδους κόστος ή όχι. Είναι άλλο πράγμα – και επιβάλλεται – να βρεις μεθοδολογικά και γνωστικά εργαλεία ώστε να μπορείς να εφαρμόζεις καλύτερα τις πολιτικές σου και άλλο πράγμα να μην τις εφαρμόζεις γιατί δεν βρήκες ακόμα τα κατάλληλα εργαλεία ή τις «συνθήκες».

Βεβαίως, επίσης, «πρόγραμμα» είναι και μια συνεκτική δομή μέτρων και αποφάσεων, ιεραρχημένων ανάλογα με τις κοινωνικές ανάγκες και «απλωμένων» στο χρόνο, ανάλογα με τη δυνατότητα άμεσης εφαρμογής τους. Το συμπέρασμα είναι σχετικά απλό. Το κυβερνητικό «πρόγραμμα» του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να έχει δύο στοιχεία, άρρηκτα όμως μεταξύ τους: ανατρεπτικότητα και εφικτότητα, εφικτότητα και ανατρεπτικότητα. Οχι το ένα χωρίς το άλλο. Δεν μπορείς να έχεις ανατρεπτικότητα χωρίς εφικτότητα (διότι δεν θα απαντάς στις κοινωνικές σου δυνάμεις και στα άμεσα προβλήματά τους, άρα θα καταρρεύσεις), αλλά, επίσης, δεν μπορείς να έχεις εφικτότητα χωρίς ανατρεπτικότητα (διότι τότε καθίστασαι ένας «διαχειριστής», ένας φορέας άνευ χρησιμότητας για τις κοινωνικές δυνάμεις που εκπροσωπείς).

Δίλημμα Νο 3: Και τι θα γίνει με την ανάγκη διαμόρφωσης «πολιτικών συμμαχιών»;

Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πορευτεί «μόνος του» στο κομματικό σύστημα; Δεν έχει αυτονόητα ανάγκη από πολιτικές συμμαχίες;

Στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ το ζήτημα αυτό απαντάται με δύο τρόπους, ή καλύτερα με δύο παραλλαγές. Η πρώτη παραλλαγή είναι η «στενότερη». Κατ’αυτήν χρειάζεται μια πολιτική συμμαχία, ένα «μέτωπο» των κομμάτων της Αριστεράς, δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η δεύτερη παραλλαγή είναι η «πλατύτερη». Κατ’αυτήν χρειάζεται μια συμπόρευση που ξεκινά από την «αριστερή σοσιαλδημοκρατία» και φτάνει μέχρι την άκρα αριστερά.  Φαινομενικώς η διαφορά τους είναι διαφορά εύρους. Ωστόσο και στις δύο παραλλαγές έχω τη γνώμη ότι γίνονται σημαντικές «αφαιρέσεις».

Η πρώτη προσέγγιση αυτή είναι μεν θεωρητικώς σωστή, αλλά πρακτικώς ανέφικτη και αναποτελεσματική. Είναι σωστή η ιδέα μιας συμπόρευσης της αριστεράς, όμως η υλική πραγματικότητα είναι διαφορετική. Το ΚΚΕ ως ηγετική ομάδα και ως ιστορική γραφειοκρατία, για λόγους που δεν είναι της ώρας αλλά που κάποτε πρέπει να συζητηθούν πολύ σοβαρά, αποτελεί οργανικό τμήμα του πολιτικού συστήματος. Συνειδητά και συνεκτικά αφίσταται κάθε ιδέας και κάθε δράσης μετωπικής ρήξης με το σύστημα. Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι σαφώς πολύ πιο σύμμαχες δυνάμεις, αλλά ακόμα – δυστυχώς – ισχνές στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Επομένως, η παραλλαγή αυτή δεν απαντά εμπράκτως στην ανάγκη πολιτικών συμμαχιών.

Η δεύτερη παραλλαγή είναι σαφώς πιο «κοντά» στην πραγματικότητα των υλικών πολιτικών συσχετισμών, όμως απαντά στο πρόβλημα πολλές φορές με όρους «τακτικής».  Εϊναι προφανής, π.χ, η ανάγκη πολιτικής συμμαχίας με την «αριστερή σοσιαλδημοκρατία», όμως όρος για να συμβεί κάτι τέτοιο είναι να βαθαίνει ολοένα και περισσότερο το ρήγμα στο εσωτερικό της ευρύτερης «σοσιαλδημοκρατίας» ή της «κεντροαριστεράς». Να διαχωρίζεται δηλαδή η «αριστερή σοσιαλδημοκρατία» από την καθεστωτική πολιτική ελίτ και από τη σοσιαλφιλελεύθερη ηγεσία. Και ο τρόπος για να βαθαίνει το ρήγμα δεν είναι τόσο μια κεντρική πολιτική συμπόρευση κάποιων προσώπων με τον ΣΥΡΙΖΑ (χρήσιμο οπωσδήποτε, αλλά όχι αρκετό) όσο η συγκρότηση της «αριστερής σοσιαλδημοκρατίας» σε ένα διακριτό πολιτικό χώρο που θα λειτουργεί συμμαχικά με τον ΣΥΡΙΖΑ και θα λειτουργεί αποτρεπτικά στις απόπειρες συγκρότησης ή ενοποίησης ή ανασύνταξης του χώρου αυτού. Το ίδιο πράγμα θα έπρεπε ο ΣΥΡΙΖΑ να «πριμοδοτήσει» ακόμα και στο χώρο της «κεντροδεξιάς». Να υποβοηθήσει δηλαδή τη συγκρότηση «σχημάτων» που θα αφαιρούν πολιτική και κομματική νομιμοποίηση από τη ΝΔ και την ακροδεξιά και θα αποτελούν δυνητικούς συμμάχους, έστω και «μιας χρήσης» (π.χ. στη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων ή στην αποτροπή της ιδιωτικοποίησης των παραλιών ή του νερού, κλπ).

Ας θυμηθούμε ότι το «σύστημα» τέσσερα χρόνια τώρα «φυτεύει» πολιτικά κόμματα «δεξιά» και «αριστερά», μόνο και μόνο για να αφαιρέσει «αέρα» από τον ΣΥΡΙΖΑ και να αυξάνει την πολιτική του «απομόνωση». Εχει έρθει η ώρα ο ΣΥΡΙΖΑ να τους «γυρίσει» το παιχνίδι.

Ομως, ας μην το ξεχνάμε στιγμή: των πολιτικών συμμαχιών προηγούνται πάντοτε οι κοινωνικές συμμαχίες. Και εκεί η ένταση της δουλειάς του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή τη στιγμή απολύτως επείγουσα.

(ΠΗΓΗ: http://rednotebook.gr/)

Α.Τζιτζικώστας: «Δεν χαρίζω σε κανέναν τη νίκη – Ο χάρτης της Κ. Μακεδονίας ειναι λευκός»

«Δεν τη χαρίζω σε κανέναν τη νίκη, παρά μόνο στους πολίτες της Κεντρικής Μακεδονίας που τόλμησαν. Ο χάρτης της Κ. Μακεδονίας είναι λευκός», τόνισε ο νέος Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολος Τζιτζικώστας, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν η ΝΔ μπορεί να ισχυρίζεται ότι κέρδισε την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Ο νέος Περιφερειάρχης υπογράμμισε σε συνάντηση που είχε με δημοσιογράφους ότι για την εκλογή του δέχτηκε τα συγχαρητήρια όλων, ανάμεσά τους και ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, αλλά όπως υποστήριξε δεν έγινε το ίδιο από τον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά και τον ανθυποψήφιό του στην εκλογική μάχη, Γιάννη Ιωαννίδη.

Τέλος, ο Απόστολος Τζιτζικώστας, υπογράμμισε ότι η κομματική του ταυτότητα είναι εδώ και καιρό στο συρτάρι, σημειώνοντας ότι η παράταξή του είναι ανεξάρτητη και καθαρά αυτοδιοικητική και υποστήριξε ότι θα κάνει ότι μπορεί, προκειμένου να «διορθώσει τα λάθη» της προηγούμενης διοίκησης.

(ΠΗΓΗ: http://www.neaellada.gr/)

Η ηγεμονία της Γερμανίας στην Ευρωπη κάνει τον Γάλλο ακροδεξιό!

Η μεταβολή του Χάρτη των ευρωεκλογων της Γαλλίας από το 2009 έως το 2014  δεν αφήνει καμιά πιθανότητα παρερμηνείας. Απο τα δεξιά κινήθηκε στα ακροδεξιά. Η ηγεμονία της Γερμανίας στην Ευρωπη κάνει τον Γάλλο ακροδεξιό!

Πλέον γύρω μας οι αντιευρωπαϊκές συνειδήσεις φτιάχνονται από μόνες τους. Η Γερμάνια συνεχίζει ακάθεκτη και η Ενωμένη Ευρωπη έχει πάρει τον δρόμο χωρίς επιστροφή.

Ετοιμαστείτε!

(ΠΗΓΗ: http://papaioannou-giannis.net/)

Στην ελεεινή συμμορία του Σουλτς, του παΣΟΚ και των λοιπών ευρωσοσιαλΗστών το Ποτάμι

Στη λεγόμενη "Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών" ως ανεξάρτητοι θα ενταχθούν οι δύο ευρωβουλευτές που εξέλεξε «Το Ποτάμι», όπως αποφασίστηκε μετά τη συνάντηση των 42 υποψήφιων ευρωβουλευτών του κόμματος με τον Σταύρο Θεοδωράκη.

 

Όπως διευκρινίζεται δεν θα υπάρξει ένταξη στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό κόμμα και αναλυτικές ανακοινώσεις θα γίνουν μετά και την επίσημη ανακοίνωση του εκλογικού αποτελέσματος και την ανακήρυξη των ονομάτων των ευρωβουλευτών. 

 

Περιμένεις να δεις κι άλλα, κορόιδο-ψηφοφόρε, για να καταλάβεις επιτέλους ότι η ψήφος σου στο Ποτάμι ΔΕΝ ΠΡΕΣΒΕΥΕΙ οτιδήποτε "αντισυστημικό" ή πολιτιάν "νέο", αλλά ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚΙΚΟΥ ΣΚΟΥΠΙΔΑΡΙΟΥ;

Πάγκαλε, Αλ Σάλεχ και Άδωνι, υλοποιήστε τις "υποσχέσεις" σας για το αν έβγαινε πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ

Όλες οι παραπάνω δηλώσεις είναι πρόσφατες, προεκλογικές!

Περιμένουμε τον Πάγκαλο να φύγει από την χώρα, την Αλ Σάλεχ να μεταναστεύσει στο Παρίσι (αφού ατύχησε στην σταυροδοσία και δεν πάει Βρυξέλλες), και βέβαια τον Γεωργιάδη να παραιτηθεί!

Περιμένουμε εντός τη ημέρας, κύριοι και κυρίες!

(ΠΗΓΗ: http://anemosantistasis.blogspot.gr/)

Προαναγγελία για «ανοιχτό συνέδριο διεύρυνσης» προς τα μικρά αντιμνημονιακά κόμματα από τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Έπειτα από τις μεγάλες απώλειες που υπέστησαν, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες συζητούν την επόμενη μέρα, με τον Πάνο Καμμένο να προαναγγέλλει «ανοιχτό συνέδριο διεύρυνσης» - Στόχος η ενότητα των «αντιμνημονιακών πατριωτικών δυνάμεων»

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες στις ευρωεκλογές αυτές έχασαν πάνω από τις μισές δυνάμεις που είχαν καταγράψει τον Ιούνιο του 2012. Ειδικότερα, με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα συγκεντρώνουν το 3,45% των ψήφων, χάνοντας 4,05% των δυνάμεών τους από τον Ιούνιο του 2012, όταν είχαν συγκεντρώσει 7,51%.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΜΠΕ, την Τετάρτη θα συνεδριάσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος υπό τον Πάνο Καμμένο, προκειμένου να συζητήσει το εκλογικό αποτέλεσμα, ενώ στη συνέχεια θα συνεδριάσει το Εκτελεστικό Γραφείο. Ο κ. Καμμένος, μιλώντας στο πρακτορείο, εξέφρασε τον προβληματισμό του για τις απώλειες που είχε το κόμμα του και τόνισε ότι θα πραγματοποιήσει ένα «ανοιχτό συνέδριο διεύρυνσης» με στόχο την ενότητα των «αντιμνημονιακών πατριωτικών δυνάμεων».

Σύμφωνα με τον κ. Καμμένο, στόχος είναι η συνεργασία με τα μικρά αντιμνημονιακά κόμματα τα οποία «δεν ασκούν επιρροή με τα ποσοστά που έλαβαν, αλλά αθροιστικά, αποτελούν σοβαρή πολιτική δύναμη». Παράλληλα, εκτίμησε ότι το κόμμα του έχασε σε σχέση με τις εκλογές του Ιουνίου του 2012, περί τις 200.000 ψήφους, «ενώ αθροιστικά τα μικρά κόμματα έλαβαν 450.000 ψήφους».

Χαρακτήρισε πάντως επιτυχία για τους Ανεξάρτητους Έλληνες την εκλογή του κ. Γαληνού (γραμματέα των Ανεξάρτητων Ελλήνων) στον δήμο Μυτιλήνης, την εκλογή του στελέχους των ΑΝΕΛ κ. Πλακεντά ως αντιπεριφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας, καθώς και την εκλογή του περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων κ. Γαλιατσάτου, τον οποίο στήριξε και το κόμμα του.

Ο κ. Καμμένος εκτίμησε ότι το κόμμα του έχασε ψήφους οι οποίες μετακινήθηκαν προς τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Χρυσή Αυγή, αλλά και στα μικρά κόμματα, όπως το ΕΠΑΜ, η Ένωση για την Πατρίδα και το Λαό, και είπε ότι «στο συνέδριο θα καλέσουμε όλα αυτά τα κόμματα, να συνεργαστούν με τους Ανεξάρτητους Έλληνες». Συνέδριο, το οποίο πιθανότατα θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Είπε επίσης, ότι σημαίνοντα ρόλο για το συνέδριο θα έχουν η βουλευτής του κόμματος Ραχήλ Μακρή και ο συνεργαζόμενος Παναγιώτης Σγουρίδης, ο οποίος προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ και θα αναλάβει καθήκοντα συνομιλητή με άλλους φορείς.

Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΜΠΕ, ο κ. Καμμένος θα προχωρήσει σε γενναία αναδιάρθρωση του κόμματος, ενώ ξεκίνησε ήδη από το δικό του περιβάλλον, αφού ζήτησε τις παραιτήσεις στενών συνεργατών του, όπως ο διευθυντής του πολιτικού του γραφείου, ο διευθυντής των οικονομικών υπηρεσιών, κλπ. Εξάλλου, βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων, που μίλησε στο πρακτορείο ειδήσεων είπε ότι θα πρέπει «να συζητηθούν όλα, και κυρίως τα λάθη και οι παραλείψεις όλων μας, αρχίζοντας από εμάς και φτάνοντας μέχρι την ηγεσία».

Σύμφωνα με εκτιμήσεις βουλευτών, πάντως, δεν τίθεται για την ώρα θέματα ηγεσίας -ανοιχτά τουλάχιστον- αλλά ήδη υπάρχει προβληματισμός για την περαιτέρω πορεία.

 

(ΠΗΓΗ: http://www.thepressproject.gr/)

Σε αυτές τις εκλογές η Ελλάδα έχασε τη Θράκη...!

Η "πύρρειος νίκη" των πολιτικών, έφερε μία εθνική ήττα 

Εγκατέλειψε τη Θράκη για... μιά χούφτα ψήφους!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Η μόνη έκφραση που ταιριάζει στην χώρα και στους πολίτες που ζούνε σε αυτήν και από αυτήν, είναι:  Η Ελλάδα της Ντροπής. Σήμερα ξημέρωσε μία πολύ διαφορετική ημέρα για όλους μας. Σήμερα κάποιοι αισθάνονται πολύ όμορφα επειδή δεν καταποντίστηκε το κόμμα που υποστηρίζουν, ή επειδή ανανεώθηκε μέσα από τις στάχτες ο χώρος που πάντοτε εμπιστευόντουσαν. Σήμερα, ίσως κάποιοι να έχουν αρχίσει τους υπολογισμούς για την επόμενη πολιτική – κομματική αναμέτρηση και άλλοι προσθέτοντας και αφαιρώντας «κουκιά» προσπαθούν να βγάλουν συμπεράσματα για το αποτέλεσμα που δεν τους δικαίωσε. Σήμερα, όμως, στη Θράκη επιχαίρουν οι τουρκόφρονες μισθοφόροι, οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και η τουρκική πολιτική που έχει ρίξει το μεγάλο βάρος των ενεργειών της για να κατορθώσει το ακατόρθωτο: να καταλάβει μία ελληνική περιοχή χωρίς να ρίξει ούτε μία σφαίρα!

Στους σχεδιασμούς αυτής της διόλου φιλικής τουρκικής πολιτικής, ένα πλήθος από παράγοντες, πράξεις και παραλείψεις των κυβερνήσεων των Αθηνών, λειτούργησαν καταλυτικά, για να μπορέσει η Τουρκία να κάνει το πρώτο ουσιαστικό βήμα και να θέσει τα θεμέλια ενός πυρήνα αλυτρωτικού τουρκισμού. Σήμερα η Θράκη πενθεί όχι επειδή ένα μεγάλο ποσοστό (περίπου 45%) των κατοίκων της αρνήθηκε να συμμετέχει στην διαδικασία των εκλογών προκειμένου να υπερασπίσει αυτή την ακριτική γωνιά από επικείμενες διόλου ευχάριστες καταστάσεις, αλλά επειδή υπήρξε μία πρωτοφανής απάθεια και άτυπη συνέργεια ελληνικών κομμάτων εις βάρος των εθνικών συμφερόντων, ενάντια στα αυτονόητα περί υπεράσπισης της πατρίδας.

Το αποτέλεσμα των ευρω-εκλογών «γέννησε» ένα κόμμα – τέρας, που με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας» προσδοκά να γίνει από τούδε και στο εξής ο κύριος πολιορκητικός κριός του Ελληνισμού και της Ελληνικότητας της Θράκης. Το κόμμα αυτό, με καθαρά ανθελληνική φύση και καταστατική λειτουργία που ξεπερνά την λέξη "επικίνδυνο" δεν κατόρθωσε φυσικά να εκλέξει "εκπρόσωπο" στην Ευρωβουλή και ούτε έλπιζε πως θα το κατορθώσει (συγκέντρωσε ένα ποσοστό ψήφων 12,29% επί του συνόλου των ψήφων της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης). Το "κόμμα" αυτό δημιουργήθηκε για να γίνει η επίσημη βάση ανθελληνικών δραστηριοτήτων μέσα στο ελληνικό έδαφος από την πλευρά της Τουρκίας. Δημιουργήθηκε για να λειτουργήσει ως "ωρολογιακή βόμβα" εις βάρος της χώρας...

Η δράση αυτού του μορφώματος ξεκίνησε πολύ πριν κλείσουν οι κάλπες της 25ης Μαΐου του 2014. Ξεκίνησε από τον τούρκο πράκτορα Αχμέτ Σαδίκ (του οποίου η οικογένεια απολαμβάνει ιδιαίτερα προνόμια από τις τουρκικές κυβερνήσεις, μετά τον θάνατό του από τροχαίο ατύχημα) όμως η ολική επαναφορά του έγινε όταν τα κομματικά συμφέροντα και η ματαιοδοξία πολιτικών αρχηγών κομμάτων (ελληνικών και όχι της Τουρκίας) αποδέχθηκαν την μετατροπή της Ελληνικής Θράκης σε χώρο συνδιαλλαγής με το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής (δηλαδή με την Τουρκία) στον απελπισμένο αγώνα της εξασφάλισης ψήφων.

Στις δύο συνεχόμενες Κυριακές των εκλογών τα συμπεράσματα που εξήχθησαν ήταν περισσότερο από φρικώδη, για την αναλγησία και την ποταπότητα εκείνων των κομματαρχών και των τοπικών τους ανδρείκελων, οι οποίοι τόλμησαν να συμμετέχουν σε ένα «τούρκικο παζάρι».

Ο μεγάλος κερδισμένος από αυτή την ντροπιαστική συναλλαγή ήταν το κόμμα των τουρκοφρόνων (Γκρίζων Λύκων), οι οποίοι δήλωσαν την παρουσία τους μέσα από μία απίστευτη συσπείρωση των μουσουλμάνων, η οποία επετεύχθη μέσα από μία σειρά διαδικασιών που είναι ντροπιαστικές για το Ελληνικό κράτος, αφού δόθηκε άτυπη άδεια σε ένα πλήθος τούρκων πρακτόρων να κυκλοφορούν μέρα και νύχτα σε μουσουλμανικά χωριά, άλλοτε μοιράζοντας χρήματα, άλλοτε εκβιάζοντας για επιστροφή δανεικών ή και δανείων (από τη Ziraat Bank) και άλλοτε χρησιμοποιώντας την μάσκα της ανθρωπιάς και του καλού μουσουλμάνου που ήθελε να βοηθήσει τους συμπάσχοντες «τούρκους αδελφούς» στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν… Η κορύφωση αυτών των τακτικών έγινε με τη βοήθεια των ψευτομουφτήδων και των ιμάμηδων που εργάζονται ως εκπρόσωποί τους, οι οποίοι μετέτρεψαν τα τζαμιά σε προεκλογικά κέντρα του DEB όπου εκφωνούνταν πύρινοι λόγοι κατά της κακιάς Ελλάδας, ενώ δεν έλειψαν και οι έμμεσες απειλές για «τιμωρία από τον Αλλάχ αν δεν ψηφιστούν οι υποψήφιοι «αδελφοί τούρκοι μουσουλμάνοι» που μετείχαν στο ψηφοδέλτιο του DEB. 

Πακτωλός λαθραίων χρημάτων βοήθησε στην ενίσχυση του DEB. Αυτά τα χρήματα έμπαιναν είτε από την Τουρκία (με διπλωματικά αυτοκίνητα) είτε μέσα από τη νότια Βουλγαρία όπου η δράση του Ισλαμικού κόμματος της Βουλγαρίας (πρόκειται για κατασκεύασμα των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών) είναι επίσημη και με την υποστήριξη πολύ μεγάλων χρηματικών κεφαλαίων. Μέσα σε όλα αυτά όμως, προστέθηκαν και μερικές χιλιάδες μεταφερόμενοι από την Τουρκία ψηφοφόροι (ήταν στραβό το κλίμα, το έφαγε και ο γάιδαρος...).

Όλοι αυτοί οι τουρκόφρονες –φυσικά και οι πράκτορες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών- κατόρθωσαν να «οργώσουν» την Θράκη, επειδή εδώ και καιρό και για λόγους εξοικονόμησης χρημάτων η κυβέρνηση των Αθηνών αποφάσισε να αποχωρήσει σιωπηλά από την περιοχή. Υπάρχουν μεγάλες περιοχές χωρίς αστυνομικά τμήματα, επειδή αυτά έκλεισαν ή επειδή υπολειτουργούν λόγω λειψανδρίας αστυνομικών. Αυτή η εγκατάλειψη αλλά και η έντονη δραστηριότητα τουρκικών υπηρεσιών που φάνηκε σαν «αντικατάσταση των Ελληνικών αρχών», έδωσε –και συνεχίζει να δίνει- ένα πολύ αρνητικό μήνυμα στους μουσουλμάνους της Ελληνικής Θράκης. Ένα μήνυμα όμως σαφές από την πλευρά της Τουρκίας που λέει: «Εμείς είμαστε η μοναδική σας ελπίδα. Σε εμάς πρέπει να απευθύνεστε για τα προβλήματά σας για να σας βοηθήσουμε να λυθούν»… Τραγικό, αλλά πέρα για πέρα αληθινό. Και η ευθύνη γι αυτό, ανήκει σε πολύ συγκεκριμένους ανθρώπους, που είτε κατοικούν στην περιοχή, είτε βρίσκονται σε κομματικά γραφεία στην Αθήνα…

Στον αντίποδα, τα Ελληνικά κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ) προσπάθησαν να τραβήξουν το ενδιαφέρον του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, προκειμένου να εξασφαλίσουν την έγκριση και την στήριξή του. Σε αυτή την αγωνιώδη κομματική προσπάθεια (η οποία απείχε παρασάγγας από την οδό των εθνικών συμφερόντων) υπήρξαν αποτελέσματα τραγικά (για τη ΔΗΜΑΡ), αισιόδοξα (για το ΣΥΡΙΖΑ), απελπιστικά (για το ΠΑΣΟΚ) και  υποτιθέμενης νίκης με ποσοστική συντριβή όμως (για τη ΝΔ). Οι δύο μεγάλοι αντίπαλοι, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, γνώρισαν δύο διαφορετικά πρόσωπα του τουρκικού προξενείου, το οποίο έκανε «ταμείο» αλλά και «επενδύσεις». 

Στις δημοτικές εκλογές, στους μη μουσουλμανικούς δήμους, ο ΣΥΡΙΖΑ ένιωσε την πλήρη απογοήτευση και απαξία της Τουρκίας, αφού δεν στηρίχθηκε και σε πολλές περιπτώσεις οι άνθρωποί του στην Θράκη ένιωσαν άβολα, αφού δεν μπορούσαν να συμπληρώσουν τον κατώτατο αριθμό υποψηφίων, λόγω της απαξίωσης των τοπικών χριστιανικών πληθυσμών. Με απλά λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίστηκε από το τουρκικό προξενείο σαν «φαγητό» που αφού «δαγκώθηκε» στη συνέχεια η Τουρκία το «έφτυσε» ως ακατάλληλο για… χρήση.

Ποιος όμως είναι ο υπαίτιος για όλα αυτά; Όταν υπάρχει διαφθορά, φταίει μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα ή εκείνος που τα παίρνει; Όταν υπάρχει πολιτική διαφθορά, ποιος –άραγε- είναι ο περισσότερο διεφθαρμένος; Εκείνος που προσφέρει (ελπίζοντας να ικανοποιηθούν οι όποιες απαιτήσεις του) ή εκείνος που «λαμβάνει»; Είναι προφανές (όσο κι αν προσπαθούν ή προσπαθήσουν οι υπεύθυνοι να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλό τους) πως το «αμάρτημα» βρίσκεται και στις δύο πλευρές. Όταν όμως το "αμάρτημα" είναι ζήτημα εθνικό, τότε όχι μόνο το «αμάρτημα» περιορίζεται στη μία πλευρά, αλλά παύει να λέγεται «αμάρτημα», αφού ισοδυναμεί με πράξη η οποία δεν συνάδει τουλάχιστον με τον πατριωτισμό…

Η ευθύνη, της ύπαρξης του DEB ως κόμμα και της καθόδου του στις Ευρωεκλογές, είναι θεσμική. Και αφορά τόσο την Δικαιοσύνη και τον Άρειο Πάγο που για ακατανόητους λόγους θεώρησε πως το συγκεκριμένο πολιτικό μόρφωμα λειτουργεί ικανοποιώντας τις Συνταγματικές προϋποθέσεις (οι δικαστές δεν είδαν, δεν διάβασαν και δεν άκουσαν ποτέ τις δηλώσεις των εκπροσώπων του, οι οποίες βάλλουν ευθέως κατά της Ελληνικότητας της Θράκης, έχοντας μάλιστα και σημαία της «Ανεξάρτητης Θράκης») και ως εκ τούτου αποτελούν σοβαρό πυρήνα εθνικών προβλημάτων και ταυτόχρονα υπαρκτή απειλή για την εσωτερική ειρήνη αλλά και την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών της Θράκης. Οι δικαστές, λοιπόν, δεν είδαν και… ενέκριναν ως νόμιμο το κόμμα των Γκρίζων Λύκων. 

Όμως (αφού πρώτα «πέταξε την μπάλα») και η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου δεν είδε κανέναν κίνδυνο, παρά τις πληροφορίες των ειδικών κρατικών υπηρεσιών που γνωρίζουν όλα όσα συμβαίνουν στην περιοχή και ενημερώνουν σε καθημερινή βάση τις αρμόδιες προϊστάμενες πολιτικές αρχές (υπουργείο Εξωτερικών, Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και φυσικά το Μέγαρο Μαξίμου και τον ίδιο τον πρωθυπουργό). 

Είναι προφανές πως οι υπολογισμοί (αποκλειστικά κομματικού συμφέροντος) των κυβερνώντων δεν «επέτρεψαν» στο Σαμαρά να αντιληφθεί πως «γεννιέται» ένα τέρας και μία πολύ σοβαρή πηγή εθνικών προβλημάτων στην Ελληνική Θράκη. Προφανώς στις προσθαφαιρέσεις του «πατριώτη» πρωθυπουργού η Θράκη αποτελεί «αναγκαίο κακό» ή «παράπλευρη απώλεια», την οποία ο ίδιος και το κόμμα του θυσιάζουν προκειμένου να υπάρξει ικανοποιητικό αποτέλεσμα το βράδυ των εκλογών. Δυστυχώς, η μαθηματική οξυδέρκεια του Σαμαρά αποδείχθηκε επαρκής, σε αντίθεση όμως με την σοβαρότητά του επί των εθνικών θεμάτων, τα οποία ίσως ο ίδιος πιστεύει ότι θα αντιμετωπίσει επαρκώς μέσω της έναρξης μίας σειράς ελληνοτουρκικών συζητήσεων για το «θέμα της Θράκης». 

Είτε αρέσει, είτε όχι, το βράδυ των εκλογών της 25ης Μαΐου τα κυβερνητικά ψηφοθηρικά «στερητικά σύνδρομα» κατόρθωσαν όχι μόνο να ξεγεννήσουν ένα πολιτικό μόρφωμα – τέρας που θα αποτελέσει τον κύριο πυρήνα των εθνικών προβλημάτων, αλλά κατόρθωσαν το ακατόρθωτο, πέρα από την «πύρρεια νίκη» των συγκυβερνώντων Σαμαρά – Βενιζέλου. Το βράδυ των εκλογών η κυβέρνηση Σαμαρά (...) κατόρθωσε το αδιανόητο... Κατόρθωσε η Ελλάδα να χάσει τη Θράκη, ή, τουλάχιστον, η Ελλάδα να μετατρέψει την Θράκη σε μία χρόνια πληγή για την οποία θα απαιτηθεί πολύς χρόνος και κόπος, όταν κάποια στιγμή υπάρξει κυβέρνηση με ειλικρινή εθνική διάθεση, αλλά και αρκούντος ικανή για να στηρίξει ουσιαστικά την ακριτική αυτή περιοχή...

Η κυβέρνηση και το κόμμα του Σαμαρά μπορεί να χαίρεται και να μετρήσει όσα «κουκιά» θέλει, μέχρι την επόμενη φορά, την επόμενη συμφωνία… Την ίδια χαρά μπορεί να απολαμβάνει και ο συγκυβερνήτης Βαγγέλης Βενιζέλος επειδή τα εκλογικά ποσοστά που εισέπραξε «Η Ελιά» τον διέσωσαν πολιτικά και ίσως από ποινικά προβλήματα. 

Φυσικά μπορεί να επιχαίρει και ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού «το κλείσιμο του ματιού» από την πλευρά της Άγκυρας έγινε αντιληπτό από την Κουμουνδούρου. Μεγάλη χαρά μπορεί να έχει και η Χρυσή Αυγή η οποία βγήκε η μεγάλη κερδισμένη της βραδιάς των εκλογών, της οποίας όμως η μη πολιτική και ορθολογική προσέγγισή της στην περιοχή της Θράκης, «έριξε νερό στον μύλο» του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, και «κατόρθωσε» να γίνει χρηστικότατο εργαλείο από τους πολιτικούς – κυβερνητικούς της αντιπάλους και με μεγάλη ευκολία αλλά και συγχρονισμένα χρησιμοποιήθηκε ως «μπαμπούλας» τόσο προς την πλευρά των Ελλήνων χριστιανών, όσο και προς την πλευρά των Ελλήνων μουσουλμάνων.

Ο Φώτης Κουβέλης και η ΔΗΜΑΡ δεν μπορούν πλέον να χαίρονται. Αφού χρησιμοποιήθηκαν επαρκέστατα από το τουρκικό προξενείο, αν και ήταν διατεθειμένοι να δώσουν "γη και ύδωρ", όντας στα όρια της πολιτικής ανυπαρξίας, δεν κέρδισαν την συμπάθεια και την στήριξη του τούρκου πρόξενου, αφού το πολιτικό τους προϊόν είχε ημερομηνία λήξης και αυτή είχε παρέλθει εδώ και καιρό, με αποτέλεσμα να κατατροπωθούν εκλογικά...

Όλοι αυτοί, άλλωστε, το είχαν δηλώσει προ καιρού, πως για να κυβερνήσουν τη χώρα, είναι διατεθειμένοι να συμμαχήσουν και με τον... διάβολο.

Μάλιστα, αυτοί οι ηθικοί -και όχι μόνο- αυτουργοί ενός εν δυνάμει εθνικού εγκλήματος θα τρέξουν από σήμερα να ρίξουν κροκοδείλια δάκρυα για το έγκλημά τους, προκειμένου να αποποιηθούν -επικοινωνιακά- των ευθυνών τους...

Σε αυτές τις εκλογές, λοιπόν, οι σύγχρονοι Καλιγούλες και Νέρωνες της Ελλάδας, κατόρθωσαν να βάψουν την Ελληνική Θράκη με το χρώμα του γκρι. Και, δυστυχώς, επιβεβαιώνοντας την πολιτική τους παράνοια και την εθνομηδενιστική τους ταυτότητα, χαμογελούν και χαίρονται για τη... νίκη τους, αφού εξασφάλισαν την "δόση" που θα τους διατηρήσει στους μικρούς και μεγάλους θώκους της ό,ποιας εξουσίας τους.

Ο μεγάλος χαμένος της βραδιάς αυτών των εκλογών ήταν, δυστυχώς, η Ελλάδα, η οποία ένιωσε να χάνει ένα από τα παιδιά της, τη Θράκη… Η Ελλάδα που ένιωσε πως αποτελεί στόχο όχι μόνο εκείνων που είναι πέριξ των συνόρων της, αλλά και εκείνων που δηλώνουν ότι την υπηρετούν, ενώ ταυτόχρονα την κομματιάζουν για να επιζήσουν πολιτικά από τις σάρκες της… Σε αυτές τις εκλογές, λοιπόν, συναντήθηκαν η ανευθυνότητα των πολιτών, με την δολιότητα των πολιτικών, και χωρίς καμία αισχύνη πανηγύρισαν μία μεγάλη προδοσία που οφέλησε ορισμένους, αλλά δημιούργησε μία νέα εθνική ντροπή…

(ΠΗΓΗ: http://kostasxan.blogspot.gr/)

Μαύρες πλερέζες στο Μαξίμου: Σε θέσεις μάχης οι δελφίνοι για την αρχηγία - "ΧΑΣΑΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ" το μήνυμα των καραμανλικών

Από την χθεσινή δήλωση του Σαμαρά είναι προφανές ότι στη ΝΔ έχουν καταβληθεί από πανικό. Ο Σαμαράς με το ζόρι ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνηση και το κόμμα του άντεξαν και προσπάθησε να μας πείσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τις εκλογές.

Βεβαίως η προσπάθεια του πρωθυπουργού να παρουσιάσει το μαύρο – άσπρο είναι τουλάχιστον θλιβερή, αφού ο Σαμαράς γνωρίζει ότι το κόμμα του έχασε 7 μονάδες σε σχέση με τις προηγούμενες εθνικές εκλογές και βρίσκεται πίσω κοντά 4 μονάδες από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Άραγε ο Σαμαράς ποια διαφορά θα θεωρούσε ως αποτέλεσμα ήττας για το κόμμα του;

Πώς απαντά ο Σαμαράς στο ερώτημα Τσίπρα πως «αν χθες διεξάγονταν εθνικές εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε 130 έδρες και η ΝΔ 69 έδρες;»

Επειδή όμως στην πολιτική όλοι κρίνονται εκ του αποτελέσματος και όχι εκ των προθέσεων και επειδή ένας ελέφαντας δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από το δάκτυλό του, τα συμπεράσματα της χθεσινής εκλογικής διαδικασίας είναι τα ακόλουθα:

1. Από σήμερα μπήκαμε για τα καλά σε προεκλογική περίοδο με χρονικό ορίζοντα το φθινόπωρο. Τα πράγματα είναι απλά: Ή θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης ή η αντιπολίτευση θα καταθέσει πρόταση μομφής. Με 152 βουλευτές, τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα και τρίτο την Χρυσή Αυγή είναι σχεδόν βέβαιο ότι κανένας πρωθυπουργός και καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να περάσει νομοσχέδια.

2. Με ποια ακριβώς λαϊκή ετυμηγορία θα μπορέσει ο Σαμαράς να διαπραγματευθεί ένα ενδεχόμενο κούρεμα χρέους με τους δανειστές;

Μετά από όλα αυτά είναι βέβαιο ότι ο Σαμαράς θα παίξει το τελευταίο του χαρτί που δεν είναι άλλο από τον ανασχηματισμό. Όχι έναν κλασικό ανασχηματισμό. Ο Σαμαράς θα προχωρήσει σε μια κυβερνητική ανασυγκρότηση καλώντας στην κυβέρνηση και στελέχη από άλλα κόμματα. Θα προσεγγίσει στελέχη που έχουν αποστασιοποιηθεί από το ΠΑΣΟΚ, στελέχη από την ΔΗΜ.ΑΡ. που κρατούν αποστάσεις από το κόμμα του Κουβέλη. Θα προσεγγίσει στελέχη ακόμα και από τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Στόχος του Αντώνη Σαμαρά είναι να δομήσει τη «Νέα Ελλάδα» σε επίπεδο εκτελεστικής εξουσίας. Είναι έτοιμος να προχωρήσει σε διεύρυνση της κυβερνητικής πλειοψηφίας ακόμα και με εξωκοινοβουλευτικές προσωπικότητες κοινής αποδοχής. Ταυτόχρονα αναμένεται να απομακρύνει υπουργούς και στελέχη που προκαλούν απέχθεια και οργή στον ελληνικό λαό αν και υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα με τον υπουργό Οικονομικών για τον οποίο έχει δεσμευτεί ότι πρέπει πρώτα να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις για το χρέος.

Στάση αναμονής από τα κορυφαία στελέχη – Ακολουθούν όλοι την «πολιτική της πτώσης του ώριμου φρούτου» - Παραλίγο να πέσουν κεφάλια στον Α' γύρο - Έντονο παρασκήνιο για την επόμενη μέρα στη ΝΔ.

Μεγάλο πρόβλημα η επόμενη μέρα των ευρωεκλογών για τη ΝΔ. Σχεδόν σπαζοκεφαλιά, γόρδιος δεσμός λένε όσοι γνωρίζουν την παράταξη εκ των έσω.

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών φουντώνει σενάρια ενώ την ίδια ώρα η κατάσταση στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος είναι καζάνι που βράζει. Σχεδόν κανείς δεν μπορεί να φανταστεί έναν πρωθυπουργό που θα βάλλεται συνεχώς μέσα στη Βουλή με το επιχείρημα της αναντιστοιχίας της λαϊκής εντολής.

Ήθελε να... πάρει κεφάλια ο Σαμαράς στον Α' Γύρο

Ήδη μετά τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου η γκρίνια και η εσωστρέφεια σκέπασε τη ΝΔ, από τη στιγμή που το Μαξίμου αποφάσισε να δώσει φανερή στήριξη σε Καμίνη και Σγουρό, πετώντας στο περιθώριο τον αγώνα που έδωσαν Σπηλιωτόπουλος και Κουμουτσάκος αντίστοιχα.

Την ίδια ακριβώς κατάσταση αντιμετώπισε - όπως ο ίδιος κατήγγειλε με την αποχώρησή του – και ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας και πρώην βουλευτής της ΝΔ Θανάσης Γιαννόπουλος.

Οι ψηφοφόροι της ΝΔ είναι ιδιαιτέρως εξοργισμένοι με την κεντρική γραμμή του κόμματος, ενώ σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες το βράδυ του πρώτου γύρου λίγο έλλειψε να πέσουν κεφάλια στην ΝΔ εξαιτίας των αποτυχημένων επιλογών για τους δήμους και τις περιφέρειες.

Οι γνωρίζοντες καλά τα εσωτερικά του κόμματος λένε πως αν η πολιτική κατάσταση στην χώρα δεν ήταν τόσο ρευστή ο Σαμαράς ήταν αποφασισμένος να ξηλώσει κόσμο και συμβούλους και στο Μαξίμου και στο κόμμα. Παρόλα αυτά η κατάσταση αποσοβήθηκε την τελευταία στιγμή με την παρέμβαση των ψυχραιμότερων που είπαν στο Σαμαρά ότι μια τέτοια κίνηση, εν θερμώ, θα ήταν η ταφόπλακα των εκλογών.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι στο περιθώριο της προεκλογικής περιόδου διεξάγονται συνεχείς συζητήσεις και δείπνα μεταξύ στελεχών της ΝΔ οι οποίοι στις κατ' ιδίαν συζητήσεις τους αμφισβητούν πλήρως τις επιλογές και τις στρατηγικές κινήσεις Σαμαρά αν και on camera δηλώνουν τα ακριβώς αντίθετα.

Κρύβονται όλοι από τα κανάλια

Ενδεικτικό του κλίματος είναι ότι τα «βαριά χαρτιά» της κυβέρνησης έχουν πάψει να εκτίθενται στα κανάλια και στα τηλεοπτικά παράθυρα προκειμένου να υποστηρίξουν το κυβερνητικό έργο. Κανένας δεν θέλει να βάλει πλάτη για τις επιλογές των συμβούλων του Σαμαρά.

Η δυσαρέσκεια των κορυφαίων στελεχών της ΝΔ κορυφώθηκε μετά το χθεσινό αποτέλεσμα και την ξεκάθαρη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στο εσωτερικό της γαλάζιας παράταξης είναι ότι κανένα από τα κορυφαία της στελέχη δεν βρέθηκε στα χθεσινά πάνελ για να υπερασπιστεί τις επιλογές και τις εκτιμήσεις Σαμαρά. 

