Πολλά χρόνια θα υποφέρουν ακόμη οι Έλληνες παρά την ελάφρυνση του χρέους που αποφασίστηκε την Παρασκευή, υποστηρίζει σε σημερινό του άρθρο ο νομπελίστας οικονομολόγος Paul Krugman, ο οποίος μάλιστα προειδοποίησε ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει μετά την επίσημη χρεοκοπία της χώρας.
Τα τελευταία δύο χρόνια, η ελληνική ιστορία ήταν στα πρώτα θέματα της ημερήσιας ειδησεογραφίας. Αυτή η τάση μπορεί να ερμηνευτεί ως μία σοβαρότατη ένδειξη για τους κινδύνους που προκαλούνται από τη δημοσιονομική σπατάλη. Χωρίς τα απαιτούμενα μέτρα μείωσης των δημοσίων δαπανών και ενίσχυσης της ανάπτυξης, πολλές χώρες θα βρουν τα δημοσιονομικά τους να γίνονται σαν της… Ελλάδας, αναφέρει σκωπτικά ο Krugman, σε μία προσπάθεια να δείξει ότι το πρόβλημα της χώρας μας δεν είναι μεμονωμένο, αλλά μέρους μίας τεράστιας προβληματικής της ευρωζώνης.
Η ελληνική εμπειρία στην πραγματικότητα δείχνει ότι όταν μία χώρα είναι ελλειμματική σε καλές περιόδους της οικονομίας (όπως η Ελλάδα), το να προσπαθεί κάποιος να μειώσει το έλλειμμα σε περιόδους ύφεσης είναι σχεδόν αδύνατο. Η λιτότητα στην Ελλάδα οδήγησε την ανεργία πάνω από το 20%, ενώ η τροφοδότηση των δημοσίων υπηρεσιών και της υγείας έχει στην ουσία καταρρεύσει. Πάρτε για παράδειγμα την Ιρλανδία, η οποία εφαρμόζει κατά γράμμα το πρόγραμμα λιτότητας, και είναι στην ίδια κακή κατάσταση με την Ελλάδα (η ανεργία είναι κοντά στο 15% και η σωρευτική ύφεση σε διψήφια ποσοστά). Το ίδιο συμβαίνει και στην Πορτογαλία και στην Ισπανία.
Ελλάδα και Ιρλανδία είχαν, και έχουν, μία σκληρή και οδυνηρή εναλλακτική για να βγουν από το τούνελ. Αυτή είναι η έξοδος από το ευρώ, αλλά για να αποφασιστεί θα πρέπει να έχουν εξαντληθεί όλες οι υπόλοιπες εναλλακτικές. Αν με ρωτάτε τη γνώμη μου, η Ελλάδα πλησιάζει γρήγορα προς αυτήν την επιλογή, ανέφερε ο Krugman.
Η λιτότητα και η ύφεση δεν προκαλούν μόνο τεράστια δεινά. Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι ο συνδυασμός είναι αυτοκαταστροφικός, από δημοσιονομική άποψη, καθώς η μείωση των εσόδων οφείλεται στην ύφεση και η επιδείνωση των μακροπρόθεσμων προοπτικών στην πραγματικότητα μειώνει την εμπιστοσύνη της αγοράς και καθιστά στο μέλλον δύσκολη την εξυπηρέτηση του χρέους. Θα πρέπει να αναρωτηθούμε πώς οι χώρες που αρνούνται συστηματικά ένα μέλλον στους νέους, αναρωτιέται ο Krugman.
Παρά τις προσπάθειες των Ευρωπαίων να αποδείξουν ότι η πολιτική της λιτότητας είναι επιτυχημένη, τα παραδείγματα που έχουμε δείχνουν το ακριβώς αντίθετο. Το είδαμε στην περίπτωση της Ιρλανδίας, η οποία μετά από πολύ «πόνο» των Ιρλανδών την είδαμε να εντάσσεται κι αυτή στον ίδιο μηχανισμό με την Ελλάδα.
Η ελληνική εμπειρία στην πραγματικότητα δείχνει ότι όταν μία χώρα είναι ελλειμματική σε καλές περιόδους της οικονομίας (όπως η Ελλάδα), το να προσπαθεί κάποιος να μειώσει το έλλειμμα σε περιόδους ύφεσης είναι σχεδόν αδύνατο. Η λιτότητα στην Ελλάδα οδήγησε την ανεργία πάνω από το 20%, ενώ η τροφοδότηση των δημοσίων υπηρεσιών και της υγείας έχει στην ουσία καταρρεύσει. Πάρτε για παράδειγμα την Ιρλανδία, η οποία εφαρμόζει κατά γράμμα το πρόγραμμα λιτότητας, και είναι στην ίδια κακή κατάσταση με την Ελλάδα (η ανεργία είναι κοντά στο 15% και η σωρευτική ύφεση σε διψήφια ποσοστά). Το ίδιο συμβαίνει και στην Πορτογαλία και στην Ισπανία.
Ελλάδα και Ιρλανδία είχαν, και έχουν, μία σκληρή και οδυνηρή εναλλακτική για να βγουν από το τούνελ. Αυτή είναι η έξοδος από το ευρώ, αλλά για να αποφασιστεί θα πρέπει να έχουν εξαντληθεί όλες οι υπόλοιπες εναλλακτικές. Αν με ρωτάτε τη γνώμη μου, η Ελλάδα πλησιάζει γρήγορα προς αυτήν την επιλογή, ανέφερε ο Krugman.
Η λιτότητα και η ύφεση δεν προκαλούν μόνο τεράστια δεινά. Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι ο συνδυασμός είναι αυτοκαταστροφικός, από δημοσιονομική άποψη, καθώς η μείωση των εσόδων οφείλεται στην ύφεση και η επιδείνωση των μακροπρόθεσμων προοπτικών στην πραγματικότητα μειώνει την εμπιστοσύνη της αγοράς και καθιστά στο μέλλον δύσκολη την εξυπηρέτηση του χρέους. Θα πρέπει να αναρωτηθούμε πώς οι χώρες που αρνούνται συστηματικά ένα μέλλον στους νέους, αναρωτιέται ο Krugman.
Παρά τις προσπάθειες των Ευρωπαίων να αποδείξουν ότι η πολιτική της λιτότητας είναι επιτυχημένη, τα παραδείγματα που έχουμε δείχνουν το ακριβώς αντίθετο. Το είδαμε στην περίπτωση της Ιρλανδίας, η οποία μετά από πολύ «πόνο» των Ιρλανδών την είδαμε να εντάσσεται κι αυτή στον ίδιο μηχανισμό με την Ελλάδα.
(ΠΗΓΗ: http://www.bankingnews.gr/)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου