Μέσα στο ζοφερό σκηνικό της άμεσης επίθεσης στον εργατικό μισθό και τις συλλογικές συμβάσεις, υπάρχουν ακόμα ατομικές και συλλογικές μάχες ενάντια στην «κινεζοποίηση» της τάξης μας που δίνονται και κερδίζονται. Και προειδοποιούν τα αφεντικά για την ταξική αντεπίθεση που θα εξαπολύσουμε για να πάρουμε πίσω όλα όσα μας κλέβουν.
Το μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (τμήμα ασφαλιστικών μέτρων), με απόφαση του στις 23/2, δικαίωσε εργαζόμενο συντάκτη στο site «dealnews.gr» που, αντί για το «μαύρο» μηνιάτικο των 450 ευρώ, ζητούσε να αναγνωριστεί η εργασία του ως εξαρτημένη εργασία αορίστου χρόνου, και κατά συνέπεια να αμείβεται με βάση τα οριζόμενα στις συλλογικές συμβάσεις των ενώσεων συντακτών.
Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, σύμβαση εξαρτημένης εργασίας μπορεί να συνάπτει ένας δημοσιογράφος όταν ο εργοδότης διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου και εποπτείας του ως προς τον τόπο και χρόνο παροχής εργασίας. Επίσης αναφέρει ότι αυτό που διακρίνει την εξαρτημένη εργασία από την ανεξάρτητη (το αποκαλούμενο και «μπλοκάκι») δεν είναι το ποσοτικό στοιχείο, δηλ. η σώρευση περισσοτέρων ενδείξεων δέσμευσης και εξάρτησης, αλλά το ποιοτικό, δηλ. η ιδιαίτερη ποιότητα της δέσμευσης και εξάρτησης, η οποία έχει για τον εργαζόμενο συνέπειες που καθιστούν απαραίτητη την ιδιαίτερη ρύθμιση της σχέσης του με τον εργοδότη και δικαιολογούν την ειδική προστασία από το εργατικό δίκαιο. Όταν δηλαδή ένας εργαζόμενος σε ειδησεογραφικό site δουλεύει και 7 και 8 και 12 μέρες συνεχόμενα, και αργίες και Σαββατοκύριακα, και αναλαμβάνει «βάρδιες» έχοντας έναν αρχισυντάκτη πάνω από το κεφάλι του, δεν μπορεί να αμείβεται ως «ελεύθερος επαγγελματίας», όπως συνηθίζουν να πράττουν σε συντριπτικό βαθμό τα αφεντικά των sites, αλλά δικαιούται να παίρνει όλα τα προβλεπόμενα από τις συλλογικές συμβάσεις (δώρα, επιδόματα, νυχτερινά, υπερωρίες, αποζημίωση απόλυσης και ό,τι άλλο τέλος πάντων έχει μείνει όρθιο από τη μνημονιακή επίθεση των αφεντικών).
Ακόμα, το δικαστήριο αναγνωρίζει την ιδιότητα του εσωτερικού συντάκτη στους εργαζόμενους των sites που, προσερχόμενοι καθημερινά και σε συγκεκριμένο ωράριο στα γραφεία της εταιρείας, αφού συλλέγουν πληροφορίες τηλεφωνικά, μέσω του διαδικτύου ή και με πρωτογενή έρευνα, συντάσσουν τα σχετικά κείμενα τα οποία δημοσιεύονται μετά από έλεγχο του αρχισυντάκτη. Άρα οι εργαζόμενοι σε ειδησεογραφικά sites έχουν κάθε νόμιμο δικαίωμα να διεκδικήσουν όλα όσα αναγνωρίζονται στους συντάκτες, πολλά παραπάνω δηλαδή από τον κατώτατο μισθό της ΓΣΕΕ που δίνουν κάποια αφεντικά, όσα δεν επιλέγουν τα «μαύρα» ή το «μπλοκάκι».
Έχοντας ως βάση όλο το παραπάνω σκεπτικό, το δικαστήριο αποφάσισε ότι ο συγκεκριμένος εργαζόμενος θα έπρεπε να έχει πληρωθεί σύμφωνα με τη σύμβαση της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΣΠΗΤ, η οποία άσκησε πρόσθετη παρέμβαση στο δικαστήριο υπέρ των διεκδικήσεων του απολυμένου εργαζόμενου.) και ειδικότερα σύμφωνα με τα οριζόμενα στην υπ’ αριθμ. 49548/2372 Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) για τις επιχειρήσεις περιοδικών εκδόσεων που δεν είναι μέλη του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Περιοδικού Τύπου (ΣΕΠΤ). Έτσι επιδίκασε στον εργαζόμενο ένα ποσό από τα δεδουλευμένα του, το οποίο ζητούσε με την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων εναντίον της εταιρείας «Π.Δ. Εκδόσεις ΕΠΕ».
Αντίθετα, το δικαστήριο δεν δικαίωσε τον εργαζόμενο στο αίτημα του να θεωρηθεί άκυρη η απόλυση του από το site για συνδικαλιστικούς λόγους και για διεκδίκηση νομίμων αιτημάτων, μιας και ήταν μια απόλυση που ήρθε μετά τη συμμετοχή του στη γενική απεργία στις 23/2/2011 και τη συνεχή διεκδίκηση από μέρους του καλύτερων συνθηκών εργασίας. Το δικαστήριο δέχτηκε τη λογική των αφεντικών, ότι στα ειδησεογραφικά sites αν θέλεις απεργείς ελεύθερα και οι απολύσεις γίνονται μόνο για λόγους παραγωγικότητας, παρόλο που στη συγκεκριμένη περίπτωση η εταιρεία δεν έφερε καμία πειστική μαρτυρία για του λόγου το αληθές. Σε αυτό το ζήτημα, το Πρωτοδικείο Αθηνών δεν πρωτοτύπησε σε σχέση με την κύρια κατεύθυνση όλων των δικαστηρίων που εκδικάζουν απολύσεις για συνδικαλιστικούς λόγους το τελευταίο διάστημα, σιγοντάροντας έτσι την προσπάθεια των αφεντικών να πετάξουν ουσιαστικά εκτός των χώρων εργασίας τις συνδικαλιστικές διεκδικήσεις.
Η συνέλευση μας, στην οποία συμμετέχουν ενεργά και επισφαλώς εργαζόμενοι στο διαδίκτυο, στήριξε από την πρώτη στιγμή τις διεκδικήσεις του εργαζομένου, παρεμβαίνοντας στην εταιρεία «Π.Δ. Εκδόσεις ΕΠΕ» και καταγγέλλοντας τις άθλιες συνθήκες εργασίας που επικρατούν ακόμα εκεί. Ήταν παρούσα επίσης στο δικαστήριο που έγινε στις 10/01/2012, με συγκέντρωση αλληλεγγύης μετά από κάλεσμα-ενημέρωση σε μορφή αφίσας που είχε κολληθεί έξω από ειδησεογραφικά sites. Θα είναι παρούσα και την επόμενη μέρα στους αγώνες των εργαζόμενων στα sites, που οφείλουν να ενταθούν μετά και τη συγκεκριμένη θετική δικαστική απόφαση, για να φέρουν στο προσκήνιο τις ανάγκες των εργαζομένων ενάντια στους μισθούς πείνας και τα ωράρια σκλαβιάς των αφεντικών.
Το μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (τμήμα ασφαλιστικών μέτρων), με απόφαση του στις 23/2, δικαίωσε εργαζόμενο συντάκτη στο site «dealnews.gr» που, αντί για το «μαύρο» μηνιάτικο των 450 ευρώ, ζητούσε να αναγνωριστεί η εργασία του ως εξαρτημένη εργασία αορίστου χρόνου, και κατά συνέπεια να αμείβεται με βάση τα οριζόμενα στις συλλογικές συμβάσεις των ενώσεων συντακτών.
Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, σύμβαση εξαρτημένης εργασίας μπορεί να συνάπτει ένας δημοσιογράφος όταν ο εργοδότης διατηρεί το δικαίωμα ελέγχου και εποπτείας του ως προς τον τόπο και χρόνο παροχής εργασίας. Επίσης αναφέρει ότι αυτό που διακρίνει την εξαρτημένη εργασία από την ανεξάρτητη (το αποκαλούμενο και «μπλοκάκι») δεν είναι το ποσοτικό στοιχείο, δηλ. η σώρευση περισσοτέρων ενδείξεων δέσμευσης και εξάρτησης, αλλά το ποιοτικό, δηλ. η ιδιαίτερη ποιότητα της δέσμευσης και εξάρτησης, η οποία έχει για τον εργαζόμενο συνέπειες που καθιστούν απαραίτητη την ιδιαίτερη ρύθμιση της σχέσης του με τον εργοδότη και δικαιολογούν την ειδική προστασία από το εργατικό δίκαιο. Όταν δηλαδή ένας εργαζόμενος σε ειδησεογραφικό site δουλεύει και 7 και 8 και 12 μέρες συνεχόμενα, και αργίες και Σαββατοκύριακα, και αναλαμβάνει «βάρδιες» έχοντας έναν αρχισυντάκτη πάνω από το κεφάλι του, δεν μπορεί να αμείβεται ως «ελεύθερος επαγγελματίας», όπως συνηθίζουν να πράττουν σε συντριπτικό βαθμό τα αφεντικά των sites, αλλά δικαιούται να παίρνει όλα τα προβλεπόμενα από τις συλλογικές συμβάσεις (δώρα, επιδόματα, νυχτερινά, υπερωρίες, αποζημίωση απόλυσης και ό,τι άλλο τέλος πάντων έχει μείνει όρθιο από τη μνημονιακή επίθεση των αφεντικών).
Ακόμα, το δικαστήριο αναγνωρίζει την ιδιότητα του εσωτερικού συντάκτη στους εργαζόμενους των sites που, προσερχόμενοι καθημερινά και σε συγκεκριμένο ωράριο στα γραφεία της εταιρείας, αφού συλλέγουν πληροφορίες τηλεφωνικά, μέσω του διαδικτύου ή και με πρωτογενή έρευνα, συντάσσουν τα σχετικά κείμενα τα οποία δημοσιεύονται μετά από έλεγχο του αρχισυντάκτη. Άρα οι εργαζόμενοι σε ειδησεογραφικά sites έχουν κάθε νόμιμο δικαίωμα να διεκδικήσουν όλα όσα αναγνωρίζονται στους συντάκτες, πολλά παραπάνω δηλαδή από τον κατώτατο μισθό της ΓΣΕΕ που δίνουν κάποια αφεντικά, όσα δεν επιλέγουν τα «μαύρα» ή το «μπλοκάκι».
Έχοντας ως βάση όλο το παραπάνω σκεπτικό, το δικαστήριο αποφάσισε ότι ο συγκεκριμένος εργαζόμενος θα έπρεπε να έχει πληρωθεί σύμφωνα με τη σύμβαση της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΣΠΗΤ, η οποία άσκησε πρόσθετη παρέμβαση στο δικαστήριο υπέρ των διεκδικήσεων του απολυμένου εργαζόμενου.) και ειδικότερα σύμφωνα με τα οριζόμενα στην υπ’ αριθμ. 49548/2372 Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) για τις επιχειρήσεις περιοδικών εκδόσεων που δεν είναι μέλη του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Περιοδικού Τύπου (ΣΕΠΤ). Έτσι επιδίκασε στον εργαζόμενο ένα ποσό από τα δεδουλευμένα του, το οποίο ζητούσε με την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων εναντίον της εταιρείας «Π.Δ. Εκδόσεις ΕΠΕ».
Αντίθετα, το δικαστήριο δεν δικαίωσε τον εργαζόμενο στο αίτημα του να θεωρηθεί άκυρη η απόλυση του από το site για συνδικαλιστικούς λόγους και για διεκδίκηση νομίμων αιτημάτων, μιας και ήταν μια απόλυση που ήρθε μετά τη συμμετοχή του στη γενική απεργία στις 23/2/2011 και τη συνεχή διεκδίκηση από μέρους του καλύτερων συνθηκών εργασίας. Το δικαστήριο δέχτηκε τη λογική των αφεντικών, ότι στα ειδησεογραφικά sites αν θέλεις απεργείς ελεύθερα και οι απολύσεις γίνονται μόνο για λόγους παραγωγικότητας, παρόλο που στη συγκεκριμένη περίπτωση η εταιρεία δεν έφερε καμία πειστική μαρτυρία για του λόγου το αληθές. Σε αυτό το ζήτημα, το Πρωτοδικείο Αθηνών δεν πρωτοτύπησε σε σχέση με την κύρια κατεύθυνση όλων των δικαστηρίων που εκδικάζουν απολύσεις για συνδικαλιστικούς λόγους το τελευταίο διάστημα, σιγοντάροντας έτσι την προσπάθεια των αφεντικών να πετάξουν ουσιαστικά εκτός των χώρων εργασίας τις συνδικαλιστικές διεκδικήσεις.
Η συνέλευση μας, στην οποία συμμετέχουν ενεργά και επισφαλώς εργαζόμενοι στο διαδίκτυο, στήριξε από την πρώτη στιγμή τις διεκδικήσεις του εργαζομένου, παρεμβαίνοντας στην εταιρεία «Π.Δ. Εκδόσεις ΕΠΕ» και καταγγέλλοντας τις άθλιες συνθήκες εργασίας που επικρατούν ακόμα εκεί. Ήταν παρούσα επίσης στο δικαστήριο που έγινε στις 10/01/2012, με συγκέντρωση αλληλεγγύης μετά από κάλεσμα-ενημέρωση σε μορφή αφίσας που είχε κολληθεί έξω από ειδησεογραφικά sites. Θα είναι παρούσα και την επόμενη μέρα στους αγώνες των εργαζόμενων στα sites, που οφείλουν να ενταθούν μετά και τη συγκεκριμένη θετική δικαστική απόφαση, για να φέρουν στο προσκήνιο τις ανάγκες των εργαζομένων ενάντια στους μισθούς πείνας και τα ωράρια σκλαβιάς των αφεντικών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου