ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ "ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ":
ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΚΗ ΠΑΡΑΓΚΑ - 
Η ανθελληνική συμμορία 
των διεφθαρμένων νεοφιλελέδων
http://paragka-mitsotaki..gr/
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
ΕΦΗΜΕΡΗ ΠΟΛΗ (2000)


ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΣΕ ''OPENLOAD''


ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ
------------------------------------------------------------

ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ Cinema [Ελληνική Ταινία]

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

[ OASIS - Rock N Roll Star, Live at Wembley, England, 2008 ]

ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ Music [ Μουσική ]

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

[ Η Παγκόσμια Ισλαμική Εισβολή ]

ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ Web TV 1 (HD) [ Διαδικτυακή Τηλεόραση ] [Ελληνικοί Υπότιτλοι]

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

[ Κυριάκος Βελόπουλος - Μιλώντας για τον Διαμελισμό της Ελλάδας (1/2018) ]

ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ Web TV 2 (HD) [Kontra Channel] [ Διαδικτυακή Τηλεόραση ]

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Πατριδοκάπηλο κατάπτυσμα: Όταν ο Κούλης ήταν υπέρ της εθνικής θέσης για σύνθετη ονομασία erga omnes

Πριν από μόλις 11 μήνες, στις 11 Ιουλίου 2017, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής, όχι μόνο υπερασπιζόταν τη σύνθετη ονομασία που συμπεριλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία», αλλά και πίεζε και την κυβέρνηση να δεσμευτεί ότι βάσει αυτής της «εθνικής θέσης» θα προχωρούσε σε διαπραγματεύσεις.
Με δυο λόγια, ο  πρόεδρος της ΝΔ είχε επί της ουσίας αποδεχτεί τον όρο «Μακεδονία» στη σύνθετη ονομασία των Σκοπίων, λέγοντας στη Βουλή:
Με δυο λόγια, ο  πρόεδρος της ΝΔ είχε επί της ουσίας αποδεχτεί τον όρο «Μακεδονία» στη σύνθετη ονομασία των Σκοπίων, λέγοντας στη Βουλή:
«Επίσης -δεν θα αναφερόμουν στο ζήτημα αυτό εάν δεν είχε κάνει μια αναφορά ο κ. Λεβέντης, γιατί δεν αποτελεί το κύριο αντικείμενο της σημερινής συζήτησης- αναρωτήθηκε ο κ. Λεβέντης ποια είναι η επίσημη θέση της Εθνικής Αντιπροσωπείας για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων.
»Ο κ. Λεβέντης μπορεί να είναι παλιός στην πολιτική, είναι, όμως, νέος σε αυτή την Αίθουσα και προφανώς δεν θυμάται ότι υπάρχει επίσημη θέση της ελληνικής Κυβέρνησης, επικυρωμένη δις από την Εθνική Αντιπροσωπεία, για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις, erga omnes.
»Αυτή είναι η επίσημη θέση της Εθνικής Αντιπροσωπείας, όπως τουλάχιστον αποτυπώθηκε και στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης Καραμανλή το 2007 και όπως επικυρώθηκε για άλλη μια φορά μετά τις διαπραγματεύσεις που έγιναν στο Βουκουρέστι.
»Το ερώτημα για εσάς, κύριε Πρωθυπουργέ, και για εσάς, κύριε Καμμένε, είναι αν αυτή η θέση αντιπροσωπεύει συνολικά την κυβερνητική πλειοψηφία.
»Είναι η επίσημη θέση του Υπουργείου Εξωτερικών, διορθώστε με αν κάνω λάθος, κύριε Κοτζιά, τουλάχιστον έτσι παρουσιάζεται στις επίσημες ανακοινώσεις του Υπουργείου, είναι όμως μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αποσαφηνίσει ο κύριος Πρωθυπουργός και ο κ. Καμμένος αν αυτή είναι η επίσημη θέση όχι της Κυβέρνησης, αλλά της κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ».
Ένα χρόνο μετά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, άγεται και φέρεται από τη γραμμή Σαμαρά αλλά και τα ακροδεξιά και ακραία εθνικιστικά στοιχεία του κόμματός του, που θεωρούν τους εαυτούς τους  «μακεδονομάχους» και «υπερασπιστές του πολιτεύματος», κάνοντας παράλληλα «πλάτες» στις κορώνες του νεοναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής.
Δείτε τι έλεγε στη Βουλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον Ιούλιο του 2017, συνεπικουρούμενος από τα χειροκροτήματα των όψιμων «προστατών» της χώρας:

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

O νέος πολιτικός χάρτης που διαμορφώνει το Σκοπιανό

Η συμφωνία Αθηνών - Σκοπίων προκαλεί ανακατατάξεις στην Κεντροαριστερά, στα δεξιά της ΝΔ και στον πυρήνα της Κεντροδεξιάς. Η πολιτική αρθρογραφία ανεξαρτήτως τοποθέτησης ή αναφοράς ήδη χαρακτηρίζει το πολιτικό σκηνικό των ημερών ως ένα εν δυνάμει «Big Bang», το οποίο οδηγεί σε μείζονες ανακατατάξεις στον υφιστάμενο πολιτικό χάρτη. Οι δυναμικές που αναπτύσσονται είναι πολυεπίπεδες και διατρέχουν οριζόντια όλα τα κόμματα εκτός του ΚΚΕ και της Χρυσής Αυγής.
Οι πρώτες κινήσεις αφορούν τον ευάλωτο χώρο της Κεντροαριστεράς, ο οποίος δεν καταφέρνει να αντιμετωπίσει συλλογικά την πρόκληση ήδη από το πρώτο σοβαρό ζήτημα το οποίο καλείται να διαχειριστεί. Ο δεύτερος χώρος, ο οποίος κινείται προς το παρόν σε χαοτικές μεν αλλά καταγράψιμες τροχιές, είναι αυτός στα «δεξιά της Νέας Δημοκρατίας». Εκεί επιχειρείται η δημιουργία ενός «αθροιστικού συνονθυλεύματος» από όλα εκείνα τα πρόσωπα και κινήσεις που κατά καιρούς τέθηκαν εκτός της Νέας Δημοκρατίας ή αποχώρησαν από αυτήν. Σε αυτές τις «τροχιές» το τελευταίο διάστημα και με στοιχείο αναφοράς το συσπειρωτικό «Μακεδονικό» κινούνται πρόσωπα όπως ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ο Τάκης Μπαλτάκος, ο Κυριάκος Βελόπουλος, ο επανεμφανιζόμενος Γιώργος Καρατζαφέρης, μία μεγάλη ομάδα Μητροπολιτών της Ιεράς Συνόδου, συλλογικότητες κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα και ορισμένες προσωπικότητες από τον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων, ο αριθμός των οποίων είναι περιορισμένος, αλλά που διαθέτουν επιρροή στις οργανώσεις αποστράτων.
 
Ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Στον χώρο της Κεντροαριστεράς η συμφωνία Αθηνών - Σκοπίων διεμβόλισε καθέτως τη νεοσύστατη ενωτική πρωτοβουλία του Κινήματος Αλλαγής, όπου η πρώτη καταγραφή κατέδειξε πως όλα τα ηγετικά στελέχη τάσσονται απέναντι στη Φώφη Γεννηματά και μάλιστα με αναλογία 5 προς 1.
Ο Γιώργος Παπανδρέου (ΚΙΔΗΣΟ), ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος (ΔΗΜΑΡ), ο Γιώργος Καμίνης, ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Σταύρος Θεοδωράκης τάχθηκαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υπέρ της συμφωνίας για το «Μακεδονικό». Αντιθέτως, ο Ευάγγελος Βενιζέλος προτίμησε να κρατήσει μία στάση που κινείται μεταξύ του «Μεν... δε… αλλά», αφήνοντας να εννοηθεί πως όταν κληθεί να ψηφίσει για τη συμφωνία, θα αναλογιστεί «τότε» τους διεθνείς συσχετισμούς και θα αποφασίσει σύμφωνα με το «εθνικό συμφέρον». Τουτέστιν, θα πει «ναι», αν και τότε ο διεθνής παράγων διατηρεί την ίδια στάση που σήμερα εκφράζει στηρίζοντας αναφανδόν τη συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ. Είναι προφανές πως ο Ευάγγελος Βενιζέλος παίζει με τις λέξεις και τις «αποχρώσεις», έως ότου καταγραφούν πλήρως στο πολιτικό σκηνικό οι δυναμικές που βρίσκονται σε εξέλιξη.
Ο Γιώργος Παπανδρέου με δημόσια ανακοίνωσή του το πρωί της Παρασκευής καθώς και ο Σταύρος Θεοδωράκης με δημόσιες δηλώσεις του έχουν ταχθεί υπέρ της συμφωνίας. Το ίδιο και η συνιστώσα της ΔΗΜΑΡ. Με τοποθετήσεις τους και ενδεχομένως με διαφορετική επιχειρηματολογία και τόνους έχουν εκδηλώσει τις προθέσεις τους και οι Νίκος Ανδρουλάκης και Γιώργος Καμίνης. Απέναντί τους μόνη βρίσκεται η Φώφη Γεννηματά, πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, η οποία ωστόσο διαθέτει την πλειοψηφία των βουλευτών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. 

Στον χώρο των ΑΝΕΛ καταγράφονται ήδη δύο αντιφατικές κινήσεις. Η πρώτη του βουλευτή Θανάση Παπαχριστόπουλου, ο οποίος εξ αρχής δήλωσε ότι στηρίζει τη συμφωνία Αθηνών - Σκοπίων και άρα τοποθετείται εκτός πλαισίου που έθεσε ο πρόεδρος του κόμματος Πάνος Καμμένος, όστις την απορρίπτει και μάλιστα εφαρμόζοντας κομματική πειθαρχία (αν και όποτε η συμφωνία επικυρωθεί από τη Βουλή). Η δεύτερη κίνηση αφορά τον Δημήτρη Καμμένο, όστις ενεργεί από την αντίθετη ακριβώς άποψη και υπονοεί με δημόσιες δηλώσεις του πως «το Μακεδονικό είναι μία καλή ευκαιρία για να χωριστούμε από τον ΣΥΡΙΖΑ». Η στάση του αυτή εγκυμονεί τον κίνδυνο να τεθεί εκτός παράταξης, διότι κεντρικά οι ΑΝΕΛ μετά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας τους αποφάσισαν ότι στηρίζουν την κυβέρνηση, θα καταψηφίσουν την πρόταση μομφής αλλά και πως διαφωνούν με τη συμφωνία Αθηνών – Σκοπίων. Όλα αυτά τουλάχιστον για το επόμενο χρονικό διάστημα.
 
Στον χώρο της λεγόμενης «Υπερδεξιάς» τώρα, η οποία ευθυγραμμίζεται με τον «Μοντέλο Βίκτορ Όρμπαν», τα πράγματα, αν και σε ομιχλώδη κατάσταση, κινούνται με σαφή προσανατολισμό που αφορά στην επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Οι διάφορες κινήσεις και πρόσωπα, αν και με εμφανείς προσωπικές διαφορές και διαφορετικού τύπου φιλοδοξίες, επιχειρούν να συγκροτήσουν έναν χώρο στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, με την προσδοκία να αποσπάσουν ένα 3% στις επόμενες εκλογές, προκειμένου να εισέλθουν στο Κοινοβούλιο. Το πολιτικό περίγραμμα αυτής της κίνησης δεν είναι καθόλου σαφές.
Επιθυμούν οι πρωταγωνιστές της πρωτοβουλίας αυτής από τη μία να διατηρήσουν σαφή απόσταση από τη Χρυσή Αυγή και τις τακτικές της, αλλά από την άλλη στοχεύουν και σε ένα ποσοστό ψηφοφόρων του ακροδεξιού χώρου που δεν ταυτίζεται απόλυτα με τις απόψεις του Νίκου Μιχαλολιάκου και των συνεργατών του. Το επιτελείο της Νέας Δημοκρατίας παρακολουθεί αυτές τις κινήσεις γνωρίζοντας πως ένα ικανό εκλογικό ποσοστό της τάξεως του 3% θα αφαιρούσε μία σημαντική μάζα ψήφων από τη ΝΔ την κρίσιμη στιγμή των εκλογών, με άμεση επίπτωση και στο τελικό εκλογικό ποσοστό της αλλά και στην ΑΠΙΘΑΝΗ περίπτωση που το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη διεκδικεί την αυτοδυναμία.
Διπλωματικοί κύκλοι στην Αθήνα, οι οποίοι για λογαριασμό των πρεσβειών τους παρακολουθούν αυτές τις κινήσεις - πρωτοβουλίες, εξηγούν πως ακριβώς ο φόβος του Μητσοτάκη να απολέσει την Υπερδεξιά του καθορίζει την τακτική που ακολουθεί, χαϊδεύοντας τα αφτιά του συντηρητικού - εθνικιστικού χώρου που κινείται προς το παρόν εντός της Νέας Δημοκρατίας.  Οι ίδιοι κύκλοι επισημαίνουν πως αυτή η τακτική που ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αν και εξηγήσιμη, εντούτοις τον καταδικάζει σε μία συνολική διεθνή απομόνωση τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από τις κεντρικές ευρωπαϊκές δυνάμεις.
Σε αυτό το παιχνίδι διασφάλισης της κυριαρχίας στην «υπερσυντηρητική-εθνικιστική» ψήφο έχει εισέλθει και ο Αντώνης Σαμαράς και μάλιστα από θέση ισχύος. Κατά τους ξένους διπλωμάτες, ο Αντώνης Σαμαράς με το come back που επιχειρεί προσπαθεί αφενός να ταυτίσει το όνομά του με κάθε «άρνηση εκ δεξιών της συμφωνίας Αθηνών – Σκοπίων αλλά ταυτόχρονα να διασφαλίσει θεμελιώδη ρόλο σε περίπτωση που η ΝΔ υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη οδηγηθεί σε πλήρη ή περιορισμένη διάσπαση». ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ: Ασφαλώς και τα καραγκιοζιλίκια του πατριδοκάπηλου πολιτικάντη θεωρούνται και απέλπιδα "σανίδα σωτηρίας" στις επερχόμενες καταιγιστικές εξελίξεις και αποκαλύψεις γύρω από το σκάνδαλο Novartis. Επί της ουσίας δηλαδή, οι δυτικοί παρατηρητές στην Αθήνα βλέπουν να εξελίσσεται ένα έργο που παίχτηκε το 1993, υπό διαφορετικές συνθήκες αλλά με αρκετά ίδια πρόσωπα, τα οποία τότε πρωταγωνίστησαν στη δημιουργία της Πολιτικής Άνοιξης και την πτώση της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. 
 

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

Το (νεο)φιλελεύθερο «μαντρί» και η αντισυστημική ψήφος! (του Σταύρου Λυγερού)

Τα γεγονότα είναι πολλά και πεισματάρικα για να τα αγνοήσουμε. Η φιλελεύθερη συναίνεση που κυριάρχησε στη Δύση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κλυδωνίζεται. Η Δύση δεν βρίσκεται στο 2007, παρότι οι άρχουσες ελίτ έχουν την τάση να διαβάζουν τα γεγονότα λες και βρισκόμαστε πριν την εκδήλωση της μεγάλης κρίσης. Γι’ αυτό και συνήθως διαψεύδονται, γεγονός που τραυματίζει την αξιοπιστία τους. Δεν τους είναι, άλλωστε, εύκολο να χωνέψουν το γεγονός ότι το μέχρι πριν μερικά χρόνια χειραγωγημένο ακροατήριό τους έχει περιέλθει σε κατάσταση εκλογικής ημιανταρσίας. Η αντισυστημική ψήφος στην Ιταλία το αποδεικνύει.
Η αντισυστημική ψήφος συνήθως είναι βουβή. Ακολουθεί υπόγειες διαδρομές. Ειδικά όταν προέρχεται από μικρομεσαίους νοικοκυραίους με μάλλον συντηρητική ιδεολογία που δεν έχουν συνηθίσει να κάνουν πολιτικό θόρυβο, όπως οι δεδηλωμένοι αριστεροί και οι αμφισβητίες των κοινωνικών κινημάτων. Πριν 12 χρόνια θα ήταν αδιανόητο ο Σάντερς, ένας σοσιαλιστής από το μικρό και ασήμαντο Βερμόντ, να διεκδικούσε με αξιώσεις το χρίσμα των Δημοκρατικών από την Κλίντον. Και βεβαίως θα ήταν αδιανόητο ένας τύπος όπως ο Τραμπ να είχε εκλεγεί πρόεδρος.
Θα είχε μικρότερη σημασία εάν επρόκειτο για αμερικανική ιδιαιτερότητα. Πρόκειται, όμως, για φαινόμενο που απλώνεται σ’ όλη σχεδόν τη Δύση. Το Brexit μπορεί να πάτησε στον παραδοσιακό βρετανικό ευρωσκεπτικισμό, αλλά πήγασε από την ίδια μήτρα που τροφοδοτεί και την Ακροδεξιά και κάποια αριστερά ή ιδιότυπα κόμματα, τα οποία αλλάζουν τον παραδοσιακό πολιτικό χάρτη στη Δύση.

Με αριστερό ή ακροδεξιό πρόσημο

Στην Ελλάδα των Μνημονίων η εκλογική επιρροή του άλλοτε πανίσχυρου ΠΑΣΟΚ συρρικνώθηκε σε μονοψήφιο ποσοστό, ενώ η ΝΔ αγωνίζεται να φθάσει το ποσοστό που έπαιρνε όταν υφίστατο βαριά ήττα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που μια ζωή αγωνιζόταν να υπερβεί το 3% για να εισέλθει στη Βουλή, αναδείχθηκε δύο φορές πρώτο κόμμα και κυβερνά. Η Χρυσή Αυγή, που έπαιρνε 0,3%, σήμερα είναι σταθερά τρίτο κόμμα, παρά το γεγονός ότι η ηγεσία της είναι στο εδώλιο του κατηγορουμένου.
Στην Αυστρία με την μακρά σοσιαλδημοκρατική παράδοση ο ακροδεξιός υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας έχασε μόλις και μετά βίας. Πιθανόν, μάλιστα, να κέρδιζε εάν απέναντί του δεν ήταν ένας οικολόγος υποψήφιος με αντισυστημικό προφίλ. Από δε τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές προέκυψε κυβέρνηση συνασπισμού μίας σκληρής Δεξιάς με την Ακροδεξιά. Στη Γαλλία χρειάσθηκε οι άρχουσες ελίτ να ρίξουν τα ρέστα τους στον άφθαρτο Μακρόν για να ανασχέσουν τη Λεπέν. Την ίδια στιγμή είδαμε τον σχεδόν μοναχικό καβαλάρη αριστερό Μελανσόν να αποσπά στον πρώτο γύρο εντυπωσιακό ποσοστό.
Από το πουθενά έχουν γίνει κεντρικοί πολιτικοί παίκτες στην Ισπανία το αριστερό κίνημα Ποδέμος και στη χώρα της Μέρκελ το ξενοφοβικό και ευρωσκεπτικιστικό κόμμα “Εναλλακτική για τη Γερμανία”. Στην Ολλανδία η ακροδεξιά του Βίλντερς δεν κέρδισε την πρωτιά, αλλά ενίσχυσε τη δύναμή της. Σημαντικές εκλογικές επιδόσεις σημειώνουν ξενοφοβικά και ευρωσκεπτικιστικά κόμματα και σε αρκετές ακόμα βορειοευρωπαϊκές χώρες.
Τους τελευταίους μήνες σ’ αυτό το σήριαλ πρωταγωνιστεί η Ιταλία. Τα όσα συμβαίνουν στη γειτονική χώρα δεν ήταν καθόλου κεραυνός εν αιθρία. Η τάση ήταν ορατή δια γυμνού οφθαλμού. Στην άλλοτε πρωταθλήτρια του ευρωπαϊσμού ο ευρωπαϊστής Ρέντζι έχασε με διαφορά το δημοψήφισμα και υποχρεώθηκε σε παραίτηση. Αν και το δημοψήφισμα αφορούσε σε συνταγματικά θέματα, έστειλε ένα ευρύτερο πολιτικό μήνυμα και κυρίως ένα μήνυμα για τη θέση της Ιταλίας στην Ευρωζώνη.
Πριν τις τελευταίες εκλογές, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι τα δύο κόμματα που είχαν δυναμική ήταν το ιδιότυπο Κίνημα των 5 Αστέρων και η Λέγκα. Και τα δύο είχαν κοινό παρονομαστή όχι έναν βρετανικού τύπου ευρωσκεπτικισμό, αλλά την αντίθεση στη μετάλλαξη της ΕΕ, σ’ αυτό που κωδικά αποκαλείται «γερμανική Ευρώπη». Από εκεί προκύπτει και η έντονη επιφύλαξή τους για το ευρώ κι όχι από αυτή καθ’ αυτή την ύπαρξη κοινού νομίσματος.

Οι φιλελεύθεροι αυτοϋπονομεύθηκαν

Το συμπέρασμα είναι ότι η παραδοσιακή πολιτική ηγεμονία του διδύμου της (νεο)φιλελεύθερης συναίνεσης (Κεντροδεξιά-Κεντροαριστερά) αμφισβητείται. Τα μικρομεσαία στρώματα, που αρχίζουν να στρέφουν μαζικά την πλάτη στις παραδοσιακά κυρίαρχες πολιτικές παρατάξεις, δεν έχουν, βεβαίως, προσβληθεί από κάποιου είδους ιδεολογικό ιό που τα ωθεί προς τα άκρα. Η κύρια αιτία που αμφισβητούν την κατεστημένη τάξη πραγμάτων είναι ότι αυτή περισσότερο ή λιγότερο ανατρέπει τις σταθερές του βίου τους σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του Δυτικού Κόσμου.
Ο πολιτικός χάρτης των δυτικών χωρών αλλάζει περισσότερο ή λιγότερο, λόγω των τεκτονικών αλλαγών που προκαλεί στις δυτικές κοινωνίες όχι μόνο η οικονομική κρίση του 2008, αλλά και η παγκοσμιοποίηση. Η παρόξυνση της ανισοκατανομής του πλούτου και η μετανάστευση της παραγωγής σε αναδυόμενες βιομηχανικές χώρες συμπιέζουν οικονομικά και κοινωνικά τη μεσαία τάξη και στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Η αντανάκλαση αυτής της συμπίεσης στο πολιτικό-κομματικό επίπεδο ροκανίζει την πολιτική ηγεμονία της Κεντροαριστεράς και της Κεντροδεξιάς.
Και οι δύο αυτές παρατάξεις εδραίωσαν τη μακρόχρονη πολιτική ηγεμονία τους στο άρρητο κοινωνικό συμβόλαιο, με βάση το οποίο εξασφάλιζαν στα μικρομεσαία στρώματα ευημερία και Κοινωνικό Κράτος, ή ένα συνδυασμό των δύο. Από ένα χρονικό σημείο και πέρα, όμως, οι ηγεσίες τους λειτούργησαν σαν όχημα και για την παγκοσμιοποίηση και κατ’ επέκτασιν συνέκλιναν στην εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης ατζέντας. Με άλλα λόγια, είναι οι ίδιες που υπονόμευσαν την ιδεολογική και πολιτική κυριαρχία της (νεο)φιλελεύθερης συναίνεσης.
Η προσχώρησή τους στο νεοφιλελευθερισμό έλαβε χώρα παραλλήλως με την “υπαλληλοποίησή” τους, με το γεγονός ότι υπηρέτησαν και υπηρετούν την απληστία της ολιγαρχίας του χρήματος. Σύμφωνα με τους New York Times, στην οκταετία του Κλίντον στη δεκαετία του 1990 το 1% των Αμερικανών προσποριζόταν το 45% της αύξησης του ΑΕΠ. Στη οκταετία του Μπους (2000-08) το 45% έγινε 65% και στην οκταετία του Ομπάμα εκτοξεύθηκε στο 93%! Οι επιλογές τους είχαν ως αποτέλεσμα να υποσκάψουν την ευημερία της μεσαίας τάξης που αποτελεί το πολιτικοεκλογικό ακροατήριό τους. Με τον τρόπο αυτό, όμως, ροκάνισαν το κλαδί που στηρίζονται πολιτικά-εκλογικά.
Αυτό δεν φάνηκε αμέσως, επειδή για μία περίοδο η ευημερία συντηρήθηκε με δημόσιο δανεισμό. Με την κρίση, όμως, η πραγματικότητα αναδύθηκε στην επιφάνεια. Είναι τότε που για λόγους δημοσιονομικής ισορροπίας επεβλήθη το δόγμα της λιτότητας και η αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων. Με όργανο τις πολιτικές ελίτ η ολιγαρχία του χρήματος το έχει παραξηλώσει. Για την ακρίβεια, με κυνισμό αποδομεί τα κοινωνικά αμορτισέρ που μεταπολεμικά όχι μόνο διατήρησαν την κοινωνική ειρήνη, αλλά και τροφοδότησαν μία πρωτοφανή οικονομική ανάπτυξη.

Η εκλογική εξέγερση των μικρομεσαίων

Μεγάλο τμήμα των παραδοσιακών μεσαίων τάξεων δυσκολεύεται ολοένα και περισσότερο να διατηρήσει το επίπεδο ευημερίας, ενώ τα κατώτερα εισοδηματικά στρώματα δυσκολεύονται να επιβιώσουν αξιοπρεπώς. Η παγκοσμιοποίηση πετάει έξω από το “τρένο” μικρομεσαίους νοικοκυραίους, ειδικά μικρομεσαίους επιχειρηματίες και βεβαίως την παραδοσιακή εργατική τάξη που έχει πληγεί καίρια από την αποβιομηχάνιση.
Αυτό φάνηκε καθαρά και στο βρετανικό δημοψήφισμα και στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές και στην Ιταλία. Η ανώτερη τάξη και τα μεσαία στρώματα που έχουν ενσωματωθεί στο πλαίσιο του οικονομικού (νεο)φιλελευθερισμού και που είναι μέσα στο “τρένο” της παγκοσμιοποίησης ψήφισαν φανατικά υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ και στις ΗΠΑ υπέρ της Χίλαρι Κλίντον. Η εκλογική νίκη των Πέντε Αστεριών και της Λέγκας οφείλεται στο γεγονός ότι ύψωσαν αντισυστημική σημαία, η οποία με τη σειρά της προσέλκυσε μαζικά πιεζόμενα μικρομεσαία στρώματα. Πιεζόμενα και οικονομικά, αλλά και λόγω της παράνομης μετανάστευσης.
Οι λόγοι που η ρητορική του Τραμπ βρήκε τόσο μεγάλο αντίκρισμα στο εκλογικό σώμα είναι ότι έθιξε ζητήματα που αγγίζουν ευαίσθητες χορδές. Όταν αναρωτιόταν γιατί το iphone να φτιάχνεται στην Κίνα και όχι στις ΗΠΑ άνοιγαν τα αυτιά δεκάδων εκατομμυρίων Αμερικανών που άμεσα ή έμμεσα έχουν πληγεί από την αποβιομηχάνιση. Ήταν προεκλογικό “πυρηνικό” όπλο η υπόσχεσή του ότι θα επιβάλλει δασμούς 35% στα εισαγόμενα για να υποχρεώσει σε επαναπατρισμό τις αμερικανικές επιχειρήσεις, που έχουν μεταφέρει τα εργοστάσιά τους σε χώρες χαμηλού εργατικού κόστους και ανύπαρκτων εργασιακών δικαιωμάτων.
Το ίδιο άνοιξε τα αυτιά εκατομμυρίων Ιταλών η ρητορική των δύο νικητών για επενδύσεις με σκοπό τον τερματισμό της αποβιομηχάνισης, για στήριξη των χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων και βεβαίως για αντιπαράθεση με τη γερμανική Ευρώπη. Προς την ίδια κατεύθυνση λειτούργησε και η ρητορική κυρίως της Λέγκας για λήψη δραστικών μέτρων εναντίον του παράνομου μεταναστευτικού ρεύματος.

Χάνεται ο έλεγχος

Η μαζική είσοδος μεταναστών παροξύνει το ένστικτο αυτοσυντήρησης κοινωνιών που ήδη νιώθουν ότι απειλούνται με φτωχοποίηση. Γι’ αυτά τα τμήματα του πληθυσμού, ο ανταγωνισμός από τη φθηνή εργασία των μεταναστών βιώνεται σαν πρόσθετη απειλή. Όπως σαν απειλή βιώνονται και οι διάφορες κοινωνικές παρενέργειες της παράνομης μετανάστευσης. Εκδηλώνεται ως αντίδραση στο επώδυνο σήμερα ένα αίσθημα νοσταλγίας για τις παλιές καλές ημέρες και μία τάση παλινδρόμησης στο εθνικό κράτος.
Όσο οι άρχουσες ελίτ συνειδητοποιούν ότι χάνουν τον πολιτικό έλεγχο μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας τόσο καταφεύγουν με αντιδημοκρατικές πρακτικές. Σερβίρουν νέου τύπου “αριστοκρατικές” αντιλήψεις, με σκοπό να αμφισβητήσουν την ικανότητα του λαού να αποφασίζει για κρίσιμα ζητήματα. Το είδαμε στην περίπτωση του Brexit, το ξαναείδαμε με την εκλογή Τραμπ. Και το ξαναβλέπουμε τώρα στην Ιταλία. Στην Ιταλία, μάλιστα, οι άρχουσες ελίτ δεν περιορίσθηκαν σε λόγια. Ο πρόεδρος Ματαρέλα ουσιαστικά αμφισβήτησε το δικαίωμα των δύο νικητών της κάλπης να ορίσουν υπουργό Οικονομικών της επιλογής τους, δηλαδή να ασκήσουν την πολιτική, για την οποία τους ψήφισαν οι Ιταλοί.
Στην πραγματικότητα, όσο περισσότερο αμφισβητείται η πολιτική ηγεμονία τους, τόσο οι (νεο)φιλελεύθεροι (και στην εκδοχή της Κεντροδεξιάς και στην εκδοχή της Κεντροαριστεράς) αμφισβητούν εντονότερα τον πυρήνα της αστικής δημοκρατίας, η οποία, στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης, τείνει να μετατραπεί σε κέλυφος. Οτιδήποτε αμφισβητεί τη δέσμη των κυρίαρχων δογμάτων χαρακτηρίζεται λαϊκισμός, απαξιώνεται και εξοβελίζεται.
Είναι τέτοια η περιφρόνηση που επιδεικνύουν οι άρχουσες ελίτ και οι πολιτικές εκφράσεις τους προς το «πόπολο» και έχει γίνει τέτοια κατάχρηση στην πλύση εγκεφάλου, κυρίως με την ιδεολογική ρομφαία του «αντιλαϊκισμού», που πλέον φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα. Όταν τα καθεστωτικά Μίντια υποστηρίζουν με πάθος κάτι, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας αντανακλαστικά υιοθετεί την αντίθετη θέση.
Τόσο η παγκοσμιοποίηση όσο και το μεταναστευτικό ρεύμα τροφοδοτούν τη διάχυτη οικονομική-κοινωνική ανασφάλεια των παραδοσιακών μικρομεσαίων και στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Στην πραγματικότητα, παραλλήλως με την παραδοσιακή διαχωριστική γραμμή Δεξιά-Αριστερά, αναδύεται από τα σπλάχνα των δυτικών κοινωνιών μία νέα διαχωριστική γραμμή που παραπέμπει σε μία νέα κοινωνικοταξική πραγματικότητα.

(ΠΗΓΗ: https://slpress.gr/)

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

Η Μέση Ανατολή διολισθαίνει σε «πλήρη πόλεμο»

(γράφει ο Γιώργος Λυκοκάπης) 
Σε τεντωμένο σκοινί είναι πλέον η ειρήνη στην Μέση Ανατολή. Η μία πτυχή είναι το λουτρό αίματος στη Γάζα, με το οποίο ο ισραηλινός στρατός απάντησε στις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας των Παλαιστινίων για την απόφαση του προέδρου Τραμπ να μεταφέρει την αμερικανική πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ. Η άλλη πτυχή είναι η δυναμική απ’ ευθείας σύγκρουσης Ιράν-Ισραήλ.
Είχε προηγηθεί αιφνιδιαστική επίθεση της ισραηλινής αεροπορίας, εναντίον ιρανικής στρατιωτικής βάσης στην Συρία. Η Τεχεράνη απάντησε στα πλήγματα του Τελ Αβίβ, εγκαταλείποντας την τακτική «αυτοσυγκράτησης» που τηρούσε σε αντίστοιχες επιθέσεις του πρόσφατου παρελθόντος. Ακολούθησαν σκληρά αντίποινα από την ισραηλινή πολεμική αεροπορία στο σύνολο των ιρανικών θέσεων στην Συρία.
Το επεισόδιο συνέβη λίγες ώρες μετά από την μονομερή αποχώρηση της κυβέρνησης Τραμπ από την συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Η κατάσταση θυμίζει «κάτι παραπάνω από ψυχρό πόλεμο και κάτι λιγότερο από πλήρη πόλεμο«, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μπασάρ αλ Άσαντ στην συνέντευξη του στην Καθημερινή. Ο Σύρος πρόεδρος αναφερόταν στην εμπλοκή των μεγάλων δυνάμεων στον εμφύλιο της Συρίας. Εστιάζοντας στο προαναφερθέν επεισόδιο, θεωρούμε πως αποτύπωσε εύστοχα την αντιπαράθεση Ιράν-Ισραήλ στην Μέση Ανατολή.
Σύμφωνα με πολλές κυβερνήσεις της Δύσης, το Ιράν εκτόξευσε ρουκέτες «κατά του Ισραήλ». Στην πραγματικότητα το Ιράν εκτόξευσε ρουκέτες στις θέσεις των ισραηλινών στρατευμάτων στα Υψίπεδα του Γκολάν στην Συρία. Είναι μία περιοχή που κατέχει παράνομα το Ισραήλ μετά τον «πόλεμο των 6 ημερών» του 1967. Η διεθνής κοινότητα μιλάει ξεκάθαρα για «ισραηλινή κατοχή» και θεωρεί το Γκολάν έδαφος της Συρίας. Η βαρύτητα του επεισοδίου θα ήταν σίγουρα διαφορετική εάν το Ιράν χτυπούσε με ρουκέτες το Τελ Αβίβ ή την Χάιφα.
Βλέπουμε πως η αντιπαράθεση Ιράν-Ισραήλ περιορίζεται για την ώρα στο έδαφος της Συρίας. Σύμφωνα με ανακοίνωση του ισραηλινού στρατού «το Ισραήλ δεν επιδιώκει κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με το Ιράν«. Πράγματι για την ώρα δεν είδαμε στρατιωτικές προκλήσεις έναντι της σιιτικής Χεζμπολάχ στον Λίβανο, παρά την εκλογική νίκη της φιλοϊρανικής οργάνωσης στις εκλογές της προηγούμενης Κυριακής. Όμως μετά την μονομερή αποχώρηση της Ουάσιγκτον από την συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, βλέπουμε την ριζοσπαστικοποιήση άλλων σιιτικών κοινοτήτων της Μέσης Ανατολής.

Νίκη-έκπληξη στο Ιράκ

Στις εκλογές του Ιράκ μοιάζει να επικρατεί ο Μοκτάντα αλ Σαντρ, ένας ριζοσπάστης σιίτης ιερωμένος, όχι ο μετριοπαθής σιίτης Χάιντερ αλ Αμπάντι. Ο Σαντρ υπήρξε στο παρελθόν «κόκκινο πανί» για την Ουάσιγκτον, μιας και ήταν ο υποκινητής δύο μαζικών αντιαμερικανικών εξεγέρσεων στο μετασανταμικό Ιράκ. Είναι ένας από τους γιους μιας σημαίνουσας θρησκευτικής προσωπικότητας του σιιτικού Ισλάμ. Ο Σαντρ είχε αποστασιοποιηθεί τα τελευταία χρόνια από την μετριοπαθή κυβέρνηση του Ιράν. Το 2014 μάλιστα είχε δηλώσει πως εγκαταλείπει την πολιτική.
Η κυβέρνηση του Ιράν στήριζε το κόμμα του Αμπάντι και δεν ανέμενε τη νίκη του σιίτη κληρικού. Είναι όμως αδύνατον να διεξήγαγε ο Σαντρ προεκλογική εκστρατεία, χωρίς την ανοχή των Φρουρών της Επανάστασης, του επίλεκτου παραστρατιωτικού σώματος του Ιράν. Είναι κοινό μυστικό πως τις εξελίξεις στο Ιράκ ελέγχει από το παρασκήνιο ο στρατηγός των Φρουρών Κασέμ Σολεϊμανί. Σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό ήταν ο Σολεϊμανί ενορχηστρωτής της πρόσφατης ιρανικής επίθεσης στο Γκολάν. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αμπάντι ήταν αποδεκτός και από την Ουάσιγκτον. Δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο για τον Μοκτάντα αλ Σαντρ.

Γιατί η Ευρώπη υπερασπίζεται την συμφωνία

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιδιώκουν να διασώσουν την συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν πάση θυσία. Ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ιρανό ομόλογο του Ροχανί για να του επιβεβαιώσει ότι παραμένει πιστός σε αυτήν. Κατά την πρόσφατη επίσκεψη του στις ΗΠΑ προσπάθησε να μεταπείσει τον Αμερικανό πρόεδρο, χωρίς όμως επιτυχία. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει κοινές θέσεις στην Μέση Ανατολή με την κυβέρνηση Νετανιάχου, όπως έδειξε και στο ζήτημα της Ιερουσαλήμ.
Υπάρχει μία σειρά λόγων που οι Ευρωπαίοι δεν συμπλέουν με την Ουάσιγκτον στο ζήτημα του Ιράν. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις γνωρίζουν πως το φαινόμενο της τζιχαντιστικής τρομοκρατίας αφορά αποκλειστικά το σουνιτικό Ισλάμ, όχι το σιιτικό. Επίσης, δεν εμπιστεύονται την κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου στο Ισραήλ. Το 2011 ο Νικολά Σαρκοζί είχε αποκαλέσει τον Νετανιάχου «ψεύτη», ενώπιον του πρώην Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα. Η συνέντευξη τύπου του Ισραηλινού πρωθυπουργού για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν ήταν ένα προπαγανδιστικό σόου για πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, παρόλο που δεν το ομολόγησαν δημοσίως.
Ο κυριότερος λόγος είναι οι οικονομικές συμφωνίες που είχαν κλείσει σημαντικές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις με το Ιράν. Μετά την απόσυρση των ΗΠΑ από την συμφωνία είναι πλέον έκθετες, διότι η Ουάσιγκτον επανάφερε τις κυρώσεις κατά της Τεχεράνης. Για το Παρίσι και το Βερολίνο είναι μία συνέχεια του άτυπου οικονομικού πολέμου που έχει κηρύξει ο Τραμπ κατά της Ευρώπης, μετά την επιβολή δασμών στον ευρωπαϊκό χάλυβα και αλουμίνιο.
Σύμφωνα με τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών Λεμέρ οι ΗΠΑ θεωρούν τους εαυτούς τους «οικονομικό αστυνόμο» του πλανήτη. Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε το μήνυμα στο twitter του νέου Αμερικανού πρέσβη στην Γερμανία, ο οποίος κάλεσε τις γερμανικές επιχειρήσεις να «διακόψουν κάθε δραστηριότητα στο Ιράν». Ο ίδιος προσπάθησε μετά να ανασκευάσει την δήλωση του, αλλά η δυσπιστία για τις προθέσεις της Ουάσιγκτον παραμένει.

Τελεσίγραφο του Ιράν στην Ευρώπη

Σύμφωνα με τον υφυπουργό Εξωτερικών του Ιράν, οι Ευρωπαίοι «έχουν διορία 45 με 60 μέρες για να διασφαλίσουν τα συμφέροντα του Ιράν, μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από την συμφωνία«. Για πρώτη φορά δίνεται τέτοιο τελεσίγραφο από υψηλόβαθμο αξιωματούχο της ιρανικής κυβέρνησης. Δεν μοιάζει τυχαίο με την αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει στο εσωτερικό του Ιράν για το μέλλον της συμφωνίας.
Για τον μετριοπαθή Ιρανό πρόεδρο Ρουχανί, το Ιράν εξακολουθεί να δεσμεύεται από το πνεύμα της συμφωνίας. Για το «βαθύ κράτος» των σκληροπυρηνικών του καθεστώτος είναι πλέον «κενό γράμμα», μετά την αποχώρηση των Αμερικανών. Ο διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης Μοχάμαντ Αλί Τζαφαρί δήλωσε πως αναμένει «οι Ευρωπαίοι να ακολουθήσουν τους Αμερικανούς«.
Ο Αγιοτολάχ Αλί Χαμενεϊ, ο ανώτατος πνευματικός ηγέτης του Ιράν, με δημόσιες δηλώσεις του έστειλε αυστηρή προειδοποίηση στην κυβέρνηση Ροχανί. Δήλωσε πως περιμένει η ιρανική κυβέρνηση να εξασφαλίσει εγγυήσεις από τους Ευρωπαίους, διότι «δεν τους εμπιστεύεται». Απείλησε πως το Ιράν μπορεί ανά πάσα στιγμή να επιστρέψει στον εμπλουτισμό ουρανίου, δηλαδή μακροπρόθεσμα στην κατασκευή ατομικών όπλων.
Εάν συνδυάσουμε το ιδιότυπο τελεσίγραφο του Ιρανού υφυπουργού με την εκλογική νίκη του Μοκτάντα Σαντρ στο Ιράκ, είναι μία απόδειξη της αυξανόμενης επιρροής των σκληροπυρηνικών στο ιρανικό καθεστώς. Θεωρούν πως η ανάπτυξη του πυρηνικού προγράμματος διασφαλίζει την ανεξαρτησία του Ιράν. Είναι ο μόνος τρόπος για να κερδίσουν τον σεβασμό της Ουάσιγκτον, όπως το κατάφερε η Βόρεια Κορέα. Υπάρχει όμως μια διαφορά μεταξύ των δύο περιπτώσεων.
Το καθεστώς της Βορείου Κορέας ήταν παντελώς απομονωμένο από τον υπόλοιπο κόσμο, σε αντίθεση με το Ιράν. Για το Ισραήλ αλλά και την Σαουδική Αραβία το Ιράν συγκροτεί ένα «σιιτικό τόξο» μέσω των σιιτικών πληθυσμών της Μέσης Ανατολής. Το «τόξο» αυτό περιλαμβάνει την Συρία, το Ιράκ, τον Λίβανο, την Υεμένη, ακόμα και σουνιτικά κράτη, όπως το εμιράτο του Κατάρ. Εάν το Ιράν αναπτύξει περαιτέρω το πυρηνικό του πρόγραμμα στην καλύτερη περίπτωση θα έχουμε μία κούρσα εξοπλισμών, μιας και πυρηνικά θα επιδιώξει να αποκτήσει και η Σαουδική Αραβία. Στην χειρότερη θα έχουμε έναν νέο «πλήρη πόλεμο» στην Μέση Ανατολή.

(ΠΗΓΗ: https://slpress.gr/)

Θέατρο σκιών του κλαιόμενου Σακελλαρίου: Έργα και ημέρες παραδικαστικής αλητείας

Λίγες μέρες πριν τη συνταξιοδότησή του, ο πρόεδρος του ΣτΕ, δήλωσε αναβαπτισμένος αντι-μνημονιακός, υπέρ των συνταξιούχων και αποφάσισε να παραιτηθεί με πρόσχημα τη διαρροή της απόφασης των δικαστών της ολομέλειας σχετικά με τη συνταγματικότητα του νόμου Κατρούγκαλου.

(γράφει ο Κωνσταντίνος Ταχτσίδης)

Ο Νίκος Σακελλαρίου δεν παραιτήθηκε απλά. Παραιτήθηκε διαβάζοντας μια πολιτική ανακοίνωση, ενδεδυμένος με τα επίσημα δικαστικά άμφια και σε διακαναλική σύνδεση.
«Φοβούμαστε πλήρη εξαθλίωση όλων των συνταξιούχων», δήλωσε με στόμφο, διαβάζοντας το κείμενο που είχε ετοιμάσει και οπτικοποιώντας τη φράση «κροκοδείλια δάκρυα».
Μιλάμε για τον ίδιο δικαστικό, που ως μέλος του ΣτΕ, έκρινε συνταγματικά τα μνημόνια που πετσόκοψαν τις συντάξεις, 12 συνεχείς φορές, έως και 50%, την περίοδο 2010-2015.
Ενώ από το 2015, που ο κ. Σακελλαρίου είναι πρόεδρος, το ΣτΕ:
- Έχει «παγώσει» την υποβολή πόθεν έσχες για τους δικαστές.
- Έκρινε αντισυνταγματικό το νόμο για τις τηλεοπτικές άδειες και τα 250 εκατομμύρια που θα έμπαιναν στο κρατικό ταμείο.
- Ακύρωσε το νόμο Φίλη για τα θρησκευτικά, με το σκεπτικό πως πλήττεται η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών.
- Επικύρωσε την παραγραφή χιλιάδων υποθέσεων φοροδιαφυγής από τις περίφημες λίστες της ντροπής (Λαγκάρντ, Μπόργιανς κ.λπ.), καθώς και μεγαλο-οφειλετών του δημοσίου.
Κάποιοι κακοήθεις βέβαια, ισχυρίζονται πως η παραίτηση Σακελλαρίου μπορεί να φανεί πολύ βολική για την αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς λέγεται ότι μπορεί να προκαλέσει ξανά τη διαδικασία ψήφου από την Ολομέλεια, σχετικά με τη συνταγματικότητα του ασφαλιστικού νόμου, εκβιάζοντας με αυτό τον τρόπο τους δικαστές. Άλλοι κακεντρεχείς λένε πως ο Μητσοτάκης «παίζει τα ρέστα του» και τάχα μου ο πρόεδρος του ΣτΕ, "κλείδωσε" θέση στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της ΝΔ.
Η παραίτηση πάντως του Ν. Σακελλαρίου υπό το πρόσχημα της διαρροής αποφάσεων του ΣτΕ, κάπου χάνει. Βλέπετε, δεν είναι η πρώτη φορά, επί προεδρίας του, που διαρρέουν αποφάσεις της ολομέλειας, σε ΜΜΕ. Το αντίθετο. 
Ειδικά την περίοδο της εκδίκασης του "Νόμου Παππά" για τις τηλεοπτικές άδειες, οι διαρροές σε πολύ συγκεκριμένες εφημερίδες και άμεσα ενδιαφερόμενα κανάλια, ήταν στην καθημερινή διάταξη. Η «καραμπινάτη» διαρροή του Οκτωβρίου του 2016 σχετικά με τις τηλεοπτικές άδειες, για παράδειγμα, σίγουρα δεν οφειλόταν σε τηλεπάθεια των ρεπόρτερ του ΣΚΑΙ.

Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

ΣΚΑΝΔΑΛΟ: Με εντολή Μητσοτάκη η ΝΔ παραιτήθηκε από την αγωγή κατά της εταιρείας-«φάντασμα» που τη διέσυρε στις εσωκομματικές

Οι περισσότεροι θα θυμάστε το φιάσκο με την αναβολή της εκλογικής διαδικασίας για την ανάδειξη προέδρου στη ΝΔ, ύστερα από τεχνικά προβλήματα που επικαλέστηκε -τότε- η εταιρεία-«φάντασμα» που είχε αναλάβει τη διεξαγωγή τους, η οποία όπως αποκαλύφθηκε μετέπειτα είχε περάσει ύποπτες ημέρες «μεγάλης άνοιξης» επί κυβερνήσεως Σαμαρά.
Ο λόγος για την «info solutions» κατά της οποίας η ΝΔ, επί μεταβατικής προεδρίας Γιάννη Πλακιωτάκη, είχε κάνει (με ασφαλιστικά μέτρα) συντηρητική κατάσχεση στην περιουσία της, ακόμη και σε βάρος των φυσικών προσώπων-μετόχων της εταιρείας, ενώ παράλληλα είχε καταθέσει κύρια αγωγή. Εν τούτοις, τα Piperata.gr δεν έχουν κατορθώσει να αποσαφηνίσουν αν τότε είχε τελικά κατατεθεί και μήνυση σε βάρος της εταιρείας και των μετόχων της.
Όπως και να έχει, σύμφωνα με αξιόπιστη πηγή, μετά από σχετική εντολή του Κυριάκου Μητσοτάκη, η ΝΔ απέσυρε την αγωγή και παραιτήθηκε και από την κύρια δίκη, όπως και από τη συντηρητική κατάσχεση σε βάρος της εταιρείας, που ευθύνεται για το διασυρμό της τον χειμώνα του 2015, καθώς δεν μπόρεσε να διεξάγει τις εκλογές.
Να σημειωθεί ότι το «βατερλό» αυτό ήταν η αιτία που, όταν οι εκλογές αναβλήθηκαν, οι Βαγγέλης Μεϊμαράκης και Απόστολος Τζιτζικώστας κατέγραψαν σημαντικές απώλειες δυνάμεων, με αποτέλεσμα ο μεν πρώτος να μην εξασφαλίσει τη διαφορά που θα του επέτρεπε στον δεύτερο γύρο να κερδίσει, ο δε περιφερειάρχης της Κεντρικής Μακεδονίας να μείνει εκτός επαναληπτικού γύρου, αν και μέχρι εκείνη τη στιγμή εμφανιζόταν ως το απόλυτο φαβορί.
Όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια, η εν λόγω εταιρεία-«φάντασμα», είχε άριστες σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου επί εποχής Σαμαρά, αλλά και προσωπικά με τον ίδιον τον πρώην πρωθυπουργό, ενώ ένας δικός του άνθρωπος -από τότε, τώρα τον έχει ακολουθήσει στο πολιτικό γραφείο του- ο υπεύθυνος μηχανοργάνωσης της ΝΔ στη Συγγρού, Πάρις Πέτσας, ήταν αυτός που κατ’ ουσίαν παρέσυρε την ΚΕΦΕ (είχε βοηθήσει και ο τότε σαμαρικός γραμματέας του κόμματος, Ανδρέας Παπαμιμίκος) να αναθέσει τη διεξαγωγή των εκλογών για την ανάδειξη «γαλάζιου αρχηγού» στην info solutions.
Έτσι, μ’ αυτά και μ’ αυτά, τον Ιανουάριο του 2016, πρόεδρος στη ΝΔ εξελέγη ο Μητσοτάκης. Και τα ερωτήματα που πλέον τίθενται, ειδικά ενόψει και εσωκομματικών εκλογών για την ανάδειξη και συνέδρων, αν όντως λέει την αλήθεια η πηγή μου, είναι: Ο Κυριάκος χρωστούσε «γραμμάτιο»; Κι αν ναι, σε ποιον και γιατί; Ποιος επέβαλε την παραίτηση της ΝΔ από την αγωγή και τη συντηρητική κατάσχεση; Ποιος, πως και γιατί κρύβεται πίσω από την εταιρεία-«φάντασμα»;

(ΠΗΓΗ: https://www.piperata.gr/)

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Αλέξης και Πάνος αναβαθμίσαν τα F-16: Ή πατριώτης θα είσαι ή λαμόγιο (a.k.a. Μιζοτάκης)

Αυτό που συνέβη με την αναβάθμιση των πολεμικών αεροσκαφών δεν έχει προηγούμενο στην μεταπολίτευση.
Μπορεί να συγκριθεί μόνο με την στάση του Καραμανλή απέναντι στην Μέρκελ για τα Γιουροφάιτερ. Η κυβέρνηση και ειδικά ο Πάνος Καμμένος κατόρθωσε να κάνει τους αμερικανούς να υπαναχωρήσουν και να ρίξουν κατά πολύ τις απαιτήσεις τους ακόμα και από την επίσημη προσφορά! Προσφορά, που να σημειωθεί ότι είχε ανακοινωθεί ακόμα και από τον ίδιο τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών στο Λευκό Οίκο.
Ο λόγος για τον οποίον ο Πάνος Καμμένος, ο Αλέξης Τσίπρας και η ελληνική κυβέρνηση στάθηκε ως ίση απέναντι στην υπερδύναμη, είναι εξαιρετικά απλός. Είναι ακριβώς ο ίδιος λόγος για τον οποίον έτρωγε καρπαζιές ο Γιώργος Παπανδρέου και σφαλιάρες ο Αντώνης Σαμαράς. Για να μην μιλήσουμε για τον Κώστα Σημίτη ο οποίος ήταν έτοιμος να δώσει και το Σούνιο στους τούρκους εάν του το ζητούσαν.
Ο λόγος είναι ότι όταν οι ξένοι έχουν απέναντι τους έναν μιζαδόρο, ένα διεφθαρμένο ή έναν αριβίστα, τότε στην κυριολεξία τον πατάνε κάτω σα χταπόδι και αυτός παραδίδει γη και ύδωρ στους δανειστές, τους εθνικούς προμηθευτές, τις πολυεθνικές των όπλων. Και φυσικά όπως είδαμε στο παρελθόν, γέμιζε και τους τραπεζικούς λογαριασμούς ή τις θυρίδες του με μίζες.
Με αποτέλεσμα η πατρίδα να ζημιώνεται και να οδηγείται στον όλεθρο με αισχρές συμβάσεις.
Όταν έχουν απέναντι τους πολιτικούς που βλέπουν ότι αγωνίζονται για την πατρίδα τους και έχουν καθαρό ποινικό μητρώο, Τότε ξέρουν ότι θα πρέπει να αλλάξουν στρατηγική. Το κυριότερο όμως, όταν έχουν απέναντι τους πατριώτες πολιτικούς και όχι λαμόγια που να μπορούν εκβιάσουν, τους σέβονται.
Τους αντιμετωπίζουν ως ίσους. Και θα συνεχίσουν να τους σέβονται, ακόμα κι αν δεν υπάρξει συμφωνία. Όταν μάλιστα κάνεις αυτό το πράγμα απέναντι στην υπερδύναμη, φανταστείτε τι μπορείς να κάνεις με τους υπόλοιπους. Για να απαντήσουμε και στους περίεργους με το θέμα των φρεγατών.
Το ότι ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος εξοικονόμησαν τρακόσια εκατομμύρια, χώρια το χρηματοοικονομικό όφελος από αυτή τη συμφωνία, δείχνει ακριβώς γιατί χρεοκόπησε η πατρίδα και γιατί τα διεφθαρμένα συμφέροντα ήθελαν διεφθαρμένους πολιτικούς για να κυβερνούν την χωρά.

Hotspot...Ελλήνων εργαζομένων η Μύκονος: Αυτή είναι..."ανάπτυξη" (πασοκομητσοτακικής κοπής κωστοπουλικού ξεβλαχέματος)

Ένας από τους σημαντικότερους ελληνικούς τουριστικούς προορισμούς, το νησί της Μυκόνου, δίνει το παράδειγμα για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και την προσέλκυση νέων επενδύσεων, καταφέρνοντας να χωρέσει εκατοντάδες εργαζόμενους σε κοντέινερ.
Ένας συνδυασμός Airbnb και υγιούς επιχειρηματικότητας, έχει κάνει το νησί της Μυκόνου ασφυκτικά γεμάτο από κοντέινερ, όπου διαβιούν εργαζόμενοι στον κλάδο του τουρισμού αλλά και υπάλληλοι του δημοσίου όπως δάσκαλοι και καθηγητές. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, είναι γνωστό από πέρυσι το καλοκαίρι ότι τα μαγαζιά δεν καλύπτουν τα έξοδα για την διαμονή του προσωπικού σε κανονικά δωμάτια καθώς οι ιδιοκτήτες των ακινήτων τα νοικιάζουν μέσω Airbnb για 200 ευρώ τη μέρα στους τουρίστες.
Τελευταίο παράδειγμα, η ιστορία μιας δασκάλας, από την οποία ζητήθηκε ενοίκιο 8000 ευρώ για ένα διαμέρισμα 40 τ.μ. και για διάστημα μόλις έξι μηνών. Σαν αποτέλεσμα, οι γονείς του νησιού αντιμετωπίζουν πρόβλημα στο να βρουν δασκάλους για τα παιδιά τους:

Το φαινόμενο δεν είναι καινούριο, αφού από το 2016 υπήρχαν καταγγελίες για τις “φαβέλες” της Μυκόνου, όπως αποκαλούνται τα οικόπεδα όπου έχουν στηθεί κοντέινερ, ενώ μέσα στο ίδιο κοντέινερ μπορεί να κοιμούνται μέχρι και 5 άτομα, χωρίς air condition.
Τότε η υπόθεση είχε φτάσει μέχρι τη Βουλή, με βουλευτή του ΚΚΕ να καταθέτει ερώτηση προς τον αρμόδιο υπουργό Εργασίας Γιώργο Κατρούγκαλο:
Θέλω να αναφέρω το τελευταίο, κύριε Υπουργέ, γιατί έχουμε κάνει ήδη μια ερώτηση: Οι εποχιακά εργαζόμενοι σε στάβλους διαμένουν, όπως και αυτοί που κάνουν πρακτική άσκηση. Αν θα πάτε στη Μύκονο, τους έχουν σε κοντέινερ, διαμένουν εκεί και οι εργαζόμενοι μαθητές, αλλά και αυτοί που δουλεύουν εποχιακά στο νησί. Το ίδιο συμβαίνει και στα Επτάνησα, το ίδιο στη Ρόδο κ.λπ.. Μιλάμε για μια τραγωδία. Και, βέβαια, έλεγχος δεν υπάρχει πουθενά.
Η απάντηση που είχε πάρει τότε από τον υπουργό, ήταν:
Να συγκεκριμενοποιήσετε αυτά που είπατε για το κοντέινερ στη Μύκονο και θα φροντίσω μέσα σε αυτή την εβδομάδα να γίνει ο σχετικός έλεγχος.
Απ’ ότι φαίνεται όμως, ο σχετικός έλεγχος δεν τα πήγε και πολύ καλά, αφού την επόμενη χρονιά, η κατάσταση ήταν ακριβώς η ίδια. Σε συνέντευξη που είχε δώσει εργαζόμενος στη Μύκονο, μιλώντας για τις συνθήκες εργασίας, ανέφερε:
Ακόμα υπάρχουν κοντέινερ στη Μύκονο. Σε διάσημο beach bar-restaurant στην Ψαρρού, οι εργαζόμενοι μένουν σε προκάτ κατασκευές και πληρώνονται μόνο από τα φιλοδωρήματα. […] Εχω δει συναδέλφους μου δίπλα μου να λιποθυμάνε σαν τα κοτόπουλα
ενώ, όταν ρωτήθηκε για το αν γίνονται έλεγχοι στο νησί, ήταν σχετικά ξεκάθαρος:
Μόνο μια φορά, στην Ανάβυσσο το 2012, ήρθε το ΙΚΑ και μας έβαλαν να κρυβόμαστε γιατί ήμασταν όλοι ανασφάλιστοι. […] Στη Μύκονο σιγά μη γινόταν έλεγχος. Κι ο Χριστός ο ίδιος να πάταγε, θα έφευγε μέσα στην ακολασία
Πριν από δύο μήνες μάλιστα, κατατέθηκε πολυνομοσχέδιο στη Βουλή, που αναμένεται να κάνει ακόμα χειρότερη την κατάσταση στο νησί, καθώς προβλέπει τη δημιουργία καζίνο, με το δήμαρχο της Μυκόνου να δημοσιεύει επιστολή όπου εξηγούσε:
Η Μύκονος δεν έχει ανάγκη από Καζίνο. Έχει ανάγκη από Σχολεία, Νοσοκομείο, Υποδομές, κίνητρα για τους Δημοσίους Υπαλλήλους προκειμένου να αντιμετωπιστεί η υποστελέχωση.
Όπως και να ‘χει όμως, η τουριστική ανάπτυξη του νησιού αυξάνεται ασταμάτητα, πράγμα που σημαίνει περισσότερα έσοδα για τις επιχειρήσεις, ζεστό χρήμα στην αγορά και επενδύσεις που θα επιτρέψουν την αγορά περισσότερων κοντέινερ για ακόμα περισσότερους εργαζόμενους, που τουλάχιστον θα έχουν ένα πιάτο φαΐ να φάνε.

Έρχεται τηλεοπτικό deal - μαμούθ με τις ευλογίες του Μεγάρου Μαξίμου: 60-40 για Βαρδινογιάννη - Κοντομηνά αντίστοιχα σε Star και Alpha

Mε γρήγορους ρυθµούς προχωρούν οι συζητήσεις ανάµεσα στον Γιάννη Βαρδινογιάννη του Star και τον ∆ηµήτρη Κοντοµηνά του Alpha. Ως γνωστόν, οι δύο άνδρες εδώ και αρκετό καιρό εξετάζουν το ενδεχόµενο συµπόρευσης των δύο τηλεοπτικών σταθµών. Σύµφωνα µε το ρεπορτάζ, η αρχική ιδέα ανήκει στον µεγαλοµέτοχο του Star, ο οποίος θεωρεί ότι µόνο µε συµµαχίες µπορεί να υπάρξει υγιές αποτέλεσµα στον υφιστάµενο τηλεοπτικό χάρτη.
Οι καναλάρχες έχουν θέσει επί τάπητος όλες τις λεπτοµέρειες και, όπως προκύπτει, έχουν βρει κοινό τόπο προκειµένου να προχωρήσει στην υλοποίησή της η συµφωνία.
Επί της ουσίας, πρόκειται για ένα σχέδιο που είχε θέσει ο κ. Βαρδινογιάννης και προς τους πρώην µετόχους του Mega, όταν ξεκίνησαν να παρουσιάζονται τα πρώτα οικονοµικά σύννεφα στο πάλαι ποτέ Μεγάλο Κανάλι. Στην περίπτωση που οριστικοποιηθεί το deal -κάτι πολύ πιθανόν-, οι δύο τηλεοπτικοί σταθµοί θα προχωρήσουν άµεσα σε ριζική αναδιοργάνωση, σε όλα τα επίπεδα.
Αυτό πρακτικά σηµαίνει ότι θα επιδιωχθούν σηµαντικές εξοικονοµήσεις µε την ενοποίηση τµηµάτων, κυρίως στον πολυδάπανο ενηµερωτικό τοµέα. Παράλληλα, δεν αποκλείεται να υπάρξει συστέγαση Alpha και Star, ενώ κάποιοι λένε ότι εξετάζεται και το σενάριο της ενοποίησης ή συγχώνευσης των δύο εταιρειών παραγωγής που διαθέτουν οι κ. Βαρδινογιάννης και Κοντοµηνάς. Φυσικά, στον ορίζοντα κυκλοφορεί και το σενάριο που θέλει το Star να µετατρέπεται σε αµιγώς ενηµερωτικό κανάλι, στα πρότυπα του παλιού Mega, και τον Alpha να δίνει έµφαση στον ψυχαγωγικό τοµέα, όπου κατά κοινή παραδοχή τα τελευταία χρόνια καταγράφει αξιοσηµείωτες επιτυχίες. 
Στην περίπτωση που επιβεβαιωθούν οι πληροφορές περί της συµφωνίας Βαρδινογιάννη - Κοντοµηνά, τότε θα µιλάµε για ένα από τα µεγαλύτερα πρότζεκτ που έχουµε δει στον χώρο της ιδιωτικής τηλεόρασης από τα τέλη της δεκαετίας του ’80.
Σύµφωνα µε απόλυτα διασταυρωµένες πληροφορίες, στο βασικό σχέδιο συµφωνίας προβλέπεται ότι το 60% του καναλιού της Κάντζας θα περιέλθει στα χέρια της πλευράς Βαρδινογιάννη, η οποία µε τη σειρά της θα παραχωρήσει το 40% της ιδιοκτήτριας εταιρείας του τηλεοπτικού σταθµού της Νέας Κηφισιάς στον ∆ηµήτρη Κοντοµηνά. Ως εκ τούτου, στο νέο σχήµα που θα προκύψει, η µεγάλη επιχειρηµατική οικογένεια θα κατέχει το 60% τόσο του Star όσο και του Alphα, ενώ ο ∆ηµήτρης Κοντοµηνάς θα κατέχει ποσοστό 40% και στα δύο κανάλια. Μάλιστα, στελέχη του οικονοµικού επιτελείου του Τζίγγερ έχουν εγκατασταθεί ήdη στην Κάντζα, µελετώντας τα οικονοµικά στοιχεία.
Aξίζει να σηµειωθεί ότι τη συγκεκριµένη εξέλιξη ενθαρρύνει, εκτός των άλλων, και το Μέγαρο Μαξίµου, το οποίο επισκέπτεται συχνά ο επιχειρηµατίας ∆ηµ. Κοντοµηνάς.

Έκτακτο ΚΥΣΕΑ: Με παρέμβαση Ντ. Τραμπ οριστικοποιήθηκε το πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 / Καμμένος: "Μεγάλη μέρα για την Πολεμική Αεροπορία"

Με ανακοίνωσή του το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού ενημέρωσε ότι θα συγκληθεί έκτακτο ΚΥΣΕΑ το μεσημέρι του Σαββάτου, 28 Απριλίου, υπό τον Αλέξη Τσίπρα για την αναβάθμιση των μαχητικών αεροσκαφών F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας. Ο υπουργός Άμυνας, Πάνος Καμμένος ενημέρωσε το ΚΥΣΕΑ πως η πλευρά των ΗΠΑ έκανε, καταρχήν δεκτή, την αναθεωρημένη πρόταση της Ελλάδας. Μια πρόταση που λαμβάνει υπόψη τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις της Ελλάδας. Μετά το αμερικανικό «πράσινο φως» και την παρέμβαση του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε ομόφωνα το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού 85 αεροσκαφών.
Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος την περασμένη Τετάρτη, αναφερόμενος στο θέμα των F16 είχε πει ότι σε ό,τι αφορά στο πρόγραμμα αναβάθμισης των αεροσκαφών, αυτό «τυγχάνει της έγκρισης της κυβέρνησης μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων μας» προσθέτοντας ότι η διαπραγμάτευση γίνεται για τις καταβολές χρημάτων μέχρι το 2021. Σύμφωνα με τον ίδιο «εμπροσθοβαρές πρόγραμμα σε αυτές τις συνθήκες δεν είναι δυνατό» διευκρινίζοντας ότι «όσον αφορά τις καταβολές η Ελλάδα μέχρι το 2021 έχει δεσμευθεί για ένα συγκεκριμένο πλεόνασμα στους δανειστές».
«Εκεί που βρίσκεται η διαπραγμάτευση είναι στην καταβολή των χρημάτων για το 2018, το 2019 και το 2020. Για μετά το 2021 μπορούμε να καταβάλουμε μέρη της συμφωνία μέχρι τη λήξη του προγράμματος» είπε ο κ. Καμμένος συμπληρώνοντας ότι το πρώτο αεροσκάφος θα παραδοθεί σε δύο χρόνια. Όπως ανακοίνωσε για το θέμα θα ενημερώσει για τέταρτη φορά τον ομόλογό του. «Τα προγράμματα που γνωρίζετε είναι αυτά που έχουν συζητηθεί στο ΚΥΣΕΑ» κατέληξε ο υπουργός Άμυνας.

Η ανακοίνωση για το ΚΥΣΕΑ και την αναβάθμιση των F-16
«Υπό τον Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, συνεδρίασε σήμερα το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας.
Το ΚΥΣΕΑ συνεδρίασε εκτάκτως σε συνέχεια της συνεδρίασης της περασμένης Δευτέρας με αντικείμενο την αναβάθμιση των αεροσκαφών F-16.
Κατόπιν ενημέρωσης του υπουργού Εθνικής Άμυνας ότι η Αμερικανική πλευρά έχει καταρχήν αποδεχθεί την αναθεωρημένη ελληνική πρόταση, που λαμβάνει υπόψη τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις της χώρας τα επόμενα έτη, το ΚΥΣΕΑ ομοφώνως ενέκρινε την υλοποίηση του προγράμματος αναβάθμισης 85 αεροσκαφών».

Πάνος Καμμένος: «Μεγάλη μέρα!»
Με μια ανάρτησή του στο Τwitter ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος χαρακτήρισε «μεγάλη μέρα για την Πολεμική Αεροπορία» την απόφαση του ΚΥΣΕΑ.
Οι δυνατότητες του F-16 VIPER
Το F-16 Viper (σ.σ στα ελληνικά viper σημαίνει οχιά)  ενσωματώνει πολύ προχωρημένες δυνατότητες ως μέρος ενός πακέτου αναβάθμισης ώστε τα F-16 να μπορούν να λειτουργούν μαζί με μαχητικά 5ης γενιάς όπως τα Stealth F-35 και F-22. 
Τα F-16V μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εξόντωση της αεράμυνας του εχθρού, για αποστολές αέρος-εδάφους και μάχες αέρος-αέρος. Μπορεί επίσης να εκτελέσει αποστολές βαθιάς διείσδυσης και για αεροναυτικές επιχειρήσεις, μεταξύ άλλων.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι την ονομασία Viper την έχουν δώσει οι πιλότοι και οι συντηρητές του. Η επίσημη ονομασία που έχει δοθεί στο αεροσκάφος είναι Fighting Falcon (Μαχόμενο Γεράκι).

Γενικά χαρακτηριστικά
Τύπος: αεροσκάφος πολλαπλών ρόλων
  • Κατασκευαστής General Dynamics
  • Ώση (Block 52 / 29.100 λίβρες)127 kN
  • Πλήρωμα 1 (μοντέλα A/C/E), 2 (μοντέλα (Β/D/F)
  • Μήκος 14,8 m
  • Εκπέτασμα 9,8 m
  • Ύψος 4,8
  • Επιφάνεια πτέρυγας 27,87
  • Μεικτό βάρος 12.003 kg
  • Μέγιστο βάρος απογείωσης 16,875 kg
  • Μέγιστη ταχύτητα 2173 km/h (2,05 Mach)
  • Αυτονομία (με εξωτερικές δεξαμενές)>2000 km
  • Μέγιστο ύψος 15.240 km/h
  • Βαθμός ανόδου 15.000 m/min
  • Πυροβόλα 1 M61 Vulcan 20 mm
  • Έξυπνες βόμβες 2x CBU-87 cluster, 2x CBU-89 gator mine, 2x CBU-97, 2x GBU-10 Paveway, GBU-12 Paveway II, βόμβες Paveway καθοδηγούμενες με laser, 2x JDAM
  • Βόμβες ελεύθερης πτώσης 6x Mk 80 series, και πυρηνικές βόμβεςόπως η B61 πυρηνική βόμβα
  • Πύραυλοι αέρος-αέρος 6x AIM-9 Sidewinder, έως 6x AIM-120 AMRAAM
  • Πύραυλοι αέρος-εδάφους 6x AGM-65 Maverick
  • Πύραυλοι αέρος-επιφανείας 4x AGM-119 Penguin
  • Πύραυλοι αντιραντάρ 4x AGM-88 HARM
  • Ρουκέτες CRV-7
(ΠΗΓΗ: http://www.pronews.gr/)

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018

Βασίλης Κοψαχείλης - Η Τουρκία θα Εισβάλλει στην Ελληνική ΑΟΖ (4/2018)



[HD]

[Βασίλης Κοψαχείλης : Διεθνολόγος/Γεωστρατηγικος Αναλυτής]




Συνεχίζεται το παραδικαστικό πραξικόπημα: Νέα αναβολή στην απόφαση περί των προφυγών απελπισίας των καναλάρχηδων



«Η ιστορία αυτή έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί εδώ και καιρό, και δεν μπορώ να καταλάβω προς τι η νέα αναβολή», σχολίασε ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης Νίκος Παππάς, μιλώντας στο ραδιόφωνο 24/7, για τη νέα αναβολή εκ μέρους του ΣτΕ, της συζήτησης επί των προσφυγών των τηλεοπτικών σταθμών.

«Οφείλει ο καθένας να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων» συνέχισε ο υπουργός ΨΗΠΤΕ, «οι διαρκείς αναβολές προκαλούν τη λογική, δεν μπορεί να αναβληθεί στο διηνεκές η απόφαση» υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι αναμένει ποια ημερομηνία θα θέσει το ΣτΕ για τη συζήτηση των προσφυγών. «Οι πολίτες κρίνουν και καταλαβαίνουν και δυστυχώς κάποιοι δεν κάνουν όσα θα έπρεπε να κάνουν για να προστατέψουν την αξιοπιστία του δικαστηρίου», τόνισε κλείνοντας το θέμα ο Ν. Παππάς.

Βέβαια το ζήτημα δεν είναι η έκφραση υπουργικής δυσφορίας, αλλά επιτέλους να προχωρήσει η διαδικασία άσχετα με τα κόλπα των θλιβερών παραδικαστικών τσαρλατάνων που έχουν καταντήσει ορτινάτζες των ξοφλημένων της διαπλοκής. Απαιτείται η εγκαθίδρυση της νομιμότητας και, ως απάντηση στον Ν.Παππά, δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι περιμένει η κυβέρνηση προκειμένουν να προχωρήσει η διαδικασία.