Η εκτίμηση που υπάρχει είναι ότι τις επόμενες μέρες κανείς δεν πρόκειται να βγει μπροστά και να θέσει θέμα ηγεσίας. Περιμένουν όλοι καρτερικά ελπίζοντας στην «πολιτική της πτώσης του ώριμου φρούτου». Και δεν πρόκειται να βγουν μπροστά διότι οι περισσότεροι εκ των διεκδικητών της επόμενης μέρας είναι άνθρωποι των σίγουρων επιλογών. Για αυτό και το τελευταίο διάστημα δεκάδες βουλευτές περιστοιχίζουν σε καθημερινή βάση το γραφείο του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή. Βασικός στόχος όλων αυτών των στελεχών είναι να πάρουν το πράσινο φως από τον Καραμανλή. Εις μάτην όμως διότι ο πρώην πρωθυπουργός περιορίζεται μόνο στο να εκφράζει τις διαφωνίες του. Πράσινο φως δεν πρόκειται να δώσει σε κανέναν και για τίποτα. Ο Κώστας Καραμανλής αρέσκεται μόνο στο ανάβει το κόκκινο φώς σε λάθος επιλογές και μέχρι εκεί.

Όπως εκτιμούν πολιτικοί αναλυτές είναι πολύ πιθανόν η μετάβαση στη ΝΔ να γίνει απότομα και χωρίς συναινέσεις και τούτο διότι οι επίδοξοι διεκδικητές μεταξύ τους δεν λένε ούτε καλημέρα, ενώ διατηρούν αποστάσεις ασφαλείας και από τον Σαμαρά.

Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι δεν πρόκειται να κάτσουν ποτέ στο ίδιο τραπέζι και να βρουν τη χρυσή τομή, την ιδανική λύση για την παράταξη.

Άρα, η αλλαγή στο εσωτερικό της ΝΔ θα γίνει από «ατύχημα» και θα έχει την κατάληξη που έχουν συνήθως οι γόρδιοι δεσμοί. Κόβονται δηλαδή «μια κι έξω».

Προς το παρόν οι διεκδικητές του θρόνου χτίζουν - στα βουβά - λαϊκό προφίλ...

Με ένα twitter πριν λίγο ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος και στενός συνεργάτης του Κ.Καραμανλή Ευάγγελος Αντώναρος περιγράφει την έκταση της ήττα της ΝΔ ακόμα και στις δημοτικές εκλογές μη αναγνωρίζοντας ότι κέρδισε η ΝΔ επειδή την Αθήνα την πήρε ο Γ.Καμίνης, την Θεσσαλονίκη ο Γ.Μπουτάρης, ενώ σαφώς δεν ανήκει στη ΝΔ, ούτε υποστηρίχθηκε από τη ΝΔ ο Γ.Μώραλης στον Πειραιά και το ίδιο ισχύει και για την Πάτρα και τον Βόλο.

Πρακτικά μιλάει ο Κ.Καραμανλής. Και είναι "φαρμακερός"...

«Πάνε όλες οι πολύ μεγάλες πόλεις της χώρας», έγραψε πριν από λίγο στον λογαριασμό του στο Twitter o Ευάγγελος Αντώναρος. 

Και συμπλήρωσε: «ΧΑΘΗΚΑΝ για τη Νέα Δημοκρατία: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιάς, Πάτρα, Βόλος».

Τι σημαίνει το παραπάνω; Οτι ξεκινά η αναζήτηση ευθυνών από την καραμανλική "πτέρυγα" για την ήττα της ΝΔ στις ευρωεκλογές (πρώτη φορά αριστερό κόμμα από το ... 1821 που κηρύχθηκε η επανάσταση έρχεται πρώτο σε όλη την Ελλάδα σε εθνικές ή σε ευρωεκλογές) και ότι οι εξελίξεις είναι μπροστά μας.

Το έχουμε πει με σαφήνεια: Από σήμερα ξεκινά ο αγώνας για την διαδοχή στη ΝΔ.

Και να θυμάστε ότι ΚΑΙ αυτό, πρώτο το defencenet.gr το έγραψε...

(ΠΗΓΕΣ: 

http://www.newsbomb.gr/

http://www.defencenet.gr/)

Ιστορική Νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς: Συντριβή της ΝΔ, κοντά στο 23%

 

Ιστορική Νίκη της Αριστεράς, με άρμα τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Μεγάλη πρωτιά, πέτυχε, έχοντας συμφέροντα, ΜΜΕ, απέναντι του!

Ποσοστό 26,5% συγκεντρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με την εκτίμηση του τελικού αποτελέσματος από το υπουργείο Εξωτερικών και τη Singular Logic, έναντι 22,8 της ΝΔ, με τον ενδεχόμενο λάθους να είναι +-1%+.

Ακολουθούν η Χρυσή Αυγή με 9,3%, η Ελιά με 8,1%, το Ποτάμι με 6,6%, το ΚΚΕ με 6%, οι ΑΝΕΛ με 3,4%, το ΛΑΟΣ με 2,7% και η ΔΗΜΑΡ με 1,3%.

Ο υπεύθυνος της Singular Logic, μίλησε για ποσοστό που μπορεί να έχει απόκλιση 1%, με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει το πλεονέκτημα να αυξήσει και άλλο την διαφορά!

Η ΝΔ έγινε μικρό κόμμα.....Εδώ και τώρα, εθνικές εκλογές!

(ΠΗΓΗ: http://anemosantistasis.blogspot.gr/)

ΣΕΒΑΣ και ΨΗΦΟ στην ηρωίδα Ζωη Γεωργαντά! Μόνη εναντίον όλων γκρέμισε την συνωμοσία της σιωπής!

Απο τον Τόλιο του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τον Αντώναρο που δεν φοβήθηκαν να της δώσουν τα εύσημα για τον αγώνα της, η Ζωη δίδαξε φιλοπατρία και θάρρος. Παρότι τα ΜΜ”Ε” των νταβατζήδων την είχαν εξαφανισμενη, η Ζωή ειναι εδώ. Και αύριο, πρεπει να ειναι στην Ευρωπη για να μεταφέρει τη φωνή της Ελλάδας. Τη φωνή της αλήθειας. Τη φωνή που δεν σίγησε ακόμα και όταν ο αδερφός του τ. πρωθυπουργού την προειδοποίησε ότι “μπορεί να βρεθεί σε χαντάκι”.
Διαβάστε τις νέες αποκαλύψεις της εδώ: Νέες αποκαλύψεις της ΖΩΗΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ, βάζουν φωτιά στο πολιτικό σκηνικό της χούντας των ΣαμαροΒενιζέλων, αλλά και στην Ε.Ε. των Γερμανοφασιστών τοκογλύφων (βίντεο)

“ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟ”!
“Μέλος της κλίκας των συνωμοτών, των μηχανορράφων και των καταστροφέων της χώρας μας ο Ευάγγελος Βενιζέλος”.

Η ΙΕΡΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ:
“Οι Έλληνες, πρέπει να ψηφίσουν πρόσωπα που έχουν το θάρρος, τις ικανότητες και την επιστημονική εντιμότητα και τεκμηρίωση, να γίνουν η φωνή των Ελλήνων, των οποίων η φωνή, έχει αφαιρεθεί”.
“Εμείς, παλεύουμε κατά της Ομοσπονιοποίησης της Ευρώπης, η οποία πρόκειται να μετατρέψει την Ελλάδα σε πραγματικό πειραματικό σωλήνα”!
(ΠΗΓΗ: http://olympia.gr/)

Στο μεγαλύτερο πολιτικό φιάσκο της μεταπολίτευσης για πολιτικό αρχηγό αναδείχθηκε η "έμπνευση" της συγκέντρωσης Σαμαρά στο Σύνταγμα

Ήταν το μεγαλύτερο φιάσκο των τελευταίων ετών για πολιτικό αρχηγό.
Το χειρότερο δώρο έκαναν στον Σαμαρά οι σύμβουλοί του όταν πίστεψαν οτι μπορούσαν να είχαν μία ικανοποιητική συγκέντρωση στο Σύνταγμα: Δεκάδες πούλμαν απο τις νομαρχιακές απο την Πελοπόννησο Τρίπολη Καλαμάτα (δέκα πούλμαν) Κόρινθο, Λαμία κι απο που δεν ήλθαν πούλμαν για να κάνουν μία συγκέντρωση μερικών εκατοντάδων οπαδών. Δεν υπήρχε κομματικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας που να μην υπογράμμιζε το τεράστιο αυτό φιάσκο.
Πρόκειται για μία κατάσταση τραγική που ομοιά της κανένας πολιτικός αρχηγός, ούτε καν ο Παπανδρέου στο μεγάλο του φιάσκο, δεν είχε "πετύχει". (ΣΧΟΛΙΟ ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ: Για την ακρίβεια, θεωρούμε ότι υπάρχει άλλη μία αντίστοιχη περίπτωση, αυτή του ΠΑΣΟΚ και του Βενιζέλου το Μάιο του 2012, η συγκέντρωση του οποίου στο Σύνταγμα "κλείδωσε" το ξήλωμα του αποκόμματος και την πτώση του στην τρίτη, ακόμα, θέση.) Ηταν πιθανότατα το κύκνειο άσμα μιας προεκλογικής εκστρατείας απόλυτα αποτυχημένης που προκάλεσε μόνον θυμηδία.

Σε ανεπανάληπτο φιάσκο εξελίχθηκε τελικά η η ομιλία του Σαμαρά στην πλατεία Συντάγματος. Πρόκειται αναμφισβήτητα για μια από τις μικρότερες συγκεντρώσεις  που έχει πραγματοποιήσει ποτέ στην Αθήνα το κόμμα στην ιστορία του, περιλαμβανομένων και των ομιλιών δημοτικών συμβούλων!

Ζήτημα είναι οι συγκεντρωμένοι να έφτασαν τα 800 άτομα, ενώ ανάλογα εντυπωσιακά μικρή ήταν και διάρκειά της η οποία δεν ξεπέρασε τα 20 λεπτά.

Ταυτόχρονα  ακατανόητο παραμένει το ζήτημα  γιατί η Αστυνομία πήρε εντολή να κλείσει τους παρακείμενους στην πλατεία  δρόμους καθώς δεν υπήρχε λόγος και το μόνο που κατάφερε να ήταν να προκληθεί κυκλοφοριακό κομφούζιο στους γύρω δρόμους.

Μιλώντας ενώπιον 800 οπαδών του κόμματός του στην πιο μικρή προεκλογική συγκέντρωση που έχει πραγματοποιήσει πολιτικός αρχηγός μετά την Μεταπολίτευση, κλάσμα αυτής που πραγματοποίησε ο Ε.Βενιζέλος στον ίδιο χώρο το 2012 και είχε χαρακτηριστεί "πράσινο ανέκδοτο", ο Σαμαράς "ξεπέταξε" μέσα σε 20'-25' την στενή ομήγυρη και αποχώρησε με σκυμμένο το κεφάλι. Ηταν βραχνιασμένος και είναι περίεργο, γιατί δεν έχει μιλήσει σε άλλες συγκεντρώσεις τελευταία... Μπορεί να κρύωσε...

Ηδη μέσα στη ΝΔ ζητούνται ευθύνες από στελέχη του οργανωτικού τομέα για το ποιος οργάνωσε αυτό το φιάσκο το οποίο κόστισε επάνω από 300.000 ευρώ!

Η σύνθεση του κόσμου επίσης χαρακτηριστική. Βασικά τρόφιμοι των λαϊκών συσσιτίων του δήμου και της Αρχιεπισκοπής και υπάλληλοι του κόμματος.

Δείτε τα βίντεο και θα καταλάβετε τι σημαίνει "στενή ομήγυρη". Κρίμα και για τον ίδιο... H πλατεία έχει κόσμο μόνο σε μία λωρίδα από τα σκαλιά μέχρι την εξέδρα που μιλούσε ο Α.Σαμαράς. Ησυχοι οι τουρίστες πίνουν το καφεδάκι τους στα καφέ της πλατείας και βλέπουν το "χάπενιγκ".

(ΠΗΓΕΣ: 
http://exofitsio.blogspot.gr/ 
http://www.defencenet.gr/)

Δεν "χωνεύεται" η πανωλεθρία Σαμαρά στο Σύνταγμα: Απίστευτες εικόνες και βίντεο - Εξασφάλισε πανηγυρική ήττα μετά το ανέλπιστο αυτογκόλ η μνημονιακή τσογλαναρία

Την ώρα της ομιλίας άδεια η πλατεία, στα πλάγια 

 

 

Το Μάιο του 2012 και με τη συγκέντρωσή του στο Σύνταγμα, καταλάβαμε όλοι ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε να παραμείνει στη δεύτερη θέση, όπως μέχρι τότε υπολόγιζαν δημοσκοπήσεις και ψηφοφόροι. Η πλατεία Συντάγματος οδηγεί σε αντίστοιχα συμπεράσματα σε ό,τι αφορά τη ΝΔ: αν όχι τρίτο κόμμα, σίγουρα αποδείχθηκε ότι το απόκομμα οδεύει για μικρότερο ποσοστό ακόμα κι από εκείνο του Μαΐου του 2012.

Διευρύνουν το προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ οι νέες δημοσκοπήσεις: Από +3,4% μέχρι +4,2% δείχνουν Alco, Marc και Palmos Analysis

ALCΟ ΓΙΑ PROTOTHEMA.GR

ΣΥΡΙΖΑ +3,4%

(Στην προηγούμενη έρευνά της πριν από μόλις μία εβδομάδα, η εταιρεία έδειχνε προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ στο +1,4%. Είναι πασιφανές αλλά και εύλογο ότι όσες εταιρείες προσπάθησαν ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ να συρρικνώσουν την πραγματική διαφορά των δύο πρώτων κομμάτων, στις τελευταίες δημοσκοπήσεις τους πλησιάζουν στην πραγματική εικόνα του πράγματος, ούτως ώστε να βρεθούν πιο κοντά στα αληθινά αποτελέσματα και να περισώσουν την επαγγελματική τους τιμή.)

PALMOS ANALYSIS ΓΙΑ TVXS.GR

ΣΥΡΙΖΑ +4,2%

MARC ΓΙΑ ALPHA

ΣΥΡΙΖΑ +3,6%

Προβάδισμα 3,6 ποσοστιαίων μονάδων παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ στην πρόθεση ψήφου για τις ευρωεκλογές, σύμφωνα με πανελλαδική δημοσκόπηση (20-22 Μαΐου) της εταιρείας «Marc» για λογαριασμό της τηλεόρασης του Alpha.
Ειδικότερα, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 24,6% και η ΝΔ 21%. Στην τρίτη θέση βρίσκεται η Χρυσή Αυγή με 8,7%. Ακολουθούν «Το Ποτάμι» με 6%, η Ελιά με 5,6% το ΚΚΕ με 5,5%, οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ με 4% και η ΔΗΜΑΡ με 2,4%. Οι Οικολόγοι Πράσινοι-Πειρατές συγκεντρώνουν 1,9%, ο ΛΑΟΣ 1,7%, οι ΓΕΦΥΡΕΣ 1,1%, άλλο κόμμα 4,8% και λευκό- άκυρο 1,4%. Η αδιευκρίνιστη ψήφος ανέρχεται στο 11,4%.


(ΠΗΓΕΣ:

http://www.protothema.gr/

http://tvxs.gr
Alpha/)

Λεβέντικη αποχώρηση Γιαννόπουλου από το σαμαρικό μερκελιζόμενο τσίρκουλο

Παραίτηση βόμβα στην πιο κρίσιμη εκλογική στιγμή για την ΝΔ

«Δεν μπορώ να θεωρούμαι πολιτικό παρακολούθημα αυτής της ΝΔ του Σαμαρά και της παρέας του...». Με τη φράση αυτή παραιτήθηκε ένα από τα ιστορικά στελέχη της ΝΔ και υποψήφιος Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας, ο κ. Θανάσης Γιαννόπουλος, εξαπολύοντας ταυτόχρονα πυρά κατά του απερίγραπτου Σαμαρά, τονίζοντας: «Παραμένω πιστός στην ιδρυτική διακήρυξη της Νέας Δημοκρατίας από τον γενάρχη της Κ. Καραμανλή. 

Ένα από τα πλέον ιστορικά στελέχη του κόμματος, ο κ. Θανάσης Γιαννόπουλος τονίζει επίσης την άρνησή του να δώσει λευκή επιταγή σε υποψηφίους που θα εκφράσουν την ίδια Μερκελική πολιτική.

Παράλληλα καταγγέλλει τον αποκλεισμό του συνδυασμού του από τα μέσα ενημέρωσης Πανελλαδικής και τοπικής εμβέλειας, ενώ κάνει λόγο για απειλές που δέχθηκαν μέλη του συνδυασμού του.

Στο τέλος της δήλωσής του ο κ. Γιαννόπουλος εμφανίζεται ακόμα πιο σκληρός λέγοντας ότι δεν μπορεί να παρακολουθήσει την ΝΔ του «Αντωνη Σαμαρά και της παρέας του».

 

Διαβάστε ολόκληρη την ανακοίνωση του Θανάση Γιαννόπουλου:

«Σας καλωσορίζω και σας ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε στο κάλεσμά μου.

Με την ευκαιρία θέλω να ευχαριστήσω θερμά όλους εκείνους από τον έντυπο τύπο, από τα κανάλια και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς που ήταν μαζί μας κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Όπως ανέφερα στη δήλωσή μου αργά το βράδυ στις 18 Μαΐου σας καλώ σήμερα για να σας εκθέσω τις θέσεις και την εμπειρία μας από αυτές τις εκλογές. Και να ευχαριστήσω παράλληλα όλους εκείνους που με εμπιστεύθηκαν και εμπιστεύτηκαν τον συνδυασμό «ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΕΡΕΑ».

Θέλω να επισημάνω τέσσερα πράγματα
Πρώτον να ευχαριστήσω όλους εκείνους τους ψηφοφόρους μας σε όλη τη περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας που με τη ψήφο τους έδειξαν πως μας εμπιστεύονται και εμπιστεύονται το λόγο μας και το πρόγραμμά μας. Για κάποιους από αυτούς η ανοικτή υποστήριξη στο συνδυασμό μας ίσως να ήταν και δοκιμασία. Θέλω επίσης με την ευκαιρία αυτή να ευχαριστήσω όλους όσους εξέφρασαν τη επιθυμία και το πραγματοποίησαν να είναι υποψήφιοι με τον συνδυασμό μας σε όλες τις περιφερειακές ενότητες, τους συνεργάτες μου στο γραφείο και τις οικογένειες μας.

Το δεύτερο που έχω να επισημάνω είναι πως ο συνδυασμός μας σε όλες τις περιφερειακές ενότητες συγκροτήθηκε από ανθρώπους οι οποίοι είχαν εμπειρία, γνώση και είχαν δοκιμαστεί στη ζωή τους μέχρι σήμερα. Ήταν αυτοί που μπορούσαν με τη συνδρομή τους να με βοηθήσουν να χαράξουμε νέα πορεία στη Στερεά Ελλάδα. Με τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων ανά περιφερειακή ενότητα θέλαμε να δώσουμε στους συμπολίτες μας εκλογείς τη δυνατότητα να διαμορφώσουνε περιφερειακή συνείδηση. Η περιφέρεια έχει ανάγκη από συγκρότηση, ενίσχυση και αντίληψη πως όλοι μαζί εμείς μπορούμε να δώσουμε σε αυτόν τον τόπο τη δύναμη που απαιτείται για να βελτιωθούν όλα και να γίνουμε πρωτοπόροι όπως μπορούμε και το αξίζουμε.

Η τρίτη επισήμανση που έχω να κάνω σχετίζεται με τις δυσκολίες που αντιμετώπισε αυτό το μήνυμα. Το μήνυμα να προωθήσουμε και να πακτώσουμε την έννοια της περιφέρειας και της αυτοδιαχείρισης έξω και πέρα από κομματικές καλύψεις και καπέλα. Δεν σας κρύβω και δεν έχω κανένα λόγο να κρύψω πως συναντήσαμε τρομερές δυσκολίες. Οι δυσκολίες αυτές ήταν σε πολλά επίπεδα. Επειδή στη ζωή μου δεν υπήρξα ποτέ μίζερος και γκρινιάρης θα αναφέρω μόνο τρία επίπεδα. Πρώτον τα Μ.Μ.Ε. πανελλήνιας εμβέλειας δεν δέχτηκαν να μας προβάλουν παρά μόνο ένας και μόνο τηλεοπτικός σταθμός το έκανε. Αυτό δείχνει πως υπήρχε μια μεροληψία όχι σε βάρος μας αλλά υπέρ μίας και μόνον υποψηφιότητας.

Το δεύτερο στοιχείο υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι συνάντησαν δυσκολίες στο να προβληθούν από τα τοπικά Μ.Μ.Ε. Αυτό δεν είναι μιζέρια, είναι ενημέρωση των ψηφοφόρων για να γνωρίζουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συμμετείχαμε σε αυτόν τον εκλογικό αγώνα.

Και το τρίτο σχετίζεται με τις απειλές τις οποίες δέχτηκαν αρκετοί από τους υποψηφίους για να συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια μας ανά περιφερειακή ενότητα. Άνθρωποι οι οποίοι στον τόπο τους ήταν καταξιωμένοι και θέλησαν να συστρατευθούν μαζί μας για να προβάλλουμε και να αναδείξουμε την αξία της περιφέρειάς και τις δυνατότητες που έχει να γίνει μια ουσιαστική δύναμη ανάπτυξης και προόδου, εμποδίστηκαν, απειλήθηκαν και αναγκάστηκαν να αποσύρουν την υποψηφιότητά τους για να συστρατευθούν μαζί μας.

Και η τέταρτη επισήμανση που θέλω να κάνω. Η «ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΕΡΕΑ» δεν είναι δημιούργημα της στιγμής ούτε πρέπει να εκλιφθεί ως ένας διάττων αστέρας ο οποίος πέρασε, έλαμψε, χάθηκε, έφυγε.

Τα στελέχη της «ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΕΡΕΑ» που θα συμμετέχουν στο περιφερειακό συμβούλιο, θα συμμετέχουν πιστά στις αρχές και αξίες που πιστεύουμε.

Είμαι όμως υποχρεωμένος εγώ προσωπικά με ειλικρίνεια όπως καθ' όλη την πολιτική μου πορεία το έχω πράξει να τοποθετηθώ για το 2ο γύρο των εκλογών και ευρωεκλογών.

Δεν σκοπεύω να αγιοποιηθώ πολιτικά και έτσι με ευθύτητα είμαι υποχρεωμένος να δηλώσω ότι δεν μπορώ να ΣΤΗΡΙΞΩ, να ταυτιστώ με την επιθυμία του Αντώνη Σαμαρά για την υποψηφιότητα του Κ.Μπακογιάννη ούτε να πάρω πίσω τα λόγια μου κατά την προεκλογική περίοδο για τον συγκεκριμένο υποψήφιο. Παλιότερα ο σημερινός πρωθυπουργός μίλαγε για αξίες και άξιους, σήμερα όλα αυτά ξεχάστηκαν γιατί φαίνεται ότι υπάρχουν σκοπιμότητες και τακτικισμοί.

Ως ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΕΡΕΑ απευθύνθηκα σε ελεύθερους δημοκράτες πολίτες, απευθύνθηκα στην κοινωνία των ελευθέρων πολιτών και θα ήταν ατυχές να υποδείξω και να χειραγωγήσω την ελεύθερη βούληση έκφρασης ψήφου των ψηφοφόρων που μας τίμησαν με την ψήφο τους. Εμείς δεν καθοδηγούμε και δεν ποδηγετούμε θέλουμε οι συμπολίτες μας να είναι πολίτες και όχι υπήκοοι.

Για τις ευρωεκλογές αρνούμεθα να δώσουμε λευκή επιταγή σε υποψηφίους που θα εκφράσουν την ίδια Μερκελική πολιτική, την πολιτική τραπεζών, τραπεζιτών και προτεσταντών, δηλαδή των χριστιανοδημοκρατών που χάλκευσαν τα δεσμά της Πατρίδος μας. Έχουμε υποψηφίους μέσα από την μεγάλη δεξαμενή της κεντροδεξιάς παράταξης με ξεκάθαρες ιδέες για μια Ευρώπη των πολιτών και λαών και όχι των τοκογλύφων και τραπεζιτών.

Έχουμε υποψηφίους πολιτικά και ευρωπαϊκά καταξιωμένους που θα ενώσουν τις φωνές τους για μια άλλη Ευρώπη, για την Ευρώπη που οραματίστηκαν οι μεγάλοι ηγέτες SHUMAN DE GAULLE ANTENAOUER, ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ, όχι για μια Ευρώπη ραμμένη και κομμένη στα μέτρα της ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ.

Οι πολιτικές εξελίξεις και όλες αυτές οι σταλινικού τύπου συμπεριφορές στο πρόσωπό μου και σε άτομα του συνδυασμού μας με προβλημάτισαν ιδιαίτερα τη στάση που πρέπει να κρατήσω και με νηφαλιότητα αλλά θα έλεγα και λύπη να δηλώσω ότι για μένα οι πολιτικοί δείκτες του ρολογιού μου σταμάτησαν στο ΖΑΠΠΕΙΟ ΙΙ.

Από τα σημεία τα κοστολογημένα και τις εξαγγελίες για ΑΟΖ και εξεταστικές επιτροπές και τόσα άλλα δεν μπορώ όπως και άλλα στελέχη της παράταξης να παραμένουμε απλοί και άβουλοι θεατές αυτών των εξελίξεων. Όλοι μας έχοντας ο καθένας μας μια μικρή ιστορία στην παράταξη αυτή ανησυχούμε και προβληματιζόμαστε.

Παραμένω πιστός στην ιδρυτική διακήρυξη της Νέας Δημοκρατίας από τον γενάρχη της Κ.Καραμανλή στις αρχές και θέσεις και ιδέες του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού. Δεν μπορώ όμως να θεωρούμαι πολιτικό παρακολούθημα αυτής της Νέας Δημοκρατίας του Αντώνη Σαμαρά και της παρέας του». 

(ΠΗΓΗ: http://epikaira.gr/)